„Pan Bóg otworzył mi ucho, a ja się nie oparłem ani się cofnąłem.”

„Naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość wielką;

nad mieszkańcami kraju mroków światło zabłysło”

W rozdziale 9 prorok Izajasz mówi o ciemności i światłości, a w 5 wersecie pisze: „Albowiem Dziecię nam się narodziło, Syn został nam dany, na Jego barkach spoczęła władza”. Tymi słowami wskazuje na narodziny Zbawiciela, o którym mówi się, że „Jego panowanie w pokoju bez granic na tronie Dawida i nad Jego królestwem, które On utwierdzi i umocni prawem i sprawiedliwością, odtąd i na wieki”. Mówi o królestwie, które wiąże się z pokojem bez granic, a atrybut wieczności podkreśla także fakt, że odtąd i na wieki umocni lud prawem i sprawiedliwością.

Werset poprzedzający ten, który będziemy powtarzać jako słowo życia, stwierdza: „Bo nie zawsze będzie miał ciemności ten kraj, który cierpi ucisk. W dawniejszych czasach upokorzył Pan krainę Zabulona i krainę Neftalego, za to w przyszłości chwałą okryje drogę morską za Jordanem w Galilei pogańskiej”.

„Naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość wielką;

nad mieszkańcami kraju mroków światło zabłysło”

„Piotr powiedział do nich: Nawróćcie się

i niech każdy z was ochrzci się w imię Jezusa Chrystusa

na odpuszczenie grzechów waszych, a weźmiecie w darze Ducha Świętego”

„Piotr powiedział do nich: Nawróćcie się i niech każdy z was

ochrzci się w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie

grzechów waszych, a weźmiecie w darze Ducha Świętego”.

Te słowa wypowiedział apostoł Piotr w dniu Pięćdziesiątnicy, kiedy w Jerozolimie było wielu pielgrzymów. Kiedy powstał wielki hałas, wielu pielgrzymów zebrało się na Syjonie, gdzie Duch Święty zstąpił na apostołów, aby dowiedzieć się, co się stało. Następnie wystąpił apostoł Piotr i dał tym pielgrzymom świadectwo o tym, co się wydarzyło, a także wykazał związek z przepowiedniami Pisma Świętego. Zacytował proroka Joela: „Wyleję Ducha Mego na Moje sługi i sługi”. Następnie mówił o Jezusie, że On jest prawdziwym Mesjaszem, Odkupicielem. W mocy Ducha Świętego świadczył o Jego zmartwychwstaniu i składał osobiste świadectwo o spotkaniach z Chrystusem, które miały miejsce w ciągu 40 dni po Jego zmartwychwstaniu. Piotr wypowiedział prorocze słowo i powiedział im, że oni, czyli ich przywódcy religijni, zabili Zbawiciela. W tym momencie Duch Boży oświecił pielgrzymów, oni byli poruszeni kazaniem i szczerze pytali, co mają czynić.

„Gdy Duch Święty zstąpi na was,

otrzymacie Jego moc i będziecie moimi świadkami w Jerozolimie i w całej Judei,

i w Samarii, i aż po krańce ziemi”

„Gdy Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie Jego moc

i będziecie moimi świadkami w Jerozolimie i w całej Judei,

i w Samarii, i aż po krańce ziemi”.

Jezus dał tę obietnicę swoim apostołom w dniu swego wniebowstąpienia. Dziesiątego dnia potem w Jerozolimie, na górze Syjon, apostołowie otrzymali Ducha Świętego. Tutaj także Jezus spożył ostatnią wieczerzę z apostołami wieczorem przed swoją śmiercią, a następnie ukazał się im tutaj po swoim zmartwychwstaniu.

Apostołowie, idąc z Jezusem, byli świadkami wielu cudów. Widzieli zmartwychwstanie młodzieńca z Naim, córki Jaira i Łazarza, który był w grobie od czterech dni. Choć mieli dobrą wolę, w momencie próby ponieśli porażkę. Judasz stał się zdrajcą i zakończył się tragicznie. Piotr trzykrotnie zaparł się Jezusa, ale potem szczerze żałował. Pozostali apostołowie, z wyjątkiem Jana, rozproszyli się i tylko on stał pod krzyżem wraz z matką Jezusa. Kiedy Chrystus zmartwychwstał, aż do czasu, gdy ukazał się apostołom, nie mogli w to uwierzyć, choć kilkakrotnie przypominał, że musi cierpieć i trzeciego dnia zmartwychwstać.

„Błogosławiony, który odczytuje,

i którzy słuchają słów Proroctwa, a strzegą tego,

co w nim napisane, bo chwila jest bliska.”

Te słowa zostały zaczerpnięte z Księgi Apokalipsy. Apostołowi Janowi na górze Patmos pokazano przyszłość Kościoła na różnych obrazach. Niektóre z nich odnoszą się do naszych czasów, ale wiele z nich było i pozostaje zamkniętych. Tylko Duch Święty może stopniowo odkrywać tajemnice zawarte w Księdze Objawienia.

Ale dla nas ważne jest nauczanie: „…błogosławiony, którzy słuchają i strzegą tego, co w nim napisane”.

Księga Apokalipsy zasadniczo wzywa nas, abyśmy byli wierni naszemu Panu i Zbawicielowi aż do śmierci. Z tej księgi czerpało siłę także wielu męczenników. Jest tu napisane o prześladowaniu Kościoła, o prześladowaniu wiernych Jezusowi i Jego słowu.

„Błogosławiony, który odczytuje,

i którzy słuchają słów Proroctwa, a strzegą tego, co w nim napisane,

bo chwila jest bliska.”

„A oto zbliżył się trędowaty, upadł przed Nim i prosił Go:

«Panie, jeśli chcesz, możesz mnie oczyścić”

„A oto zbliżył się trędowaty, upadł przed Nim i prosił Go:

«Panie, jeśli chcesz, możesz mnie oczyścić»”

Trędowaty podszedł do Jezusa. Trąd jest chorobą, w przebiegu której stopniowo gniją poszczególne części ciała, aż w końcu nadchodzi śmierć. W czasach Jezusa trąd był chorobą nieuleczalną. Trąd jest zaraźliwy, dlatego trędowaci byli oddzielani od społeczności innych ludzi, mieszkali w opuszczonych miejscach, a gdy ktoś się zbliżał, musieli krzyczeć: „Trędowaty!” lub zadzwonić dzwonkiem, aby ludzie odsunęli się od nich i nie zostali zarażeni.

Św. Damian de Voster, który żył w XIX wieku, dobrowolnie udał się na wyspę Molokai, gdzie żyli trędowaci. Służył im i troszczył się o zbawienie ich dusz. W końcu sam się zaraził i stał się dobrowolną ofiarą za ich zbawienie.