Bóg do nas mówi, ale cały problem polega na tym, że Go nie słyszymy. Problem tkwi w naszym odbiorniku. Musimy nastroić nasze serca, aby słyszeć Jego głos. On chce działać i przez was, przez waszą wiarę. Nawet jeśli jesteśmy słabi, tym bardziej powinniśmy ufać Panu, bo „kiedy jestem słaby, wtedy jestem mocny”. Jezu, ufam Tobie!

Nie możemy siedzieć w sobie, ale trzeba iść do Jezusa, przylgnąć do Niego i uczyć się od Niego. On da prawdziwą mądrość, da siłę. On jest żywy i obecny. On kocha cię bardziej niż twoi rodzice lub twoje dzieci. On kocha cię bardziej niż ty sam siebie. On przelał za ciebie Swoją krew na krzyżu i zawsze jest z tobą. Jest tylko jeden problem – abyś i ty był z Nim. I to jest podstawa naszego życia i świętości – żyć w Bożym świetle, żyć w Bożej prawdzie, żyć w Bożej obecności. To znaczy, że poważnie liczymy się w naszym życiu z żywym Bogiem – Jezusem.

«Szukajcie najpierw Królestwa Bożego i Jego sprawiedliwości,

a to wszystko będzie wam dodane»

Pan Jezus mówi nam, abyśmy szukali. Szukanie to bolesny proces. Kiedy ktoś traci coś cennego, doświadcza pewnego bólu i stara się szukać, szczególnie tam, gdzie może to znaleźć. Jezus mówi, że powinniśmy najpierw szukać królestwa Bożego. Jest ono w nas jak zakopany skarb.

Czym jest Królestwo Boże? To moc Boża i obecność Boga w duszach ochrzczonych. Ten skarb jest głęboko ukryty, ale musimy go szukać. Czasami można go znaleźć natychmiast.

Czym jest Jego sprawiedliwość? Dokonała się ona w naszym Panu Jezusie Chrystusie poprzez Jego odkupieńczą ofiarę za nas. On dokonał sprawiedliwej zapłaty za grzechy ludzkości i za wszystkie moje grzechy. Znajduję tę sprawiedliwość pod krzyżem Chrystusa – tam, poprzez akt pokuty, moje grzechy zostają odpuszczone, a diabeł nie ma prawa domagać się sprawiedliwości, czyli kary, jaką niesie ze sobą grzech. Jezus dokonał tej sprawiedliwości na krzyżu.

8. 11. 2025

Moi Najdrożsi Amerykanie!

Od dziesięciu lat, niemal każdego dnia, modlę się za was tzw. modlitwą proroczą według Ezechiela 37. Przede wszystkim pragnę podziękować prezydentowi Donaldowi Trumpowi za jego odwagę. Śmiało ryzykuje życie, aby wprowadzić zdrowe zasady moralne oparte na chrześcijańskiej Ewangelii. Przynieśli je wam do Ameryki europejscy misjonarze. Dziękuję wszystkim, którzy wiernie wspierają prezydenta Trumpa w jego drodze do ocalenia Ameryki przed systemem kłamstw i śmierci Nowego Porządku Świata.

Możesz obejrzeć to wideo tutaj: https://youtu.be/lDCrnz4Z1Qc  
https://rumble.com/v71znem-zwraca-si-do-wszystkich.html   
https://www.bitchute.com/video/OBm4nmD6agq6/   
https://cos.tv/videos/play/65301482562684928   
https://crowdbunker.com/v/6VbENuURFs   

+ Eliasz
Patriarcha Bizantyjskiego Patriarchatu Katolickiego

„Nie bądźcie przeto nierozsądni, lecz usiłujcie zrozumieć,

co jest wolą Pana”

Przez te dwa tygodnie, podczas naszych siedmiu modlitewnych przystanków, będziemy rozważać i pamiętać o tym słowie Bożym. Apostoł wzywa: „Nie bądźcie nierozsądni”. Co to znaczy być nierozsądnymi? Oznacza to niezdolność do krytyki i obiektywnej prawdy oraz ślepe promowanie swoich pierwszych poglądów. Następnie apostoł mówi: „Usiłujcie zrozumieć, co jest wolą Pana”: w twoim życiu, dzisiaj, w sytuacji, której doświadczasz. Musisz doświadczyć jej z Bogiem w wierze.

Niewielkie wyrzeczenie się ukrytej pychy, nierozsądności, pomaga nam zrozumieć, jaka jest wola Boża. Dlatego bądźmy samokrytyczni, pokorni i nie obrażajmy się, gdy ktoś wskazuje nam na nasz błąd lub na to, że nasza decyzja nie jest mądra.

Jako chrześcijanie mamy własne plany, pragnienia i wyobrażenia, więc zadajemy sobie pytanie: Jaka jest wola Boża? Czasami wydaje się, że wola Boża jest ukryta niczym skarb na wyspie, a my mamy jedynie fragmenty mapy, aby ją odnaleźć. Ale czy tak jest naprawdę? Czy Bóg ukrywa przed tobą swoje plany niczym sekret, czy też chce, abyś za Nim podążał i pozwolił Mu prowadzić cię krok po kroku?

„Jeżeli we Mnie trwać będziecie, a słowa Moje w was, poproście,

o cokolwiek chcecie, a to wam się spełni.”

Podczas Ostatniej Wieczerzy Jezus mówi o naszej duchowej jedności z Nim. Przez chrzest otrzymujemy udział w odkupieńczej śmierci Jezusa i w Jego nowym życiu, które jest związane z Jego chwalebnym zmartwychwstaniem. Ale sam chrzest nie wystarczy. Aby życie Boże w ogóle w nas pozostało, a co więcej, aby się rozwijało, potrzebna jest wiara, wiara w słowo Jezusa. Ta wiara wiąże się z upokorzeniami i próbami wierności. W tym kontekście należy zrozumieć istotę przypowieści o krzewie winnym i latoroślach. Z krzewu winnego do latorośli płynie życiodajny sok, czyli ten sam Duch, który jest w Jezusie Chrystusie, działa również w nas, ochrzczonych, gdy pozostajemy w jedności z Jezusem przez wiarę. Jezus kilkakrotnie podkreśla, że ​​bez Niego nic nie możemy uczynić i daje Swoim latoroślom obietnicę: „Jeżeli we Mnie trwać będziecie, a słowa Moje w was, poproście, o cokolwiek chcecie, a to wam się spełni”. Warunkiem, aby coś wydarzyło się dla naszego prawdziwego dobra (nie tylko doczesnego, ale i wiecznego), jest zjednoczenie z Jezusem przez wiarę. Jego słowo, w którym musimy trwać, pomaga nam osiągnąć tę jedność. Musimy nie tylko je usłyszeć, ale także wprowadzić je w życie! Musi w nas zakorzenić się.

+ Eliasz
Patriarcha Bizantyjskiego Patriarchatu Katolickiego

„Przez nie zostały nam udzielone drogocenne i największe obietnice,

abyście się przez nie stali uczestnikami Boskiej natury,

gdy już wyrwaliście się z zepsucia wywołanego żądzą na świecie”

Nasze życie jest krótkie, jest ono jedynie czasem próby, w którym rozstrzyga się nasza wieczność. Będzie ona albo szczęśliwa, albo nieszczęśliwa na wieki. Nieszczęśliwa przyszłość, czyli wieczna zagłada, czeka tych, którzy z powodu pychy i niewiary odrzucają zbawienie w Jezusie Chrystusie. W Nim Bóg dał nam największy dar – abyśmy przez Niego otrzymali nową naturę! Dlatego musimy odrzucić tę naturę, która jest skażona grzechem pierworodnym i w którą niejako przyobleczony jest nasz ludzki duch. Z tego powodu została zaciemniona przede wszystkim nasza duchowa natura, tak że rozum ma trudności z rozeznaniem prawdy, wola skłania się ku złu, a serce wypełnia się żądzą, która jest w jedności z duchem świata, popychającym ludzkość do zepsucia i zagłady – doczesnej i wiecznej. Jak uniknąć tej zagłady? Musimy przez wiarę przyjąć Zbawiciela Jezusa Chrystusa. Wtedy odnosi się to do nas: „Wszystkim tym, którzy Go przyjęli, dał prawo stać się dziećmi Bożymi – którzy narodzili się nie z żądzy ciała, ani z woli męża, ale z Boga” (por. J 1, 12). Więc, przyjmując Chrystusa, otrzymujemy już Boską naturę, choć nadal mamy grzech pierworodny. Bycie uczestnikiem natury Boskiej to nie tylko obietnica, ale i dar – cenny i niezmiernie wielki dar.

„Jezus im odpowiedział: Miejcie wiarę w Boga! Zaprawdę,

powiadam wam: Kto powie tej górze: «Podnieś się i rzuć się w morze»,

a nie wątpi w duszy, lecz wierzy, że spełni się to, co mówi, tak mu się stanie”.

Czym jest wiara ludzka, a czym jest wiara Boża?

Wiara ludzka jest niezbędna w życiu codziennym. Musimy wierzyć świadectwom ludzi, na przykład o Antarktydzie, nawet jeśli sami nigdy tam nie byliśmy. Wierzymy, że jest tam śnieg, nawet jeśli go nie widzieliśmy. To wiara naturalna, którą można udowodnić materialnie.

A czym jest wiara Boża? To wiara związana z obietnicą, którą dał nam Bóg. To wiara w Bożą wszechmoc. Bóg stworzył wszystko, co istnieje, swoją wszechmocą, stworzył ten świat i opiekuje się nim. Stworzył go w określonym celu. Wierzymy w Boga Stwórcę. Wierzymy również w Boga Zbawiciela – wierzymy, że Syn Boży stał się człowiekiem i umarł za nasze grzechy. I wierzymy również słowu Bożemu. Ponadto, aby mieć wiarę Bożą, która czyni cuda, musimy przyjąć łaskę, gdy Bóg pokazuje nam, że chce być uwielbiony w tej sytuacji i że wymaga od nas trwania w wierze, a nie w wątpliwościach. Próba wiary przyjdzie do każdego, dlatego musimy przezwyciężyć wątpliwości w naszych sercach. Wiara Boża jest darem, o który musimy prosić.

Człowiek codziennie powinien stawać w swietle Bożym. Musimy wyśmiać siebie, kiedy przychodzi pycha. Mamy zmienić myślenie. Słowo Boże mówi, żebyśmy zachowali myślenie, które jest w Jezusie Chrystusie, a apostoł Paweł rzekł: „Jezus uniżył samego siebie aż do śmierci – i to śmierci krzyżowej”. My nawet nie musimy uniżać się, tylko mamy wejść do prawdy. A my tę prawdę nawet nie chcemy widzieć w sobie. Kiedy by my widzieli co jest w nas, to wpadlibyśmy do takiej depresji!? Możemy tylko po kropelkach popatrzeć na ten brud, który jest w nas, żebyśmy schylili swój kark. A później prosili Boga: „Boże daj mi siły, żebym pracował dla Ciebie”. Jest to sensem duchowego życia, sensem teologji, i sensem tych słów: „stracić swoje życie z powodu Ciebie i Ewangelii”.

„Na tym polega dzieło zamierzone przez Boga,

abyście uwierzyli w Tego, którego On posłał”

Kiedyś ludzie zapytali Jezusa, co muszą czynić, aby pełnić dzieła Boże. Jezus odpowiedział: „Na tym polega dzieło zamierzone przez Boga, abyście uwierzyli w Tego, którego On posłał” (J 6,29). Ojciec pragnie od ludzi wiary i zaufania, ponieważ „bez wiary zaś nie można podobać się Bogu” (Hbr 11,6).

Słowo Życia, które teraz powtarzamy podczas modlitewnych przystanków, wyraża również, że kiedy wierzymy w Tego, którego posłał Ojciec, czyli w Pana Jezusa, i wierzymy w konkretnej sytuacji, w konkretnym problemie, to Bóg odpowiada na naszą wiarę dziełem, czynem.

Poniższe cytaty pogłębiają tę prawdę związaną z wiarą.