BKP: Ratunkowe rozwiązanie dla Afryki – patriarchat /Świętowanie siódmego dnia – Część 12/

13.04.2026

Podstawą odnowy Kościoła jest odnowa życia duchowego rodziny. Odnowa ta wiąże się z przestrzeganiem trzeciego przykazania Dekalogu: „Sześć dni będziesz pracował… Ale siódmy dzień jest dniem odpoczynku… dniem świętym” (Pwt 5, 12-15). Podczas świętowania siódmego dnia podkreśla się, że nikt nie powinien wykonywać codziennej pracy, którą wykonywał przez sześć dni. Dlaczego? Po pierwsze, aby mógł odpocząć, a po drugie, aby pamiętał, że został wyprowadzony z niewoli egipskiej. Dziś ludzie są niewolnikami współczesnego Egiptu, systemu świata, który zniewala ich na wiele sposobów i prowadzi do rozmaitych uzależnień. Przede wszystkim nie pozwala im się zatrzymać i wyrwać z niewoli własnego ego oraz ducha świata i jego systemu.

Możesz obejrzeć to wideo tutaj: https://youtu.be/sS6mxxx9Tpk  
https://rumble.com/v79af34-rozwizanie-dla-afryki-12.html   
https://cos.tv/videos/play/68990412438669312   
https://crowdbunker.com/v/xtQenwqcaG   

Siódmy dzień należy do Boga, kiedy poświęcamy czas zbawieniu naszych dusz i duchowemu dobru naszej rodziny. Jeśli jednak siódmy dzień, Dzień Pański, nie zostaje uświęcony we właściwy sposób, żywa relacja z Bogiem zanika. Dlatego tak ważne jest, aby każdego tygodnia, w Dzień Pański, poświęcić czas na modlitwę. Jezus Chrystus, Syn Boży, wybawił nas na krzyżu Golgoty, a nasze zbawienie zostało dopełnione Jego chwalebnym zmartwychwstaniem. Pierwsi chrześcijanie sprawowali Liturgię w nocy z soboty na niedzielę (Dz 20,7). Namiestnik Bitynii wspomina w liście do cesarza Trajana (98-117), że chrześcijanie gromadzą się wcześnie rano w niedzielę, przed wschodem słońca, czyli w noc zmartwychwstania Chrystusa.

Aby być świadkami Chrystusa, martyres, i pozostać Mu wiernymi aż do śmierci, jak miliony męczenników, potrzebujemy światła i mocy Ducha Świętego.

Odnowione świętowanie niedzieli rozpoczyna się w sobotni wieczór po Godzinie Świętej śpiewem i rozważaniem o prawdach Zmartwychwstania. Pierwsza Godzina dzieli się na trzy części.

W pierwszej tercji (20 minut) doświadczamy Zmartwychwstania Chrystusa jako przejawu wszechmocy Boga. Zmartwychwstanie Jezusa jest największym dowodem Jego boskości.

W drugiej tercji doświadczamy wraz z Matką Bożą radość spotkania ze zmartwychwstałym Jezusem.

W trzeciej tercji uświadamiamy sobie istotę chrztu świętego. W chrzcie zostaliśmy nie tylko zanurzeni w śmierci Chrystusa, ale także z Nim zmartwychwstaliśmy (por. Kol 2,12). W chrzcie otrzymaliśmy nowe, boskie życie. Tylko Duch Święty może wprowadzić nas w głębię tajemnicy chrztu i życia Chrystusa w nas.

W niedzielny poranek rozpoczynamy o godzinie 5:00 i modlimy się do godziny 7:00.

Rozważamy wydarzenia zmartwychwstania, które miały miejsce w niedzielny poranek. Modlitwa połączona jest ze śpiewem.

W pierwszej tercji doświadczamy ukazania się aniołów kobietom przy grobie. Maria Magdalena i Maria, matka Jakuba, są świadkami, jak anioł odsunął kamień od grobu. Strażnicy uciekli przerażeni. Anioł Boży oznajmił kobietom:„Nie bójcie się! Wiem, że szukacie Jezusa ukrzyżowanego. Nie ma Go tu, zmartwychwstał!”.

W drugiej tercji przypominamy sobie, że Jezus ukazał się Marii Magdalenie przy grobie. Początkowo Go nie poznała i pomyślała, że rozmawia z ogrodnikiem. Dopiero gdy zawołał ją po imieniu, otworzyły się jej oczy i rozpoznała, że to zmartwychwstały Jezus. Pośpieszyła więc, by z radością oznajmić apostołom: „Widziałam Pana i to mi powiedział!”.

W trzeciej tercji doświadczamy ukazania się Jezusa kobietom. Były to kobiety, które w Wielki Piątek stały przy Jego krzyżu. W niedzielny poranek pospieszyły do grobu, a gdy wracały, ukazał im się Jezus i powiedział: „Bądźcie pozdrowione!”. Upadły Mu do stóp i oddały Mu pokłon. Następnie wysłał ich z przesłaniem do swoich uczniów, aby z wyprzedzeniem oznajmili im, że ukaże się im w Galilei. Tego wieczoru zmartwychwstały Jezus ukazał się apostołom, a także ponownie w następną niedzielę wieczorem. Wtedy również był obecny apostoł Tomasz. Wkrótce potem wyruszyli do Galilei.

W drugiej godzinie, w pierwszej tercji, doświadczamy ukazania się zmartwychwstałego Jezusa skruszonemu apostołowi Piotrowi. My również otwieramy się na ducha pokuty. Ponownie uświadamiamy sobie nasze liczne zaparcie się Chrystusa w różnych sytuacjach. Każdy z nas osobiście żałuje swoich przejawów niewiary, obojętności wobec Jezusa, zaniedbania w kwestii zbawienia swojej duszy i niewypełnienia swoich obowiązków. Żałujemy i doświadczamy bólu razem z Piotrem, który przy pustym grobie opłakiwał swoje zaparcie się Jezusa. I wtedy, pośród łez skruchy, ukazał mu się Jezus.

W drugiej tercji doświadczamy pierwszego ukazania się Jezusa apostołom w Galilei. Miało to miejsce również w niedzielny poranek. Apostołowie łowili ryby całą noc i nic nie złowili. Jezus stanął na brzegu, a kiedy kazał im zarzucić sieć po prawej stronie łodzi, sieć dosłownie pękła od mnóstwa ryb. Wtedy Jezus zadał trzy pytania Piotrowi, który się Go zaparł. Kiedy Jezusa zaprowadzono do Kajfasza, jedna ze służących rzekła do pozostałych sług: „I ten człowiek był z Jezusem z Nazaretu!”. Lecz Piotr przysiągł, że Go nie zna. I przysiągł tak trzy razy. To było ze strachu. Teraz, nad Jeziorem Galilejskim, Jezus również pyta Piotra trzy razy z rzędu: „Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie?”. Po raz trzeci Piotr zapłakał i powiedział: „Panie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że Cię miłuję”. Piotr pokazał, że jest gotów poświęcić swoje życie dla Jezusa. I tak się stało. Został ukrzyżowany głową w dół w Rzymie.

I każdy z nas osobiście zadaje sobie pytanie: Czy jestem gotów postawić Jezusa i zbawienie mojej duszy na pierwszym miejscu w moim życiu?

W trzeciej tercji wspominamy ostatnie objawienie się Chrystusa czterdziestego dnia po zmartwychwstaniu w Jerozolimie. Tego dnia Jezus chwalebnie wstąpił do nieba z Góry Oliwnej. Zgromadzili się tam apostołowie, liczni uczniowie i pobożne kobiety, a także Matka Jezusa.

Po około godzinnej przerwie następuje godzinna modlitwa do Ducha Świętego.

W pierwszej tercji wspominamy zstąpienie Ducha Świętego na apostołów w niedzielę, w dzień Pięćdziesiątnicy. Było to około godziny dziewiątej. Jednocześnie prosimy o ponowne przyjęcie Ducha Świętego w pełni.

W następnej tercji prosimy i przyjmujemy dar proroctwa. Prosimy o jego wykorzystanie w nadchodzącym tygodniu. Apostoł Paweł zachęca nas do szczególnego zabiegania o ten dar (1 Kor 14,1n). Dar proroctwa służy budowaniu zarówno naszego życia duchowego, jak i Kościoła.

Udział w Liturgii

Osoby, które nie mogą uczestniczyć w Liturgii, n.p. z powodu apostazji, mogą przeżywać ją duchowo, zgodnie z broszurą (patrz https://vkpatriarhat.org/pl/?p=19945).

Po południu przeżywamy świętowanie niedzieli we wspólnocie braterskiej. Optymalne spotkanie w gronie 3-5 rodzin. Najlepiej podzielić się, aby mężczyźni i kobiety mogli porozmawiać osobno i w ten sposób rozwiązać bieżące problemy. Spotkanie trwa około dwóch godzin. Można je zakończyć rozważaniem o ukazaniu się Jezusa uczniom z Emaus (20 minut).

Świętowanie niedzieli kończy się wieczorem Godziną Świętą od 20:00 do 21:00. Wszyscy modlą się w domu, w gronie rodzinnym.

W pierwszej tercji wspominamy ukazanie się Jezusa w Galilei ponad pięciuset braciom naraz i prosimy o ducha misyjnego. Również w tej godzinie, podobnie jak w poprzednich, rozważania przeplatane są śpiewem.

W drugiej tercji doświadczamy objawienia Jezusa w niedzielny wieczór dziesięciu apostołom i dwóm uczniom z Emaus, którzy zgromadzili się na Syjonie.

W trzeciej tercji doświadczamy kolejnego objawienia, które nastąpiło w niedzielny wieczór tydzień później, kiedy Jezus ponownie ukazał się apostołom. Wezwał Tomasza, aby odrzucił swoją niewiarę i przekonał się o Jego prawdziwym zmartwychwstaniu, dotykając Jego ran. Tomasz zawołał: „Pan mój i Bóg mój!”.

Sposób świętowania Dnia Pańskiego obejmuje realizację czterech fundamentalnych zasad pierwotnego Kościoła w Jerozolimie, a mianowicie: 1) modlitwa, 2) nauczanie apostolskie, 3) Liturgia, 4) braterska komunia (zob. Dz 2,42). Nie da się prawdziwie świętować niedzielę, jeśli członkowie rodziny nie odłożą w tym dniu smartfonów i nie przestaną odwiedzać supermarketów. Niedziela ma być prawdziwym Dniem Pańskim.

+ Eliasz

Patriarcha Bizantyjskiego Katolickiego Patriarchatu

+ Metody OSBMr              + Tymoteusz OSBMr

biskupi-sekretarze

Więcej informacji na temat świętowania niedzieli można znaleźć na stronie internetowej Patriarchatu.

Pobierz: BKP: Ratunkowe rozwiązanie dla Afryki – patriarchat /Świętowanie siódmego dnia – Część 12/ (13.04.2026)