„Gdy zaś przyjdzie On, Duch Prawdy, doprowadzi was do całej prawdy”

„Gdy zaś przyjdzie On, Duch Prawdy, doprowadzi was do całej prawdy”

Duch Boży daje światło. Wtedy człowiek może uświadomić sobie prawdę, której wcześniej w ogóle nie dostrzegał lub widział w fałszywym świetle. Na przykład, Duch pokaże, że to, co w twoim życiu do tej pory wydawało się przypadkiem, wcale nim nie było, i teraz, po kilku latach, będziesz to wiedział. To, co uważałeś za porażkę, okazało się zwycięstwem. Z krzywdy, która cię trapiła, w końcu odniosłeś korzyść. To, co uważałeś za nieszczęście, było jedynie barierą chroniącą przed znacznie większym nieszczęściem. W tamtym czasie człowiek nie pojmował tego rozumem.

Duch Boży daje wiedzę, zwłaszcza w sprawach duchowych. Obnaża grzech. Otwiera Pismo Święte. Niektóre fragmenty Pisma Świętego, które wcześniej były dla ciebie niezrozumiałe, nagle poruszą twoją najgłębszą istotę i doprowadzą cię do osobistego poznania grzechu i przebaczającej miłości Boga. Duch Boży prowadzi nas do wewnętrznej relacji z naszym Zbawicielem, abyśmy mogli Go lepiej poznać i bardziej kochać. Największą przeszkodą w miłości do Boga jest grzech pierworodny w nas, czyli skłonność do wiary w kłamstwa i czynienia zła. Wszelkie prawdy (zarówno z Pisma Świętego, jak i z Katechizmu) bez Ducha Bożego, jak głosi Słowo Boże, są dla nas jedynie literą, która zabija, Duch zaś daje życie (2 Kor 3,6). Jezus powiedział do apostołów, a także do nas: „Jeszcze wiele mam wam do powiedzenia, ale teraz jeszcze znieść nie możecie.  Gdy zaś przyjdzie On, Duch Prawdy, doprowadzi was do całej prawdy” (J 16,12-13).

„Zostaliśmy razem z Nim pogrzebani przez chrzest w śmierć:

aby jak Chrystus został wskrzeszony z martwych przez chwałę Ojca,

tak żebyśmy i my postępowali w nowości życia”

„Zostaliśmy razem z Nim pogrzebani przez chrzest w śmierć:

aby jak Chrystus został wskrzeszony z martwych przez chwałę Ojca,

tak żebyśmy i my postępowali w nowości życia”

To Słowo Życia mówi nie tylko o śmierci Chrystusa, ale także o zmartwychwstaniu. Tutaj ponownie wskazuje się na chrzest, że przez chrzest zostajemy pogrzebani z Nim w śmierć. Wejście z Chrystusem w śmierć oznacza w tym momencie wyrzeczenie się własnej woli. Celem jest żyć nowym życiem, a raczej Jezus musi w nas żyć. On sam działa mocą swojego zmartwychwstania.

Historyczne zmartwychwstanie Chrystusa w Jerozolimie 2000 lat temu jest rzeczywistością. Ale związek z Jego zmartwychwstaniem podczas mojego chrztu jest równie realny. Jednak sam chrzest nie wystarczy. Aby w domu było światło, potrzebna jest instalacja elektryczna z włącznikiem i żarówką. Ale nawet jeśli energia jest podłączona do źródła, a my nie naciśniemy włącznika, pozostaniemy w ciemności. Tylko wtedy, gdy naciśniemy włącznik, żarówka się zaświeci. Chrzest możemy porównać do instalacji elektrycznej, a włącznik do aktywnej wiary. Chrystus żyje we mnie w mocy przez chrzest i aktywną wiarę.

„Jezus został wydany za nasze grzechy

i zmartwychwstał dla naszego usprawiedliwienia”

„Jezus został wydany za nasze grzechy

i zmartwychwstał dla naszego usprawiedliwienia”

Na co kładzie się nacisk w tym Słowie Życia? Na zmartwychwstanie. Poprzedni werset mówi, że Ojciec wskrzesił Jezusa z martwych: „Wierzymy w Tego, co wskrzesił z martwych Jezusa, Pana naszego” (werset 24), ale jednocześnie mówi, że sam Jezus zmartwychwstał własną mocą. Jezus powiedział: „Ja i Ojciec jedno jesteśmy” (J 10,30). Jezus dzieli boską istotę z Ojcem. Duch Święty również ma tę samą boską istotę. List do Rzymian 8,11 mówi: „A jeżeli mieszka w was Duch Tego, który Jezusa wskrzesił z martwych, to Ten, co wskrzesił Chrystusa Jezusa z martwych, przywróci do życia wasze śmiertelne ciała mocą mieszkającego w was swego Ducha”. Przypomina nam to, że cała Trójca Święta – Ojciec, Syn i Duch Święty – uczestniczy w zmartwychwstaniu. Te Trzy Osoby są jednym, jednym Bogiem w Trzech Osobach – Bóg Ojciec, Bóg Syn i Bóg Duch Święty. Zmartwychwstanie jest znakiem mocy Bożej. Bóg stworzył wszechświat, miliony galaktyk i miliardy gwiazd swoją wszechmocą. On podtrzymuje wszystko. Stworzył również naszą ziemię. Bóg jest Najwyższym Panem i Prawodawcą. Może ingerować w prawa natury, a taki wyjątek nazywamy cudem.

„Popatrzcie na Moje ręce i nogi: to Ja jestem.

Dotknijcie Mnie i przekonajcie się”

„Popatrzcie na Moje ręce i nogi: to Ja jestem.

Dotknijcie Mnie i przekonajcie się”

Te słowa wypowiedział Jezus, gdy ukazał się apostołom w niedzielny wieczór. Byli zszokowani pojawieniem się Zbawiciela i myśleli, że widzą ducha, a nie prawdziwego Chrystusa w Jego uwielbionym ciele. Jezus zaprosił ich, aby uważnie przyjrzeli się Jego dłoniom i stopom, a także dotknęli Go i przekonali  się, że to rzeczywiście On. Jezus poprosił ich nawet, aby dali Mu coś do jedzenia, jako kolejny dowód, że to On w swoim zmartwychwstałym ciele. Następnie podali Mu pieczoną rybę i plaster miodu, a Jezus jadł przed nimi. Pozostały tam jeszcze ości ryby, jako dowód Jego rzeczywistej obecności.

Pamiętajmy, że Jezus jest ten sam wczoraj, dziś i na wieki. Ukazuje się w niezwykły sposób osobom, obdarzonym łaską, aby przez nich przypominać wierzącym o pewnych prawdach. Najczęściej wzywa ich również na różne sposoby do pokuty i do wiary w Niego. Ale Jezus obiecał swoją duchową obecność również nam, mówiąc: „Kto spożywa Moje Ciało i Krew Moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim”.

„Chrystus musiał cierpieć i zmartwychwstać dnia trzeciego,

aby w Jego imieniu wszystkim narodom była głoszona pokuta i odpuszczenie grzechów.”

„Chrystus musiał cierpieć i zmartwychwstać dnia trzeciego,

aby w Jego imieniu wszystkim narodom była głoszona pokuta

i odpuszczenie grzechów”

Kto i gdzie wypowiedział te słowa? Pan Jezus wypowiedział je w niedzielny wieczór, kiedy ukazał się apostołom zgromadzonym na Syjonie. Tam, trzy dni wcześniej, w czwartek wieczorem, Jezus również sprawował Ostatnią Wieczerzę. Zmartwychwstały Jezus przypomina zdumionym apostołom, że sam wielokrotnie przepowiadał im, że będzie cierpiał i że trzeciego dnia zmartwychwstanie. Dopiero gdy ta przepowiednia się spełniła, oczy apostołów się otworzyły.

Jezus mówi następnie, że w Jego imię głoszona będzie pokuta i odpuszczenie grzechów wszystkim narodom. Aby jednak otrzymać odpuszczenie grzechów, musimy spełnić jeden warunek, którym jest pokuta.

„Ojciec Mój przez to dozna chwały,

że owoc obfity przyniesiecie i staniecie się Moimi uczniami”