BKP: Ratunkowe rozwiązanie dla Afryki – patriarchat /Zwieńczeniem Mszy Świętej jest konsekracja. Kiedy jest nieważna? – Część 11/

13.04.2026

Co spowodowała reforma liturgiczna, obracając ołtarz i kapłana w przeciwnym kierunku, czyli twarzą do ludu? Spowodowała ona desakralizację liturgii i przestrzeni sakralnej.

Możesz obejrzeć to wideo tutaj: https://youtu.be/FszB8URcgWc  
https://rumble.com/v7968pk-rozwizanie-dla-afryki-11.html   
https://cos.tv/videos/play/68946011238205440   
https://crowdbunker.com/v/D7HBPaJb6k   

Poprzez konsekrację kapłańską Duch Święty, mocą Bożej wszechmocy, łączy trzy okresy czasu w jeden, a mianowicie:

1. ustanowienie ofiary Chrystusa przez chleb i wino;
2. dokonanie Jego ofiary w sposób krwawy na krzyżu;
3. uobecnienie śmierci Chrystusa na ołtarzu ofiarnym.

Głębiej przeżyć konsekrację pomagają dwie praktyki: chwila ciszy przed konsekracją i około pięciominutowa adoracja po konsekracji.

Dlatego przed konsekracją kapłan klęka i uświadamia sobie Ostatnią Wieczerzę:

Jezus umył nogi apostołom. Mówił o głębokiej prawdzie wewnętrznej jedności z Nim i Ojcem. Wspominał Ducha Świętego i swoje odejście ze świata. Na koniec wziął chleb i wino oraz wypowiedział nad nimi słowa, którymi ustanowił ten sakrament. Następnie odśpiewali psalm i udali się do Ogrodu Getsemani. Tam Jezus został pojmany, skazany na śmierć, a na krzyżu dokonał swojej odkupieńczej ofiary dla odpuszczenia naszych grzechów. Trzeciego dnia zmartwychwstał, wstąpił do nieba, a potem na uczniów i apostołów zesłał Ducha Świętego. Jednocześnie apostołowie zostali namaszczeni Duchem Świętym, aby przez nich mógł uobecniać odkupieńczą ofiarę Chrystusa dla odpuszczenia grzechów. Jako kapłan proszę o odnowienie tego namaszczenia Duchem Świętym i proszę również za obecnych tu wiernych, aby przez chrzest, przez który zostali zanurzeni w śmierci Chrystusa, ta śmierć Chrystusa urzeczywistniła się w nich przez Ducha Świętego. Veni Sancte Spiritus… Veni Sancte Spiritus…

Potem kapłan wstaje i przy ołtarzu wypowiada słowa ustanowienia, które podczas Mszy Świętej są jednocześnie słowami konsekracji.

Adoracja po konsekracji:

Kapłan uczyni głęboki ukłon i klęczy przez około pięć minut. Myśli na adorację:

W duchu jestem na Golgocie, Golgota jest tutaj. Jezu, widzisz mnie. Dajesz mi swój testament słowami: „Oto Matka Twoja”. Teraz duchowo przyjmuję Maryję, jak Jan pod krzyżem, do swego wnętrza (eis ta idia – J 19, 27).

Wtedy Jezus powiedział: „Pragnę”. On pragnie również dopełnienia mojego zbawienia. Pragnie mojego wyzwolenia z niewoli grzechu pierworodnego.

W śmiertelnej walce, gdy Jezus woła: „Eloi, Eloi, lema sabachthani”, doświadcza również za mnie najgłębszego bólu. Jest on skutkiem opuszczenia przez Boga, spowodowanym grzechem pierworodnym i naszymi osobistymi grzechami.

W okrzyku „Wykonało się” Jezus świadczy, że przez Jego śmierć dokonuje się zbawienie. Przez chrzest ja również zostałem zanurzony w śmierci Chrystusa. „Ojcze, z Jezusem w Twoje ręce oddaję ducha mojego. W tym zjednoczeniu z Jezusem pragnę kiedyś umrzeć”.

Tych prawd w taki czy inny sposób może doświadczyć w chwilach ciszy każdy wierzący. Dlatego konieczne jest wyjaśnienie w kazaniu istoty Liturgii, czyli konsekracji, oraz związanej z nią potrzeby ciszy przed i po konsekracji.

Po adoracji kapłan wstaje, podchodzi do ołtarza i woła: „Oto wielka tajemnica wiary”. Wierni odpowiadają: „Głosimy śmierć Twoją...”.

Ostrzeżenie: Wprowadzenie do Mszy Świętej pogańskich tradycji i praktyk, które czczą i wzywają demony i szatana, powoduje wygnanie Ducha Świętego. Konsekracja w takiej Mszy Świętej jest nieważna i nieskuteczna.

Nieważność konsekracji dotyczy również przypadku, gdy Mszę Świętą odprawia kobieta.

Pseudopapież Franciszek Bergoglio poprzez deklarację doktrynalną „Fiducia supplicans” ogłosił sodomicką antyewangelię, która, zgodnie z Listem do Galatów 1,8-9, podlega karze anatemy Bożej – ekskomuniki z Kościoła. Biskup lub kapłan, który tworzy jedność z pseudopapieżem Bergoglio, a obecnie z Prevostem, ​​konsekruje nieważnie i nieskutecznie, zwodząc wiernych. Dlatego każdy biskup i kapłan musi publicznie wyrzec się sodomskiej antyewangelii i jedności z nieważnym papieżem.

Te poważne fakty decydują o ważności konsekracji. Wynikają one z samej istoty i Ducha Ewangelii Chrystusowej. Wiążą katolików w sumieniu.

+ Eliasz

Patriarcha Bizantyjskiego Katolickiego Patriarchatu

+ Metody OSBMr                 + Tymoteusz OSBMr

biskupi-sekretarze

Dodatek:  Biblijny układ przestrzeni liturgicznej

Odnośnie układu przestrzeni liturgicznej należy pamiętać o modelu świątyni jerozolimskiej, gdzie istniało miejsce dla ludu i oddzielne miejsce dla kapłanów, którzy codziennie składali Bogu ofiary. Trzecią część świątyni stanowił  ołtarz z Miejscem Najświętszym, oddzielonym od ludu Bożego dwiema zasłonami. Podkreślało to, że za drugą zasłoną jest zawsze obecny Bóg. Teraz, gdy ołtarz wraz z kapłanem jest zwrócony ku ludowi, kapłan stoi tyłem do duchowego centrum świątyni, którym jest Miejsce Najświętsze. Kapłan musi być zwrócony twarzą w tym samym kierunku co lud, w stronę tabernakulum, a częścią ołtarza ofiarnego powinien być duży krzyż. Ołtarz i kapłan mogą znajdować się za pierwszą zasłoną, która jest częściowo odsunięta.

Pobierz: BKP: Ratunkowe rozwiązanie dla Afryki – patriarchat /Zwieńczeniem Mszy Świętej jest konsekracja. Kiedy jest nieważna? – Część 11/ (13.04.2026)