«Dążność bowiem ciała prowadzi do śmierci, dążność zaś Ducha – do życia i pokoju.»

„Dążność bowiem ciała prowadzi do śmierci, dążność zaś Ducha – do życia i pokoju”

Skąd biorą się popędy dążności ciała? Przede wszystkim z trującego korzenia lub źródła zła w nas, a także z ducha tego świata, który jest wrogi Bogu. Dziś myśl społeczna jest uważana za normę, choć ignoruje prawa Boże i nie bierze pod uwagę Boga, śmierci, sądu Bożego i wieczności, a tym bardziej wiecznej kary lub wiecznej nagrody. Ale nie wszystko na świecie jest złe; jest w nim wiele neutralnych rzeczy, idei i prawd, które są z natury dobre. Wszystko to jednak zmierza do celu, który jest sprzeczny z drogą prowadzącą do życia wiecznego. Chodzi o kwestie prawdy i kłamstwa, dobra i zła, cnoty i zniewalającego uzależnienia, a także relacji do samego siebie, do ludzi i do Boga. Świat, duch świata, wraz z egoizmem, wykorzystuje innych dla osiągnięcia swojego tak zwanego „dobra” (a raczej grzechu), fałszywie nazywając to miłością. Często nie akceptuje obiektywnej prawdy, lecz uważa za prawdę półprawdy, a nawet kłamstwa. Duch świata jest w jedności z zatrutym korzeniem w nas oraz z duchem kłamstwa i śmierci – diabłem. Prędzej czy później ten zatruty korzeń przyniesie śmierć.