Słowo życia – Rz 5, 8 (od 5.07. do 19.07.2026)

«Bóg zaś okazuje nam swoją miłość przez to,

że Chrystus umarł za nas, gdyśmy byli jeszcze grzesznikami.»

«Bóg zaś okazuje nam swoją miłość przez to, że Chrystus umarł za nas,

gdyśmy byli jeszcze grzesznikami.»

Na co tu kładziemy nacisk?

Na miłość Bożą. Werset 5 mówi, że miłość Boża została rozlana w naszych sercach przez Ducha Świętego. Miłość Boża w greckim oryginale wyrażona jest słowem „agape”, w przeciwieństwie do miłości ludzkiej, którą wyraża słowo „philia”. Istnieje różnica między tymi dwoma rodzajami miłości. Miłość Boża jest darem i jest nierozerwalnie związana z Duchem Świętym! Możemy powiedzieć, że jeśli w pełni otrzymaliśmy Ducha Świętego, to ta miłość jest w nas i jesteśmy gotowi być „martyres” (świadkami, męczennikami). Nie wolno nam zgasić ognia miłości Ducha Świętego obojętnością lub niewiarą! Miłość Boża – agape – z naszej strony wiąże się z gotowością do utraty wszystkiego dla Chrystusa.

«A nadzieja zawieść nie może, ponieważ miłość Boża rozlana jest w sercach naszych

przez Ducha Świętego, który został nam dany.»

„A nadzieja zawieść nie może, ponieważ miłość Boża rozlana jest w sercach naszych

przez Ducha Świętego, który został nam dany”

Na co kładziemy nacisk?

Nacisk kładziemy tu na słowo „nadzieja”. Przykładem dla nas jest Abraham, który „wbrew nadziei uwierzył nadziei” (Rz 4,18). Abraham uznał więc, że Bóg jest Wszechmogący. Stanął przed Nim ze swoją bezradnością i zaufał, że Bóg może uczynić cud.

Praktyczne zastosowanie:

Kiedy ogarnia nas beznadzieja, bądźmy świadomi Bożej obecności i wszechmocy i powtarzajmy z wiarą kilka razy: „Jezu, ufam Tobie”.

„Tak więc, bracia, już nie jesteśmy dłużnikami ciała, aby żyć według ciała…

Jeżeli zaś przy pomocy Ducha uśmiercać będziecie popędy ciała – będziecie żyli”

«Tak więc, bracia, już nie jesteśmy dłużnikami ciała, aby żyć według ciała…

Jeżeli zaś przy pomocy Ducha uśmiercać będziecie popędy ciała – będziecie żyli»

Pytanie: Komu nie jesteśmy dłużnikami według Rz 8,12a?

Odpowiedź: …………….

Pytanie: Co z tego wynika według Rz 8,12b?

Odpowiedź: ………………

Pytanie: Co czeka tych, którzy żyją według ciała, według Rz 8,13a?

Odpowiedź: ……………..

Pytanie: Jak uśmiercać popędy ciała według Rz 8,13b.

Odpowiedź: ……………

Pytanie: Co czeka tych, którzy uśmiercają popędy ciała Duchem, według Rz 8,13c?

„Gdy zaś przyjdzie On, Duch Prawdy, doprowadzi was do całej prawdy”

**„Gdy zaś przyjdzie On, Duch Prawdy, doprowadzi was do całej prawdy”**

Duch Boży daje światło. Wtedy człowiek może uświadomić sobie prawdę, której wcześniej w ogóle nie dostrzegał lub widział w fałszywym świetle. Na przykład, Duch pokaże, że to, co w twoim życiu do tej pory wydawało się przypadkiem, wcale nim nie było, i teraz, po kilku latach, będziesz to wiedział. To, co uważałeś za porażkę, okazało się zwycięstwem. Z krzywdy, która cię trapiła, w końcu odniosłeś korzyść. To, co uważałeś za nieszczęście, było jedynie barierą chroniącą przed znacznie większym nieszczęściem. W tamtym czasie człowiek nie pojmował tego rozumem.

Duch Boży daje wiedzę, zwłaszcza w sprawach duchowych. Obnaża grzech. Otwiera Pismo Święte. Niektóre fragmenty Pisma Świętego, które wcześniej były dla ciebie niezrozumiałe, nagle poruszą twoją najgłębszą istotę i doprowadzą cię do osobistego poznania grzechu i przebaczającej miłości Boga. Duch Boży prowadzi nas do wewnętrznej relacji z naszym Zbawicielem, abyśmy mogli Go lepiej poznać i bardziej kochać. Największą przeszkodą w miłości do Boga jest grzech pierworodny w nas, czyli skłonność do wiary w kłamstwa i czynienia zła. Wszelkie prawdy (zarówno z Pisma Świętego, jak i z Katechizmu) bez Ducha Bożego, jak głosi Słowo Boże, są dla nas jedynie literą, która zabija, Duch zaś daje życie (2 Kor 3,6). Jezus powiedział do apostołów, a także do nas: „Jeszcze wiele mam wam do powiedzenia, ale teraz jeszcze znieść nie możecie. Gdy zaś przyjdzie On, Duch Prawdy, doprowadzi was do całej prawdy” (J 16,12-13).

„Zostaliśmy razem z Nim pogrzebani przez chrzest w śmierć:

aby jak Chrystus został wskrzeszony z martwych przez chwałę Ojca,

tak żebyśmy i my postępowali w nowości życia”

„Zostaliśmy razem z Nim pogrzebani przez chrzest w śmierć:

aby jak Chrystus został wskrzeszony z martwych przez chwałę Ojca,

tak żebyśmy i my postępowali w nowości życia”

To Słowo Życia mówi nie tylko o śmierci Chrystusa, ale także o zmartwychwstaniu. Tutaj ponownie wskazuje się na chrzest, że przez chrzest zostajemy pogrzebani z Nim w śmierć. Wejście z Chrystusem w śmierć oznacza w tym momencie wyrzeczenie się własnej woli. Celem jest żyć nowym życiem, a raczej Jezus musi w nas żyć. On sam działa mocą swojego zmartwychwstania.

Historyczne zmartwychwstanie Chrystusa w Jerozolimie 2000 lat temu jest rzeczywistością. Ale związek z Jego zmartwychwstaniem podczas mojego chrztu jest równie realny. Jednak sam chrzest nie wystarczy. Aby w domu było światło, potrzebna jest instalacja elektryczna z włącznikiem i żarówką. Ale nawet jeśli energia jest podłączona do źródła, a my nie naciśniemy włącznika, pozostaniemy w ciemności. Tylko wtedy, gdy naciśniemy włącznik, żarówka się zaświeci. Chrzest możemy porównać do instalacji elektrycznej, a włącznik do aktywnej wiary. Chrystus żyje we mnie w mocy przez chrzest i aktywną wiarę.

13.04.2026

Podstawą odnowy Kościoła jest odnowa życia duchowego rodziny. Odnowa ta wiąże się z przestrzeganiem trzeciego przykazania Dekalogu: „Sześć dni będziesz pracował… Ale siódmy dzień jest dniem odpoczynku… dniem świętym” (Pwt 5, 12-15). Podczas świętowania siódmego dnia podkreśla się, że nikt nie powinien wykonywać codziennej pracy, którą wykonywał przez sześć dni. Dlaczego? Po pierwsze, aby mógł odpocząć, a po drugie, aby pamiętał, że został wyprowadzony z niewoli egipskiej. Dziś ludzie są niewolnikami współczesnego Egiptu, systemu świata, który zniewala ich na wiele sposobów i prowadzi do rozmaitych uzależnień. Przede wszystkim nie pozwala im się zatrzymać i wyrwać z niewoli własnego ego oraz ducha świata i jego systemu.