Siedem modlitewnych przystanków w ciągu dnia

Słowo Boże mówi: „Siedem razy na dzień…” (Ps 119, 164). Tradycja kościelna Starego i Nowego Testamentu zachowywała codzienny rytm modlitwy. Rytmu tego przestrzegali św. Paweł i apostołowie. Św. Bazyli również podkreślał chrześcijanom potrzebę przystanków modlitewnych w ciągu dnia. Niestety, obecnie chrześcijanie nie przestrzegają codziennego rytmu komunikacji z Bogiem.

Po co zatrzymywać się 7 razy? Liczba 7 jest symboliczna, ale dobrze jest ją stosować praktycznie. Zatrzymujemy się przede wszystkim po to, aby jak najbardziej wystrzegać się arbitralności, ponieważ kiedy człowiek nie zatrzymuje się, aby uświadomić sobie obecność Boga, działa jedynie zgodnie ze swoimi uczuciami i rozumem, które nie zawsze są zgodne z wolą Bożą.

Oprócz samowolnego działania każdy człowiek grzeszy hedonizmem – czyli lenistwem, oddawaniem się przyjemnościom, nadmiernym pobłażaniem sobie w jedzeniu, piciu, w nadmiernym odpoczynku, oraz nałogami, takimi jak alkohol, narkotyki i nieczystość. Kolejnym obszarem, w którym objawia się grzech, jest automatyczna krytyka i osądzanie ludzi i Boga. W swojej upadłej naturze każdy człowiek jest samowolny, hedonistyczny i krytyczny. Przyznanie się do tego i uświadomienie sobie tej rzeczywistości jest dla człowieka bolesne, zwłaszcza w konkretnych przypadkach.

Główna postawa wobec Boga opiera się na pokucie, czyli na przyznaniu się przed Bogiem do winy, na prośbie o przebaczenie i na przyjęciu przebaczenia od Boga. Wszystko to wyraża się w krótkiej modlitwie, która zaczyna się od znaku krzyża, słowem „Effatha!” (Otwórz się!) i wyznaniem: „Jestem samowolny… Jestem hedonistą… Jestem sędzią”. Następnie proszę: „Maranatha! Przyjdź, Panie Jezu!” (1 Kor. 16,22) i wzywam świętego Imienia Jezusa, w którym jest nasze zbawienie. W duchu stoję pod krzyżem Jezusa i patrzę na Jego pięć ran, z których wypłynęła krew, aby oczyścić moje grzechy. Trzykrotne powtórzenie imienia „Jezus” wzmacnia naszą prośbę. Ta krótka modlitwa jest modlitwą doskonałej skruchy, której będziemy najbardziej potrzebować w godzinie śmierci. W istocie chodzi tylko o powtarzanie wezwania Imienia Jezusa z duchowym spojrzeniem na Jego pięć ran. „Kto wezwie imienia Pańskiego, będzie zbawiony” (Dz 2,21). To imię Jezus, a po aramejsku jest to Jehoszua.

Następna część wyraża, że Jezus jest moim Panem. Izraelici sobie kilkakrotnie w ciągu dnia (zob. Pwt 6,4 i nast.) przypominali Pierwsze i Największe Przykazanie, które zaczyna się od wezwania: „Szema, Izraelu (imię Izrael oznacza „wojownik Boży”), miłuj Pana, Boga swego, z całego swego serca, z całej duszy swojej, ze wszystkich swych sił”. W pamiętaniu o tym Pierwszym Przykazaniu Bożym pomagał im napis nad wejściem do domu, opaska na ramieniu i na czolie. Jaka jest prawdziwa istota miłości do Boga? Jezus stawia ten warunek: „Kto straci duszę swą dla Mnie i dla Ewangelii” (Mk 8,35; zob. Łk 14,33). W praktyce oznacza to, że człowiek w wierze zatrzyma się przed Bogiem, powierza Mu wszystkie swoje zmartwienia i lęki oraz całkowicie ufa Bożej wszechmocy i miłości. To praktyczne przygotowanie do szczęśliwej chwili śmierci, wyrażone słowami Jezusa: „Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha Mojego” (Łk 23,46).

Grzechy są odpuszczane przez doskonały żal, ale rany duszy pozostają. Proces uzdrawiania wiąże się z cierpliwym przyjęciem cierpienia, choroby, upokorzenia… To w istocie czyściec tu na ziemi. Jeśli pójdziemy drogą naśladowania Chrystusa, będziemy od niego chronieni w wieczności.

Przypomnijmy sobie praktykę pokutną z przeszłości. Za grzechy związane z okultyzmem istniała 7-letnia pokuta o chlebie i wodzie. Każdy, kto udał się do wróżki, aby ta przepowiedziała mu przyszłość, podlegał tej karze. To samo dotyczy każdego, kto był leczony przez osobę praktykującą praktyki okultystyczne. Do tej dziedziny należy również uzależnienie od horoskopów. Dziś 7-letnia pokuta dotyczy również tych, którzy przyjęli szczepionkę mRNA, zawierającą materiał genetyczny pobrany z tkanek abortowanych dzieci.

W dzisiejszych czasach odbycie siedmioletniej pokuty o chlebie i wodzie jest niemal niemożliwe. Można jednak zamiast tego odprawić siedmioletnią pokutę, w której siedem razy dziennie zatrzymujesz się, aby opłakiwać swój grzech przeciwko pierwszemu przykazaniu Bożemu. Wtedy wołanie: „Jezu, Jezu, Jezu, zmiłuj się nade mną, grzesznikiem!” nie będzie dla ciebie jedynie bezdusznym wołaniem, ale ta prośba wypłynie z głębi twojego serca i ze świadomości winy związanej z opłakiwaniem przeszłości. Jeśli to zrobisz i nagle umrzesz, pójdziesz bez czyśćca prosto do chwały Bożej i wiecznego szczęścia, za którym tęskni twój duch.

Tekst przystanku modlitewnego:

Effatha!

Jestem samowolny, nie kieruję się wolą Bożą, lecz swoją własną.

Jestem hedonistą, szukam przyjemności nawet za cenę grzechu.

Jestem sędzią, osądzam innych, ale nie dostrzegam własnej winy i nie chcę się do niej przyznać.

Ukryte przerzuty skutków grzechu pierworodnego i brak skruchy ciągną moją duszę ku wiecznej zagładzie.

Maranatha! Przyjdź, Panie Jezu!

Jezu, Jezu, Jezu, zmiłuj się nade mną, grzesznikiem! (5 razy).

Szema, Izrael! Miłuj Boga!

Jezu, mój Boże, miłuję Cię całym sercem, całą duszą i całą siłą. Teraz tracę duszę dla Ciebie i Ewangelii. (Po wezwaniu: „Szema, Izraelu! Miłuj Boga!” następuje wyznanie: „Jezu, mój Boże, miłuję Cię całym sercem,”. Wypowiadając te słowa, kładę prawą rękę na sercu. Następnie, gdy mówię „całą duszą”, kładę lewą rękę na piersi. Gdy mówię „całą siłą”, składam ręce tak, że prawą rękę ściskam w dłoni i kładę na niej lewą. Następnie, gdy mówię „teraz tracę duszę”, otwieram dłonie i na słowa „dla Ciebie” lekko unoszę prawą rękę. Na słowa „i Ewangelii” opuszczam ją na pierś. Te gesty pomogą nam urzeczywistnić i przeżyć Pierwsze Przykazanie.

Słowo Życia: ………… (powtarzamy je trzy razy i zmienia się co dwa tygodnie)

Amen.

Nasz pierwszy przystanek po przebudzeniu, który zazwyczaj ma miejsce przed 6 rano, odpowiada pierwszej biblijnej godzinie dnia. Po niej następują pozostałe godziny biblijne: trzecia (nasza 9:00), szósta (nasza 12:00), dziewiąta (nasza 15:00)…

Podczas przystanku modlitewnego po przebudzeniu najpierw modlimy się zgodnie z podstawową strukturą.

Następnie zwracamy się do Jezusa z pytaniem: „Jezu, gdzie jesteś?” i powtarzamy odpowiedź Jezusa z Mt 28,20: „Jestem z tobą!” „Wierzę!”

„Jezu, Ty jesteś ze mną!” (4 razy).

Następnie kontynuujemy: „Jezu, Ty powiedziałeś: „Jestem w Tobie” „Wierzę!”

„Jezu, Ty jesteś we mnie” (4 razy).

Na koniec mówimy: „Amen, amen” i żegnamy się.

W ten sam sposób modlimy się przed pójściem spać.

9:00

Przystanek modlitewny o 9:00 ponownie zawiera modlitwę podstawową. Bezpośrednio po Słowie Życia wzywamy Ducha Świętego, powtarzając siedem razy: „Ześlij na nas Ducha Świętego”, a na koniec mówimy: „Przyjmuję tego samego Ducha, którego apostołowie otrzymali w dniu Pięćdziesiątnicy”. Następnie cicho wypowiadamy święte Imię „Je-ho-szu-a-a-a-a” i składamy ręce w modlitewnej pozycji oranta (dłonie uniesione na wysokość ramion i zgięte w łokciach ku górze).

Drugi sposób polega na tym, że podczas „Je-ho-szu-a-a-a-a” wykonujemy klasyczny gest: podczas „Je-ho-szu” trzymam ręce uniesione. Podczas pierwszego „a” uświadamiam sobie: „Boże, Ty mnie stworzyłeś” i opuszczam ręce, podczas drugiego „a” — „Przez swój krzyż mnie odkupiłeś” i czynię znak krzyża. Następnie podnoszę ręce i podczas trzeciego, czwartego i piątego „a” świadomie przyjmuję na ten dzień tego samego Ducha Świętego, którego apostołowie otrzymali w dniu Pięćdziesiątnicy. Ponownie kończymy przystanek po prostu: mówimy „Amen” i przeżegnamy się.

Jeśli większość z was modli się te przystanki modlitewne w pracy, w szkole lub w podobnych miejscach, gesty nie muszą być wykonywane. Ale jeśli znajdujemy się w otoczeniu, w którym możemy swobodnie wykonywać gesty, to je przestrzegamy.

12:00

Podczas przystanku modlitewnego o godzinie 12:00 podstawa pozostaje ta sama. Po Słowie Życia mówimy „Amen” i od razu odmawiamy „Anioł Pański”. Wspominamy wcielenie Chrystusa przez Ducha Świętego i Maryję Dziewicę.

15:00

Podczas przystanku modlitewnego o godzinie 15:00 podstawa pozostaje ta sama, a po zakończeniu Słowa Życia mówimy „Amen” i dodajemy: „Przez chrzest zostaliście zanurzeni w śmierć Chrystusa”, a następnie powtarzamy 4 razy: „Przez chrzest zostałem zanurzony w śmierć Chrystusa”. Na koniec mówimy „Amen” i żegnamy się znakiem krzyża.

18:00

Podczas przystanku modlitewnego o godzinie 18:00, podstawa pozostaje ta sama, a po zakończeniu Słowa Życia mówimy „Amen”. Zaraz potem uświadamiamy sobie konkretny problem. Następnie z wiarą mówimy 3 razy do każdej rany Zbawiciela: „Jezu, ufam Tobie” (czyli łącznie 15 razy). Na koniec mówimy „Amen, amen” i żegnamy się znakiem krzyża.

21:00

Podczas przystanku modlitewnego o godzinie 21:00 podstawa pozostaje ta sama, a po zakończeniu Słowa Życia mówimy „Amen” i przyjmujemy błogosławieństwo. Nasi kapłani i biskupi udzielają go na cztery strony świata.

Przystanek modlitewny przed pójściem spać jest taki sam, jak rano po przebudzeniu. Ci, którzy kładą się spać bezpośrednio po godzinie 21:00, mogą odmówić ostatni przystanek modlitewny po przyjęciu błogosławieństwa.

Przystanek modlitewny zawiera podstawowe prawdy wiary i tam również mamy przestrzeń, aby przynajmniej na chwilę je sobie uświadomić. W przeciwnym razie duch świata, duch materializmu i pośpiechu nie pozwolą człowiekowi zatrzymać się nawet raz w ciągu dnia. Chociaż nie nalegamy na ścisłe przestrzeganie czasu, ale jeśli to możliwe, dobrze jest trzymać się wyznaczonej godziny. Jeśli nie jest to możliwe, zatrzymujemy się jak najbliżej wyznaczonej godziny lub po niej.

Zatrzymanie się na krótką modlitwę co trzy godziny, tak jak czynili to Jezus i apostołowie, jest duchowym środkiem do zbawienia dusz w tym apokaliptycznym czasie. Trucizna grzechu pierworodnego potajemnie pociąga duszę ku wiecznej zagładzie. W naszym ziemskim życiu każdy decyduje, czy pozwolić temu złu działać w sobie, czy przyjąć zbawienie, które Bóg dał nam w Jezusie. Kto przyjmuje Jezusa i wytrwa do końca, będzie zbawiony. Kto odrzuca Jezusa, Zbawiciela, i idzie własną drogą, drogą kłamstwa i ubóstwiania własnego ego, będzie potępiony na wieki. Istnieje wiele fałszywych dróg. I nie ma innej drogi do zbawienia niż ta, którą jest Jezus.

Pobierz: Siedem przystanków modlitewnych w ciągu dnia