BKP: Czy Franciszek Bergoglio był jawnym heretykiem, czy nie? (Część 2)

Wypowiedzi Ojców Świętych, Papieży i Soborów

Św. Robert Bellarmin: „Papież, który jest jawnym heretykiem,  automatycznie przestaje być papieżem i głową, tak jak automatycznie przestaje być chrześcijaninem i członkiem Kościoła”.

Ojcowie Kościoła

 Św. Hieronim: «Grzesznicy są wykluczeni z Kościoła wyrokiem ekskomuniki, natomiast heretycy sami wypędzają się i własnym czynem oddzielają się od Ciała Chrystusowego… Niechrześcijanin w żadnym wypadku nie może być papieżem… On nie może być głową Ciała, którego nawet nie jest członkiem» (contra Lucifer.).

Św. Cyprian: «Kto nie jest chrześcijaninem, nie jest członkiem Kościoła – a jawny heretyk nie jest chrześcijaninem» (lib. 4, epist. 2).

Św. Augustyn: „Jawny heretyk nie jest chrześcijaninem, zatem jawny heretyk nie może być papieżem” (lib. de great. Christ. kap. 20).

Św. Atanazy: „Jawny heretyk nie jest chrześcijaninem…” (ser.2 Cont.Arian)

Wypowiedzi Papieży i Soborów, że heretycki papież może zostać osądzony

Papież Innocenty III (1198): „Biskup Rzymu może być osądzony przez ludzi, a raczej można wykazać, że jest już osądzony, jeśli popadnie w herezję, ponieważ ten, kto nie wierzy, już jest osądzony. W takim wypadku należy o nim powiedzieć: «Jeśli sól utraci swą słoność, nie przyda się do niczego innego, jak tylko na wyrzucenie i podeptanie przez ludzi»” (kanon Si Papa, 40 dist., serm. 2 de consec. pontif.)

6 Sobór Powszechny (678-680) pośmiertnie potępił papieża Honoriusza jako heretyka i ekskomunikował go. Sobór został zatwierdzony przez papieża Leona II.

8 Sobór Powszechny (869-870) potwierdził, że papież Honoriusz został słusznie ekskomunikowany z Kościoła z powodu skazania go za herezję. Sobór został zatwierdzony przez papieża Hadriana II.

Bulla dogmatyczna „Cum ex apostolatus officio” (Papież Paweł IV, 1559):

 „Biskup… lub kardynał… Kościoła rzymskiego, choćby był… papieżem Rzymu – jeżeli przed nominacją do stopnia kardynała lub przed wyborem na stanowisko papieża odszedł od wiary katolickiej i popadł w herezję, więc został mianowany lub wybrany nieważnie i bezskutecznie, nawet jeśli został jednomyślnie wybrany przez wszystkich kardynałów”.

„…nie ma mocy prawnej i generalnie nie może nikomu dać żadnej pewności ani prawa”.

„Wszyscy, którzy zostali w ten sposób (jako heretycy) wyniesieni do godności biskupów, arcybiskupów, patriarchów lub prymasów, kardynałów lub Papieża Rzymskiego, otrzymali… nieważną legitymację do sprawowania władzy”.

„…dozwolone jest bezkarne, w dowolnym czasie, odmawianie obowiązkowego posłuszeństwa i oddania tym… i unikanie ich jako czarowników, pogan, nierządnic i arcyheretyków” (zob. § 6 i § 7).

Paweł IV na końcu bulli dogmatycznej stwierdza: „Nikt zatem nie może naruszać tego dokumentu naszej aprobaty … ani zuchwale się przeciwko niemu wypowiadać. Jeśli ktoś będzie próbował to robić, niech wie, że ściąga na siebie gniew Boga Wszechmogącego”.

Nauczyciele Kościoła

Św. kardynał Robert Bellarmin: „Papież, który jest jawnym heretykiem,  automatycznie przestaje być papieżem i głową Kościoła, tak jak automatycznie przestaje być chrześcijaninem i członkiem Kościoła. Dlatego Kościół może go sądzić i karać» (De Romano Pontifice, II, 30).

  „Argumenty pochodzące z autorytetu i rozumu dowodzą, że jawny heretyk został „ipso facto” obalony. Argument z autorytetu opiera się na św. Pawle (Tytusa, 3), który nakazuje unikać heretyka po dwóch ostrzeżeniach, to znaczy po tym, jak okazał się jawnie zatwardziały. Ipso facto taka osoba jest już wykluczona przed publiczną ekskomuniką lub wyrokiem sądu”.

„Kościół znalazłby się w opłakanym stanie, gdyby był zmuszony uznać wilka, który ewidentnie rozszarpuje owce, za swojego pasterza”.

 „Dlatego prawdziwą opinią jest, że papież, który jest jawnym heretykiem,  automatycznie przestaje być papieżem i głową, tak jak automatycznie przestaje być chrześcijaninem i członkiem Kościoła; i z tego powodu może być osądzony i ukarany przez Kościół. Taka jest opinia wszystkich świętych ojców Kościoła, którzy nauczają, że jawni heretycy natychmiast tracą wszelką jurysdykcję, a zwłaszcza to opinia św. Cypriana (lib. 4, epist. 2)”.

Św. Antoni z Florencji: „Gdyby papież stał się heretykiem, już przez ten sam fakt i bez żadnego innego wyroku zostałby odłączony od Kościoła. Głowa oddzielona od ciała nie może być głową tego samego ciała, z którego została odcięta.”

 Św. Franciszek Salezy: „Kiedy papież jest jawnym heretykiem, tym samym traci swoją godność i znajduje się poza Kościołem”.

Św. Alfons Liguori: „Gdyby Bóg pozwolił papieżowi stać się znanym i buntowniczym heretykiem, przestałby on być papieżem na mocy tego faktu, a Stolica Apostolska byłaby pusta (sede vacante)”.

Prawo kanoniczne

 Wernz-Vidal „Prawo Kanoniczne” (1943): „W wyniku powszechnie znanej i otwarcie głoszonej herezji Papież Rzymu, jeśli popadnie w herezję, uważa się w konsekwencji tego faktu [ipso facto] za pozbawionego jurysdykcji nawet przed jakimkolwiek wyrokiem deklaratywnym Kościoła”.

Udalricus Beste „Wprowadzenie do Kodeksu” (1946): „Wielu kanonistów naucza, że ​​oprócz śmierci i abdykacji godność papieską można utracić w wyniku popadnięcia w pewne szaleństwo, które pod względem prawnym jest równoznaczne ze śmiercią, a także w wyniku otwartej i notorycznej herezji. W drugim przypadku Papież automatycznie utraciłby swą władzę i to bez wydania żadnego wyroku, ponieważ Pierwszej Stolicy (tj. Stolicy Piotrowej) nikt nie osądza… Jeśli Papież popadnie w herezję, przestaje być członkiem Kościoła. Kto nie jest członkiem jakiegoś społeczeństwa, oczywiście nie może być jego głową”.

M. Conte da Coronata „Institutiones Juris Canonici” (1950): „Ten, kto otwarcie wyznaje herezję, stawia się poza Kościołem i jest mało prawdopodobne, aby Chrystus zachował prymat swego Kościoła wobec kogoś tak niegodnego. Dlatego też, gdyby papież Rzymu wyznał herezję, to nawet przed jakimkolwiek wyrokiem potępiającym utraciłby swoją władzę”.

Kościół katolicki stoi teraz przed niezwykle ważnym obowiązkiem: ujawnić publicznie, czy papież Franciszek był jawnym heretykiem, czy nie. Obowiązku tego nie można ignorować milczeniem czy samymi frazami.

Pobierz: BKP: Czy Franciszek Bergoglio był jawnym heretykiem, czy nie? (Część 2)