BKP: Czy papież Franciszek był jawnym heretykiem, czy nie? (Część 14)

Czy istnieje ryzyko schizmy?

W 2019 roku dziennikarz „New York Timesa” zapytał Bergoglia:

„Podczas lotu do Maputo Ojciec Święty przyznał… że istnieje silna krytyka ze strony niektórych biskupów i kardynałów – bardzo krytyczne są katolickie kanały telewizyjne i portale internetowe…  Czy Ojciec Święty obawia się schizmy?”.

Nie ma tu ryzyka schizmy, gdyż oddzielenie się od jawnego heretyka, który nie jest już członkiem Kościoła i dlatego nie może być nawet jego głową, nie stanowi schizmy.

Rozważmy kluczowe pytania:

1) Czy Bergoglio był ważnie wybranym papieżem, czy był heretykiem?

Odpowiedź brzmi: Był heretykiem, a zatem papieżem nieważnym!

2) Czy Bergoglio głosił herezje, czy bronił prawowiernego nauczania?

Odpowiedź: Głosił herezje zarówno słowem, jak i gestami, oraz systematycznie podważał prawowierne nauczanie.

3) Czy nauczanie i reformy Bergoglia są zgodne z nauczaniem Pisma Świętego i Tradycją Kościoła?

Nie! Jest dokładnie odwrotnie!

Bergoglio zniósł Boże przykazania i obiektywnie obowiązujące normy moralne. Zarówno gestami, jak i słowami promował ideologię gender, islamizację i neopogaństwo – a poprzez Synod dla Amazonii nawet pogański satanizm. Owoce działań Bergoglia są destrukcyjne i powodują masowe zatrucie duchowe Ludu Bożego. Jako heretyk jest on – zgodnie z Listem do Galatów (1, 8-9) oraz bullą dogmatyczną Pawła IV – wykluczony z Kościoła, a urząd sprawował nielegalnie. Oszukał nie tylko katolików, ale i opinię publiczną na całym świecie.

Apostoł Jan pisze:

„Każdy, kto wybiega zbytnio naprzód, a nie trwa w nauce Chrystusa, ten nie ma Boga. Kto trwa w nauce Chrystusa, ten ma i Ojca, i Syna.  Jeśli ktoś przychodzi do was i tej nauki nie przynosi, nie przyjmujcie go do domu i nie pozdrawiajcie go,  albowiem kto go pozdrawia, staje się współuczestnikiem jego złych czynów” (2 J 9-11).

Święty Jan mówi tu o zwodzicielach i antychrystach – do tej kategorii zalicza się i Bergoglio.

Dziennikarz zapytał  Franciszka o krytykę  jego osoby.

Cytat Bergoglia: „To jasne: uczciwa krytyka jest zawsze mile widziana – przynajmniej przeze mnie”.

Uczciwa krytyka ze strony czterech kardynałów, dotycząca jego heretyckiej adhortacji „Amoris Laetitia”, pozostała bez odpowiedzi – nawet przed śmiercią dwóch z nich. Aż do samej śmierci pozostawał dłużny odpowiedź na „Korektę” wielu teologów. Nie zareagował nawet na petycję podpisaną przez 800 000 katolików, w tym kardynałów, arcybiskupów i biskupów. Pytali oni, czy małżeństwa osób tej samej płci są zgodne z nauczaniem Kościoła.  Nie otrzymali żadnej odpowiedzi! Gdy arcybiskup Viganò ujawnił konkretny przypadek przestępczego wykorzystywania seksualnego w Kościele, Bergoglio odpowiedział mediom: „Nie powiem na ten temat ani słowa!”. Tak wyglądały jego odpowiedzi. A kiedy rok później w końcu odniósł się do tej sprawy, arcybiskup Viganò musiał publicznie wytknąć mu kłamstwo.

Dlaczego Franciszek zamówił ten wywiad na temat groźby schizmy w Kościele? Bergoglio przewidział, że tak zwany Synod dla Amazonii jeszcze bardziej podsyci napięcia w Kościele, ponieważ istniały ku temu uzasadnione powody i uczciwe argumenty wielu biskupów i kardynałów. Potrzebował zastraszyć katolików oraz sparaliżować biskupów i księży. Dlatego w wywiadzie odpowiadał tak, żeby odbudować swoją reputację. Gestem ucałowania stóp transseksuała promował ideologię, która okalecza młodych ludzi psychicznie i fizycznie. Czyniąc to, dopuścił się najpoważniejszych zbrodni przeciwko ludzkości.

Cytat Bergoglia: „…tak zwana moralność pelagiańska prowadzi do surowości, a dziś w Kościele mamy wiele szkół surowości, które nie są schizmatyckimi, lecz pseudoschizmatyckimi drogami chrześcijańskimi surowych biskupów i księży. Za tym stanowiskiem kryją się problemy, ale w żadnym wypadku nie ewangeliczna świętość”.

Odpowiedź: Fundamentem ewangelicznej świętości jest nawrócenie i przestrzeganie przykazań Chrystusa. Tymczasem Bergoglio je zniósł i odrzucił nawrócenie. Wyśmiewał prawowiernych biskupów, księży i ​​wiernych. Z pogardą nazywał ich pelagianami i pseudoschizmatykami.

Jeśli chodzi o surowość, Franciszek mówił o niej już w samolocie lecącym z Panamy. Twierdził, że popiera edukację seksualną w szkołach, która jest wolna od surowości. Franciszek chce seksu dla dzieci bez surowości! To poważna zbrodnia! W tym wywiadzie użył jednak określenia „surowość”, by zdyskredytować obrońców zasad moralnych i Bożych przykazań. Uważał moralnych biskupów, księży i ​​wiernych, którzy wciąż mają zbawczą wiarę, za ukrytych schizmatyków. Tym samym ujawnił, kim naprawdę był.

Nasuwa się zatem pytanie: gdyby apokaliptyczny antychryst pojawił się dzisiaj, czy zdołałby zniszczyć Kościół skuteczniej, niż uczynił to heretyk Bergoglio?

Cytat Bergoglia: „Schizma to zawsze elitarystyczne oderwanie się, wywołane ideologią oderwaną od doktryny”.

Słowa te odnoszą się wprost do pseudopapieża Bergoglia. Jego elitą była homoseksualna sieć wewnątrz Kościoła wraz z jej samobójczą ideologią. To samo dotyczy Synodu o Amazonii z jego duchem pogańskiego satanizmu.

Cytat Bergoglia: „Modlę się więc, aby nie doszło do schizmy, ale się nie boję”.

Jakiej odpowiedzi można było się po nim spodziewać? To tak,  jakby pytać złodzieja, czy jest złodziejem, oszusta, czy jest oszustem, albo heretyka, czy jest heretykiem. Wszyscy będą ukrywać istotę rzeczy i pewnie podkreślać nieistotne prawdy, które nas zwiodą. Tragedią jest to, że większość katolików daje się zwodzić Bergogliowi raz po raz, co przyniesie im doczesną szkodę i wieczną zagładę.

Jaki jest wniosek? Każdy rozsądny człowiek, katolik czy niekatolik, widzi, że nauki, gesty i działania Bergoglia są całkowicie sprzeczne z dwutysiącletnim nauczaniem Kościoła.

Powtórnie jest zadawane pytanie: Czy papież Franciszek był jawnym heretykiem, czy nie? Wszystko wskazuje na to, że nim był.

Pobierz: BKP: Czy papież Franciszek był jawnym heretykiem, czy nie? (Część 14)