BKP: Czy papież Franciszek był jawnym heretykiem, czy nie? (Część 6)

Błogosławieństwo par jednopłciowych

Bóg pozwolił, aby heretycka działalność Bergoglio objawiła się niezwykle wyraźnie w doktrynalnej deklaracji „Fiducia Supplicans”, która kościelnie legalizuje tzw. błogosławieństwo par sodomickich.

Jakie jest stanowisko Pisma Świętego w sprawie sodomii? Zarówno Stary, jak i Nowy Testament ostrzegają wszystkie pokolenia przed tym grzechem wołającym o pomstę do nieba, ostrzegając przed karą. Za ten grzech Bóg zesłał na mieszkańców Sodomy nie Boże błogosławieństwo, lecz karę Bożą, czyli ogień z nieba. Potem nastąpił dla zatwardziałych sodomitów i ogień wieczny.

Tym dokumentem doktrynalnym Bergoglio oficjalnie ogłosił sodomicką antyewangelię, za którą zgodnie z Galatów 1,8-9 spada anatema, a na zatwardziałych grzeszników ogień wieczny (Judy 7).

Jakiej metody manipulacji używał Bergoglio w dokumencie? Przemyślnie rozdzielił błogosławieństwa na tzw. liturgiczne i inne. Następnie cytował nauczanie Kościoła: „Dlatego Kościół nie ma władzy udzielania błogosławieństw liturgicznych związkom nieregularnym lub parom tej samej płci”. W ten sposób uspokoił prawowiernych katolików,  jakoby dokument szanował naukę Kościoła. Ale od razu dodał swoje kluczowe „ale”: „Ale musimy unikać ryzyka umniejszania znaczenia błogosławieństwa…(12).” Poprzez tę manipulację zatwierdził błogosławieństwo par sodomickich i legalizację grzechu sodomii.

Błogosławieństwo Kościoła dla sodomitów jest publicznym skandalem zarówno dla chrześcijan, jak i niechrześcijan. Stwierdzenie, że to tzw. „błogosławieństwo” nie może przypominać zawarcia małżeństwa, jest alibi. Jaki jest sens dawania błogosławieństw ludziom, którzy nie chcą zejść z drogi grzechu i nie chcą nawet nazwać grzech grzechem? Otrzymują błogosławieństwo na drogę do piekła. Co więcej, jest to także poważny grzech przeciwko drugiemu przykazaniu Bożemu.

Jeśli chodzi o deklarację doktrynalną Bergoglio, to ktokolwiek uznaje Jorge Bergoglio za prawowitego papieża, znajduje się w absurdalnej sytuacji. Musi zaakceptować ten dokument doktrynalny jako wiążący. Za nieposłuszeństwo papieżowi jest kara ekskomuniki – tak stwierdza dokument „Pastor aeternus”, ogłaszający dogmat o nieomylności papieża z 18 lipca 1870 roku.

To powoduje ostre starcie. Albo to przekleństwo spadło na Bergoglio za sodomską antyewangelię, albo na Słowo Boże, które zabrania sodomii, czyli de facto na Boga. Tutaj wyraźnie ujawnił się otwarty bunt Bergoglia przeciwko Bogu. Każdy, kto słucha naukę Bergoglia i jest mu posłuszny, ma udział w jego publicznym bluźnierstwie przeciwko Bogu, usankcjonowanym przez władzę kościelną. Ta absurdalna sytuacja zaistniała, ponieważ urząd papieski uzurpował arcyheretyk. Wina spada na biskupów, którzy się mu podporządkowali  i nie chcą wypełnić swojego obowiązku uznania go za jawnego heretyka.

Deklaracja doktrynalna „Fiducia Supplicans” stanowi „corpus delicti” dowodzący, że Franciszek Bergoglio był jawnym heretykiem, który sam wykluczył się z Kościoła, a zatem nie mógł być jego głową. Fakt ten nie podlega już dyskusji ani nie może zostać podważony za pomocą jakiejkolwiek dialektyki czy sofistyki.

Powtórnie jest zadawane pytanie: Czy papież Franciszek był jawnym heretykiem, czy nie? Wszystko wskazuje na to, że nim był.

Zaadaptowano  z archiwum BKP z dnia 19.12.2023 r.

Pobierz: BKP: Czy papież Franciszek był jawnym heretykiem, czy nie? (Część 6)