BKP: Czy papież Franciszek był jawnym heretykiem, czy nie? (Część 8)

Reakcja afrykańskich biskupów na „Fiducia supplicans”

Biskup Martin z Malawi:

„Drodzy wierni, chciałbym teraz krótko odnieść się do deklaracji Stolicy Apostolskiej zatytułowanej „Fiducia Supplicans” lub też podzielić się refleksją na jej temat. … Takie jest nasze stanowisko jako biskupów w Malawi, a także moje własne, gdy zwracam się do was, wiernych z Karongi: my w tej diecezji – a właściwie w całym Malawi – nie dopuścimy do tego, by w naszych diecezjach zalecano błogosławienie związków osób tej samej płci. Głęboko smuci mnie fakt, że po raz pierwszy w historii Kościoła dokument wydany przez Stolicę Apostolską i podpisany przez Ojca Świętego jest odrzucany – i to publicznie – przez jego współbraci w biskupstwie. To smutna sytuacja. Kościół katolicki jest tak stary, jak samo chrześcijaństwo. Nigdy wcześniej coś takiego się nie zdarzyło. Nie mamy wyboru. Nie możemy pozwolić, by tak obraźliwa i jawnie bluźniercza deklaracja była wdrażana w naszej diecezji…

Dokument „Fiducia Supplicans” wzywa nas do błogosławienia dwojga osób tej samej płci jako jednostek, ale nie jako pary. Zatem te dwie osoby tej samej płci, które poprzedniej nocy spały ze sobą jako para i przedstawiają się nam jako para, są błogosławione jako jednostki. Ale odchodzą od nas jako para… Jak można twierdzić, że to nie zmienia autentycznego nauczania Kościoła?!

Ci, którzy byli świadkami naszego odrzucenia tego dokumentu, stawiają nam wiele zarzutów. Po pierwsze, twierdzą, że nasze naleganie na przestrzeganie kanonów kościelnych, Pisma Świętego i Tradycji Kościoła przeszkadza nam w skutecznym wypełnianiu obowiązków pasterzy.

Niektórzy mówili nam, że powinniśmy być gotowi na odkrywanie nowych ścieżek i metod kierowania Kościołami lokalnymi, takich jak błogosławienie związków osób tej samej płci. Niektórzy argumentowali, że nie powinniśmy być sztywni ideologicznie w naszej wierze, w naszej pracy duszpasterskiej i w nauczaniu wiary. Zamiast tego, namawiali nas, abyśmy pozwolili, aby nasze nauczanie wiary zmieniało się wraz ze zmianami ideologicznymi, społecznymi i politycznymi zachodzącymi na świecie, aby wiara i Kościół był nowoczesny. Innymi słowy, słyszymy, że wypełniając nasz obowiązek jako następców apostołów, musimy być nowocześni w prowadzeniu ludzi do Boga. Nasza odpowiedź na te wszystkie zarzuty jest jasna. Proszę, zachowajcie swoje kłamstwa dla siebie. Musicie sami osądzić, czy w obliczu Boga słuszne jest kierowanie się tak kiepskimi radami i słuchanie was bardziej niż Boga. My bowiem nie możemy przestać wzywać wiernych – powierzonych naszej pasterskiej trosce przez Boga za pośrednictwem Ojca Świętego – do tego, by postępowali zgodnie z tym, co zakorzenione jest w Piśmie Świętym i Tradycji Kościoła, oraz by wprowadzali to w życie. Wszystkim wam, którzy udzielacie nam takich rad, odpowiadamy: Nie jesteśmy idiotami. Znamy wasz ostateczny cel, – o którym tutaj nie wspominam, – ale nie przyjmujemy tej deklaracji.

Oto nasz apel do wiernych, którzy poczuli się urażeni i zgorszeni: drodzy współchrześcijanie i wszyscy wierni naszej diecezji, proszę, nie odchodźcie z Kościoła, jak niektórzy z was grozili, czując się głęboko urażeni i zgorszeni (tą deklaracją)”.

Deklaracja Konferencji Episkopatu Kamerunu:

„W obliczu nadużyć semantycznych, mających na celu wypaczenie wartości rzeczywistości oraz prawdziwego znaczenia pojęć „rodzina”, „para”, „małżonkowie”, „seksualność” i „małżeństwo”…,

w obliczu fali oburzenia, wątpliwości i niepokoju, jakie wśród Ludu Bożego wywołała deklaracja „Fiducia Supplicans” dotycząca błogosławienia par tej samej płci,

w trosce o godność ludzką i zbawienie całej ludzkości w Jezusie Chrystusie,

my, biskupi Kamerunu, jednomyślnie oświadczamy, co następuje w kwestii homoseksualizmu oraz błogosławienia „par homoseksualnych”:

1. Zgodnie z naszą deklaracją z 2013 roku na temat homoseksualizmu, stanowczo potwierdzamy prawdę Kościoła – Matki i Nauczycielki – który naucza o świętości tożsamości płciowej mężczyzny i kobiety, stworzonych na obraz Boga (Rdz 1,26), o godności ich seksualności oraz o naturze małżeństwa jako fundamentu rodziny. Osoba ludzka została stworzona jako mężczyzna i kobieta: „Stworzył je jako mężczyznę i kobietę” (Rdz 1,26). To niezmienne rozróżnienie, stanowiące podstawę ich relacji i wzajemnego uzupełniania się, realizuje się w więzi małżeńskiej.

2. Homoseksualizm fałszuje i wypacza antropologię ludzką oraz umniejsza znaczenie seksualności, małżeństwa i rodziny – fundamentów społeczeństwa… Stanowi rażące naruszenie dziedzictwa przekazanego nam przez przodków. W historii narodów praktykowanie homoseksualizmu nigdy nie prowadziło do rozwoju społecznego; przeciwnie, jest to wyraźnym znakiem upadku cywilizacyjnego. W istocie homoseksualizm zwraca ludzkość przeciwko niej samej i prowadzi do jej zniszczenia.

3. Poza relacją małżeńską między mężczyzną a kobietą głęboka tożsamość seksualności jest źle rozumiana, trywializowana i wypaczona. W rezultacie akty homoseksualne nie mają charakteru «seksualnego», ale są «aktami przeciw naturze» (Rz 1, 26)”.

4. Małżeństwo jest instytucją legitymizującą relacje seksualne i prokreację w celu założenia nowej rodziny. Jest to związek między mężczyzną a kobietą, którzy zobowiązują się do wspólnego życia jako para, do założenia rodziny i życia razem w miłości. Związki homoseksualne nie są małżeństwem. Wypaczają one sens małżeństwa, sprowadzając je do jałowego, nastawionego na przyjemność i perwersyjnego związku – do „haniebnych namiętności” (Rz 1, 26).

5. Homoseksualizm nie jest prawem człowieka. Jest to wyobcowanie, które poważnie szkodzi ludzkości, ponieważ nie opiera się na żadnej wartości wpisanej w istotę człowieka: stanowi odczłowieczenie miłości, jest „ohydą” (Kpł 18, 22). Odrzucenie go w żaden sposób nie jest dyskryminacją; jest to słuszną obroną niezmiennych wartości ludzkości przed występkiem, który stał się przedmiotem żądania uznania prawnego – a dziś nawet przedmiotem błogosławieństwa.

6. Błogosławić oznacza „dobrze mówić” (bene-dico). A «dobrze mówić», aby zyskać łaskę poprzez gest błogosławieństwa «pary homoseksualnej» byłoby równoznaczne z aprobatą dla tego wyboru i tego stylu życia. Tymczasem sodomii nie można uznać za czyn obiektywnie zgodny z objawioną wolą Bożą. Co więcej, rozróżnianie między kontekstem liturgicznym a pozaliturgicznym w celu udzielenia błogosławieństwa parom tej samej płci jest hipokryzją. Akt błogosławieństwa, czy sprawowany podczas zgromadzenia liturgicznego, czy prywatnie, zawsze pozostaje błogosławieństwem. Dlatego uznajemy za niedopuszczalną jakąkolwiek formę błogosławieństwa, publiczną czy prywatną, której celem jest uznanie «par osób tej samej płci» za stan życia”.

7. Wierni stałemu nauczaniu Tradycji Kościoła, która uznaje czyny homoseksualne za wewnętrznie nieuporządkowane i sprzeczne z prawem naturalnym (KKK, nr 2357), my, biskupi Kamerunu, ponownie wyrażamy nasz sprzeciw wobec praktyk homoseksualnych i związków homoseksualnych.

8. W konsekwencji oficjalnie zakazujemy udzielania jakiegokolwiek błogosławieństwa „parom homoseksualnym” w Kościele w Kamerunie.

9. Bóg nie chce śmierci grzesznika, ale jego nawrócenia do życia wiecznego. Dlatego wzywamy tych, którzy są skłonni do homoseksualizmu… do radykalnego nawrócenia. Jednocześnie wzywamy ich, aby odwrócili się od swojej mentalności ofiary, w której lubią postrzegać siebie jako „ofiary”, jako „słabe” lub uciskane „mniejszości”, i aby nawrócili się do Boga w duchu licznych napomnień Jego Słowa”.

Pobierz: BKP: Czy papież Franciszek był jawnym heretykiem, czy nie? (Część 8)