Rozważania nad Słowem Życia Rz 8,6

„Dążność bowiem ciała prowadzi do śmierci, dążność zaś Ducha – do życia i pokoju”

Skąd biorą się popędy dążności ciała? Przede wszystkim z trującego korzenia lub źródła zła w nas, a także z ducha tego świata, który jest wrogi Bogu. Dziś myśl społeczna jest uważana za normę, choć ignoruje prawa Boże i nie bierze pod uwagę Boga, śmierci, sądu Bożego i wieczności, a tym bardziej wiecznej kary lub wiecznej nagrody. Ale nie wszystko na świecie jest złe; jest w nim wiele neutralnych rzeczy, idei i prawd, które są z natury dobre. Wszystko to jednak zmierza do celu, który jest sprzeczny z drogą prowadzącą do życia wiecznego. Chodzi o kwestie prawdy i kłamstwa, dobra i zła, cnoty i zniewalającego uzależnienia, a także relacji do samego siebie, do ludzi i do Boga. Świat, duch świata, wraz z egoizmem, wykorzystuje innych dla osiągnięcia swojego tak zwanego „dobra” (a raczej grzechu), fałszywie nazywając to miłością. Często nie akceptuje obiektywnej prawdy, lecz uważa za prawdę półprawdy, a nawet kłamstwa. Duch świata jest w jedności z zatrutym korzeniem w nas oraz z duchem kłamstwa i śmierci – diabłem. Prędzej czy później ten zatruty korzeń przyniesie śmierć.

 Słowo Boże jasno mówi: „Dążność ciała prowadzi do śmierci”. Lecz trzeba pamiętać: oznacza to nie tylko śmierć doczesną, ale i wieczną – i to jest poważna sprawa. Dzisiaj urządzenia takie jak smartfony służą rozwijaniu cielesnego myślenia, czyli bezbożności i skupieniu się na własnym ego z jego samouwielbieniem. Nieustannie dostarczają bezużytecznych informacji, i to w tak ekscytujący sposób, że kradną ludziom czas, tak że oni na ogół nie są w stanie na chwilę zatrzymać się i skierować myśli ku Bogu. Tacy ludzie nie są w stanie rozmawiać z Bogiem o swoich codziennych problemach.

Ponad pół wieku temu telewizja wkroczyła w życie ludzi. Nie głosi ona jednak słowa Bożego ani nie oferuje filmów, które psychologicznie zachęcałyby do refleksji nad kwestiami dobra i zła, życia i śmierci. Być może jedynym pozytywnym wyjątkiem były filmy, które pojawiły się około 40 lat temu i jeszcze poruszały takie tematy. Dziś filmy przesiąknięte są okultyzmem, niemoralnością i cynizmem. Gry komputerowe dla dzieci w Internecie czy smartfony również mają taką orientację. Można w nich znaleźć nawet instrukcje samobójstwa i wszelkie możliwe perwersje, których sama świadomość wyrządza wielką szkodę. Jeśli współczesny człowiek ukształtuje swoje myślenie pod wpływem tych nowych środków informacyjnych, trudno mu będzie się modlić, a jego wiara (o ile jej całkowicie nie utraci) stanie się martwa, bez życia, ponieważ dążenie ciała prowadzi do śmierci.

Aby mieć myśli Ducha, musimy czerpać światło i siłę z modlitwy, czytania Pisma Świętego i Żywotów Świętych, a także z prawdziwie dobrych (nie heretyckich) książek. Dziś oferowane są książki promujące fałszywą duchowość: ezoterykę, okultyzm itp. Człowiek musi być czujny, pokorny, uczyć się przyjmować napomnienia, gdy nieco zboczy z drogi prawdy, i nie obrażać się, gdy ktoś nas poucza lub wskaże, gdzie popełniamy błąd, otwierając się na ducha świata. Stare przysłowie mówi: „Powiedz mi, jakie książki czytasz, a powiem ci, kim jesteś”.

Słowo Boże ostrzega nas, że dążenie ciała prowadzi do śmierci, ale dążenie Ducha prowadzi do życia. To głęboka prawda.

Musimy ponownie uświadomić sobie, że życie i myślenie według Ducha jest związane z prawem Ducha. A On jest zasadniczo związany z Jezusem, jest w Nim. Ci, którzy są w Chrystusie, myślą duchowo, a nie cieleśnie, to znaczy, nie myślą egoistycznie, ale centrum ich myślenia jest ich relacja z Jezusem. Centrum nie jest ich ego oraz samorealizacja w próżności i grzechu, ale centrum jest prawdziwe dobro – dobro duchowe. Jednak nie muszą się martwić o jego zdobycie. Muszą dbać o prawdziwą relację z Jezusem. Bez prawdziwej miłości do Boga nie będziemy kochać siebie ani bliźniego we właściwy sposób. A miłość do Boga obejmuje świadomość tego, co Bóg dla mnie uczynił. Z miłości stworzył mnie i przygotował dla mnie życie wieczne. Dał za mnie swojego Syna, który zapłacił za moje grzechy. On nie jest jakimś odległym Bogiem, tylko w niebie, On przenika całe moje życie. Widzi mnie, zna mnie i kocha, a ja mogę z Nim rozmawiać każdego dnia i powierzać Mu moje problemy. Takie myślenie zgodne z Duchem przynosi życie i daje pokój duszy.

Pobierz: Rozważania nad Słowem Życia Rz 8,6