13.04.2026

Podstawą odnowy Kościoła jest odnowa życia duchowego rodziny. Odnowa ta wiąże się z przestrzeganiem trzeciego przykazania Dekalogu: „Sześć dni będziesz pracował… Ale siódmy dzień jest dniem odpoczynku… dniem świętym” (Pwt 5, 12-15). Podczas świętowania siódmego dnia podkreśla się, że nikt nie powinien wykonywać codziennej pracy, którą wykonywał przez sześć dni. Dlaczego? Po pierwsze, aby mógł odpocząć, a po drugie, aby pamiętał, że został wyprowadzony z niewoli egipskiej. Dziś ludzie są niewolnikami współczesnego Egiptu, systemu świata, który zniewala ich na wiele sposobów i prowadzi do rozmaitych uzależnień. Przede wszystkim nie pozwala im się zatrzymać i wyrwać z niewoli własnego ego oraz ducha świata i jego systemu.

Możesz obejrzeć to wideo tutaj: https://youtu.be/sS6mxxx9Tpk  
https://rumble.com/v79af34-rozwizanie-dla-afryki-12.html   
https://cos.tv/videos/play/68990412438669312   
https://crowdbunker.com/v/xtQenwqcaG   

13.04.2026

Co spowodowała reforma liturgiczna, obracając ołtarz i kapłana w przeciwnym kierunku, czyli twarzą do ludu? Spowodowała ona desakralizację liturgii i przestrzeni sakralnej.

Możesz obejrzeć to wideo tutaj: https://youtu.be/FszB8URcgWc  
https://rumble.com/v7968pk-rozwizanie-dla-afryki-11.html   
https://cos.tv/videos/play/68946011238205440   
https://crowdbunker.com/v/D7HBPaJb6k   

Dlaczego płaczesz, kogo szukasz? To jest pytanie do każdego z nas. Dlaczego płaczesz? Płaczemy, gdy coś tracimy lub gdy odczuwamy ból w duszy.

Teraz jest czas, kiedy zabierają Jezusa z dusz bezbronnych dzieci. My też powinniśmy płakać, kiedy tracimy żywego Jezusa. Jeśli dusza odczuwa ból od szukania Boga, Bóg może dotknąć tej duszy.

Kogo szukasz? Jezusa! A kogo szukamy my? Jak często szukamy przyjemności, pieniędzy, sławy od ludzi, próżności… Ale wszelka sława jest bezużyteczna. Mamy szukać Boga, szukać prawdy, szukać wartości moralnych, szukać tego, co daje nam życie wieczne, a życie wieczne jest w Jezusie. Powinniśmy odczuwać ból w naszych sercach, gdy żywy Chrystus zostaje wyrzucony z naszych dusz. Bez Niego nie ma życia wiecznego, bez Niego jest wieczna kara i dewastacja moralna.

Dlaczego płaczesz? Mamy płakać nad naszymi grzechami. Ile aborcji i grzechów dzieje się na świecie…

Maryja jest naszą Matką. W godzinie śmierci Chrystusa stała pod krzyżem w doskonałej duchowej jedności, ukrzyżowana z Nim. Tam umarła duchowo razem z Nim. Jak wielki był jej ból, gdy zobaczyła, jak umiera jej Syn! Jednak była jedyną, która wierzyła, że Jezus zmartwychwstanie. Nawet wtedy, gdy apostołowie byli sparaliżowani strachem i bólem, ona, jako najwierniejsza uczennica, stała pod krzyżem i wierzyła.

Pismo Święte poświadcza, że Najświętszej Maryi Panny nie było wśród kobiet, które w niedzielny poranek spieszyły do grobu. Była tam Maria Magdalena i inne kobiety, ale Matka Boża w ogóle nie poszła do grobu. W niedzielny poranek o świcie anioł odsunął kamień, ale Chrystus nie wyszedł z grobu. Anioł pokazał tylko, że Jezusa już tam nie ma. Grób był pusty. Jezus odszedł. Gdzie jest tej nocy Jego Duch i uwielbione ciało? Tradycja głosi, że Zmartwychwstały Jezus pierwszej ze wszystkich ukazał się swojej Matce. Pismo Święte milczy na temat tego spotkania. Gdzie była Matka Boża w noc zmartwychwstania Chrystusa? Jak tego doświadczyła?

Kiedy zmartwychwstały Jezus ukazał się apostołom, przemówił do nich trzy razy: „Pokój wam!” W jakiej sytuacji Jezus to mówi? Ewangelia mówi: „Wieczorem owego pierwszego dnia tygodnia, tam gdzie przebywali uczniowie, gdy drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: «Pokój wam!»” (J 20:19). Ewangelia mówi dalej: „A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie, ujrzawszy Pana. A Jezus znowu rzekł do nich: «Pokój wam! »” (wersety 20-21). Tydzień później, w niedzielę, pojawił się po raz trzeci, kiedy Tomasz był z nimi: „Po ośmiu dniach, kiedy uczniowie Jego byli znowu wewnątrz domu i Tomasz z nimi, Jezus przyszedł mimo drzwi zamkniętych, stanął pośrodku i rzekł: «Pokój wam!»” (werset 26).

Jezus często i nam mówi: „Pokój wam! Pokój tobie!”. Musimy zaakceptować ten pokój. Uświadommy sobie, ile niepokoju jest w naszej duszy… Dlaczego? Ponieważ nie jesteśmy zjednoczeni z Bogiem. Ponieważ nasza wiara jest słaba. Nie jesteśmy zjednoczeni z Chrystusem i słowem Bożym. Tylko On daje nam swój prawdziwy pokój, jak mówi: „Pokój, który Ja wam daję, świat nie może wam dać” (por. J 14:27).

23.03.2026

Drodzy Biskupi Afryki!

Bądźcie świadomi rzeczywistości, w której się znajdujecie, i szukajcie rozwiązania tego, czego Bóg oczekuje od każdego z was osobiście w tym najbardziej krytycznym czasie, jakiego Kościół kiedykolwiek doświadczył. Główne pytanie brzmi: jaki jest zbawczy wyraz pokuty dzisiaj, czyli zmiana myślenia i zmiana życia?

Możesz obejrzeć to wideo tutaj: https://youtu.be/dXAUJ88DUwE  
https://rumble.com/v78027q-biskupi-afryki.html   
https://cos.tv/videos/play/68333930577168384   
https://crowdbunker.com/v/1Bq7NMaVqw   

Jest noc. Jezus jest w grobie. Żołnierze strzegą grób. Gdzie jest Matka Boża tej nocy? Jak doświadcza tę noc? Gdzie są apostołowie? Jakie są ich nastroje? Przez co oni przechodzą? Przerażenie i strach. A co z kobietami, które towarzyszyły Jezusowi? A co z żołnierzami, wrogami? Jaka jest duchowa atmosfera w Jerozolimie? Chrystus jest w grobie. Wrogowie radują się…

Ale to nie koniec! JEZUS zmartwychwstał! Nie wiemy dokładnie, kiedy, nie jest napisane, czy była to północ, czy pierwsza czy druga w nocy. Nie jest ważne, kiedy dokładnie to się stało. Cała noc jest święta. Po śmierci Jezusa Jego duch zstąpił z rąk Ojca do miejsca zwanego szeolem i zmiażdżył jego bramy. Wtedy powraca do ciała. Jego ciało nie tylko zostaje ożywione, ale także przemienione. Oznacza to, że ciało Chrystusa jest uwielbione. Jezus wychodzi z grobu. Przechodzi przez kamienne ściany. Żołnierze nadal strzegą grobu, ale jest już pusty. Rano anioł odsuwa kamień od grobu, ale Chrystus z niego nie wychodzi. Anioł po prostu ujawnia, że Jezusa tam nie ma. Grób jest pusty, Jezus opuścił grób. Gdzie jest Jego duch i Jego uwielbione ciało tej nocy w Jerozolimie? Tradycja głosi, że przede wszystkim ukazał się Najświętszej Pannie.

Czasem Wielki Post jest dla nas czasem podobnym do tego, jaki spędził Jezus na pustyni. Modlił się, pościł, ale też był kuszony przez diabła. W pewnych próbach dostrzegamy również ataki wroga Bożego. Wróg działa poprzez kłamstwo. Próbuje wzbudzić opór wobec naszych najbliższych, a ostatecznie wobec samego Jezusa i Ojca Niebieskiego. Atakuje różnymi bluźnierczymi myślami i próbuje zrzucić odpowiedzialność na Boga za zło, które sam spowodował i przyczyną kterego jest. Bóg dał człowiekowi wolną wolę i szanuje go. Zło, które spowodował i powoduje wróg Boży, i zło, spowodowane przez nas samych, kiedy dajemy się zwieść naszym nieczystym uczuciom, rozumem, pożądliwością i pychą, Bóg zmieni na dobre, jeśli ukorzymy się przed Nim i chodzimy w prawdzie, pokorze, dyscyplinie i miłości, jeśli dźwigamy ciężary jedni drugich i okazujemy miłosierdzie tym, którzy świadomie lub nieświadomie nas krzywdzą. Bóg jest miłością. Dał za nas swego Syna (J 3:16), w Nim mamy życie wieczne.

W czasie Wielkiego Postu trzeba uświadomić sobie te podstawowe realia: umrzesz, staniesz przed sądem Bożym, czeka cię szczęśliwa lub nieszczęśliwa wieczność. Syn Boży, Jezus Chrystus, cierpiał i umarł za ciebie, aby dać ci wieczne szczęście po śmierci. Cierpienie od krwawego biczowania było za twoją nieczystość, upokorzenie pod koroną cierniową i plucie w twarz Chrystusa było za twoją pychę, Droga Krzyżowa – za twoje fałszywe drogi grzechu. Śmierć Chrystusa pokonała grzech i diabła i otworzyła drogę do wiecznej chwały. Jezus mówi do ciebie dzisiaj: „Zaprzecz siebie, weź swój krzyż i chodź za Mną.” Gdzie? Na Golgotę. Tam jest ta wąska ścieżka (Mt 7:14), która prowadzi przez śmierć Chrystusa do życia wiecznego.

Podczas Wielkiego Postu podejmij postanowienie przynajmniej jedno zapieranie się każdego dnia. Przychodzi myśl o użalaniu się nad sobą, zawiści, nieczystości, złości… Natychmiast powiedz Jezusowi: „Jezu, zapieram się siebie, zapieram się siebie… Oddzielam się od ducha kłamstwa i próżności”.

19.01.2026

Podstawowym warunkiem naszego zbawienia jest pokuta. Jezus ostrzega: „Jeżeli nie będziecie pokutować, wszyscy zginiecie”. A na początku Ewangelii wzywa: „Pokutujcie i wierzcie w Ewangelię!”.

Możesz obejrzeć to wideo tutaj: https://rumble.com/v74qoa8-apel.html  
https://cos.tv/videos/play/66754944086083584   
https://crowdbunker.com/v/e3NGRwwFKN   
https://youtu.be/eNXCLYVAUMM   

Jesteśmy teraz w połowie Wielkiego Postu. Dokonujmy przynajmniej małego aktu samozaparcia każdego dnia: czy to negatywna myśl, czy lenistwo, czy jakiś lęk, trzeba to przezwyciężyć: „Panie, z miłości do Ciebie! Zwracam oczy na Twój krzyż. Ileż cierpień znosiłeś dla mnie – biczowanie, ukoronowanie cierniem, droga krzyżowa, ukrzyżowanie! Przelałeś za mnie całą swoją krew, zapłaciłeś za mnie, kochasz mnie! A co czynię dla Ciebie i dla zbawienia mojej duszy? Panie, daj mi prawdziwą gorliwość i pomóż mi wyrzec się siebie w szczególnych sytuacjach, wziąć swój krzyż i iść za Tobą”.