„Upokórzcie się więc pod mocną ręką Boga,

aby was wywyższył w stosownej chwili. Wszystkie troski

wasze przerzućcie na Niego, gdyż Jemu zależy na was”

Apostoł Piotr wzywa nas do ukorzenia się przed Bogiem. Co przyniesie to upokorzenie? Przede wszystkim przekaże nam światło poznania, które daje Bóg. W przeciwnym razie poznanie to jest blokowane przez egocentryzm naszej skażonej grzechem natury, którą Pismo Święte nazywa „starym człowiekiem”, a my nawet nie zdajemy sobie z tego sprawy. Pokora – to prawda. Pokora – to wyzwolenie spod władzy naszej suwerenności, pychy i niechęci do przyznania się do własnych słabości i błędów. Ta egoistyczna suwerenność nie pozwala Bogu działać przez nas, choć przyniosłoby to największe korzyści – nie tylko duchowe i nie tylko dla innych, ale przede wszystkim dla nas samych.

Pismo Święte mówi: „Bóg pysznym się sprzeciwia, a pokornym łaskę daje”. Upokorzenie się przed Bogiem, od którego otrzymaliśmy nasze istnienie i wszelkie dobro, które w nas jest i które uczyniliśmy, nie jest poniżeniem. Jest to po prostu uznanie rzeczywistości, czyli prawdy o nas samych. Tę postawę pokory w prawdzie osiągniemy zwłaszcza w wewnętrznej modlitwie pod krzyżem Chrystusa. Bez prawdziwej modlitwy zmarnujemy nasze życie w złudzeniach. W chwili śmierci nie będziemy mieli czasu na pokutę i naprawienie tego, co zaniedbaliśmy.

10. 08. 2025

W dniu 24 stycznia 2024 roku Konferencja Episkopatu Czech (ČBK) pod przewodnictwem arcybiskupa Jana Graubnera przyjęła tzw. deklarację doktrynalną „Fiducia supplicans”. Dokument ten zmienia samą istotę Kościoła katolickiego, czyli jego doktrynę. Po dobrowolnym przyjęciu tej nowej nauki Kościół katolicki w Czechach nie ma już prawa nazywać się katolickim.

Możesz obejrzeć to wideo tutaj: https://youtu.be/PL9C00XdugI  
https://rumble.com/v6y39qk-nie-jest-ju-katolicki.html   
https://www.bitchute.com/video/9haESL4dkMdL/   
https://cos.tv/videos/play/63351262873946112   
https://crowdbunker.com/v/24J79Ys4C4   

„Wy Mnie nazywacie Nauczycielem i Panem i dobrze mówicie,

bo nim jestem”.

Sam Jezus mówi: „Wy Mnie nazywacie Nauczycielem i Panem” i dodaje: „bo nim jestem”.

W tym krótkim kursie biblijnym możemy przeanalizować kilka cytatów z Pisma Świętego i zastanowić się, czy Jezus rzeczywiście jest moim Panem. Jeśli nie, a moim panem jest bożek, zwany ego, to muszę prosić: „Jezu, bądź prawdziwie moim Panem!”. Wzywajmy Jezusa z głębi serca. Tylko w ten sposób będziemy mogli wyznać wraz ze skruszonym Tomaszem: „Pan mój i Bóg mój!”. Jezu, bądź prawdziwie moim Panem i Bogiem!

Jezus Chrystus jest Zbawicielem i Panem. Ze wszystkich tytułów Jezusa Chrystusa tytuł „Pan” stał się najczęściej używanym, najbardziej rozpowszechnionym i najważniejszym. Możemy z całą pewnością stwierdzić, że słowo „Pan” stało się synonimem imienia „Jezus”.

„I On ustanowił jednych apostołami, innych prorokami,

innych ewangelistami, innych pasterzami i nauczycielami

dla przysposobienia świętych do wykonywania posługi,

celem budowania Ciała Chrystusowego”

Mówimy tu o darach, a jednocześnie o powołaniach, których celem nie jest uwielbienie jednostki, ale aby powołani byli doskonale przysposobieni do wykonywania posługi. Do jakiej posługi? Do budowania Mistycznego Ciała Chrystusowego.

W przeszłości panowało błędne przekonanie, że gdy ktoś zostaje kapłanem lub biskupem, ponosi odpowiedzialność za wszystkie posługi, tak jakby był jednocześnie apostołem, nauczycielem, prorokiem, pasterzem i ewangelistą. Jednakże, jeśli ktoś musi pilnie pełnić jedną posługę i zdobywać doświadczenie, nie może całkowicie poświęcić się innej posłudze.

„Nie bierzcie więc wzoru z tego świata,

lecz przemieniajcie się przez odnawianie umysłu,

abyście umieli rozpoznać, jaka jest wola Boża:

co jest dobre, co Bogu przyjemne i co doskonałe”

XX i XXI wiek charakteryzują się niezwykłymi wynalazkami, które łatwo i szybko zaspokajają różnorodne ludzkie potrzeby. Gotowe posiłki, szybkie połączenia internetowe, natychmiastowe dostarczanie informacji zgromadzonych w megakomputerach – to znaki współczesności, do których przyzwyczajone jest współczesne pokolenie, dążące do otrzymania wszystkiego naraz. Chrześcijanin nie może jednak zapominać, że nie ma czegoś takiego jak „natychmiastowa” czy „błyskawiczna” dojrzałość. Stanie się chrześcijaninem oznacza rozpoczęcie trwającej całe życie podróży ku lepszemu poznaniu Ojca i większej miłości do Niego.

Słowo Boże mówi: „Nie bierzcie więc wzoru z tego świata, lecz przemieniajcie się przez odnawianie umysłu, abyście umieli rozpoznać, jaka jest wola Boża: co jest dobre, co Bogu przyjemne i co doskonałe” (Rz 12,2). Nie pozwól, aby świat narzucał ci swój sposób myślenia. Pozwól Bogu przemienić twój umysł od wewnątrz, abyś mógł prawdziwie dostrzec, że Boży plan dla ciebie jest dobry, działa zgodnie z Jego wymaganiami i prowadzi do prawdziwej dojrzałości.

„Tak niech świeci wasze światło przed ludźmi,

aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego,

który jest w niebie”

Przez ostatnie dwa tygodnie rozważaliśmy Słowo Boże z Dziejów Apostolskich 1,8: „Gdy Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie Jego moc i będziecie moimi świadkami w Jerozolimie i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi”. Musimy więc dawać ludziom świadectwo, jak omawialiśmy w naszym krótkim studium na temat dawania świadectwa. Musimy dawać świadectwo, to znaczy być martyres, nawet za cenę prześladowań, szyderstw, a nawet kosztem utraty własnego życia, tak jak apostołowie. Musimy być świadkami żywego Jezusa, który został ukrzyżowany i zmartwychwstał! Przez czterdzieści dni po zmartwychwstaniu ukazywał się nie tylko apostołom, ale także kilkuset osobom, udowadniając swoją boskość.

Możesz obejrzeć to wideo tutaj: https://rumble.com/v6vg7p9-dla-afryki-10.html  
https://crowdbunker.com/v/nCQT4DCTgb   https://youtu.be/3jAAhdbARdM   
https://www.bitchute.com/video/vPxf5AqWBiwQ/   
https://cos.tv/videos/play/62042619651065856   

15.06.2025

Bóg powołał proroka Ezechiela, aby w czasie niewoli babilońskiej poprzez proroczą modlitwę przygotował warunki, najpierw na duchowe zmartwychwstanie, a następnie na fizyczne wyzwolenie.

Prorok Ezechiel świadczy: „Spoczęła na mnie ręka Pana, i wyprowadził mnie On w duchu na zewnątrz, i postawił mnie pośród doliny. Była ona pełna kości. I polecił mi, abym przeszedł dokoła nich, i oto było ich na obszarze doliny bardzo wiele. Były one zupełnie wyschłe” (Ez 37,1-2).

Możesz obejrzeć to wideo tutaj: https://crowdbunker.com/v/2Cqsb43NXm  
https://cos.tv/videos/play/60362674565844992   https://youtu.be/ClMOft-g7SM   
https://rumble.com/v6s5ty9-wyjanienie-prorockiej.html   
https://www.bitchute.com/video/nta1mB4TqWaL/   

„Gdy Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie Jego moc

i będziecie moimi świadkami w Jerozolimie i w całej Judei,

i w Samarii, i aż po krańce ziemi”

To nie my, ale Duch Święty zawsze prowadzi ludzi do nawrócenia do Pana Jezusa Chrystusa. My, wybrani posłańcy Pana Jezusa Chrystusa, mamy ten przywilej głoszenia orędzia o Nim i dawania świadectwa o Jego łasce naszym życiem. Jednak nigdy nie powinniśmy naiwnie myśleć, że to my nawróciliśmy ludzką duszę i przyprowadziliśmy ją do Jezusa Chrystusa. W końcu nikt nie może wyznać, że „Jezus jest Panem”, chyba że przez działanie Ducha Świętego (1 Kor. 12,3).

WYZWANIE

1. Z Ewangelii Marka 5,18-19 dowiadujemy się, co Jezus powiedział choremu człowiekowi, którego uzdrowił:

a) Gdzie go posłał?

b) Co mu nakazał?

c) Dlaczego dał mu te instrukcje?

Niebo jest blisko, bo wkrótce umrę. Jeszcze kilka lat i stanę przed bramą nieba. I nawet gdybym żył jeszcze sto lat, to też wkrótce minie. Jak silnie powinna mnie motywować myśl o niebie! Ona poruszyła tak wielu chłopców i dziewcząt, by gardzili radościami i dobrami tego świata, które przeminą, aby osiągnąć wieczne niebo.

Św. Bernard miał siedmiu braci. Wszyscy postanowili porzucić wszystko, wstąpić do klasztoru i w pełni służyć Bogu. Mieli wielkie bogactwo i zastanawiali się, co z nim zrobić. Mówili do siebie: „Dajmy wszystko naszemu najmłodszemu bratu”. Przyszli do niego i powiedzieli mu: „Drogi bracie, postanowiliśmy ci oddać całe nasze dziedzictwo”. On spojrzał na nich i powiedział: „Jaki jesteście mądrzy! Chcecie dla siebie wiecznego nieba, a dla mnie królestwa ziemskiego? Ja też pragnę królestwa niebieskiego! Dlaczego mi to bogactwo?”. W końcu, po śmierci matki, do klasztoru wstąpił także ich ojciec. Naprawdę płonęli gorliwością dla Chrystusa, naprawdę przeżyli duchową odnowę.

„Popatrzcie, jaką miłością obdarzył nas Ojciec:

zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi: i rzeczywiście nimi

jesteśmy. Świat zaś dlatego nas nie zna, że nie poznał Jego”.

Kościół jest Ciałem Chrystusa. Każdy chrześcijanin jest członkiem tego Ciała. Pan Jezus Chrystus jest Głową, która kieruje działaniami całego ciała. Wszystkie członki pełnią różne funkcje, ale każda jest potrzebna do zdrowia i funkcjonowania całego ciała. Duch Święty daje życie ciału. To Jego obecność daje jedność całemu ciału.

CO TWORZY BIBLIJNĄ JEDNOŚĆ

1. Przeczytaj 1 Jana 3,1. Jeśli jesteś dzieckiem Bożym, a On jest Ojcem każdego z nas, co te wersety mówią o relacjach z innymi wierzącymi?

2. Słowo „wspólnota” pochodzi od słowa „koinonia”, które oznacza „dzielenie się razem”. Ojciec dał nam tak wiele tego, czym możemy się dzielić z innymi. Przeczytaj poniższe wersety i napisz, czym możesz się podzielić z innymi i jak.