Słowo Boże mówi: „Z Chrystusem zostaliśmy pogrzebani i razem z Nim wskrzeszeni” (Kol 2:12). Nie jest to jakieś poetyckie wyrażenie czy poezja. To rzeczywistość! To, w jaki sposób zmartwychwstaliśmy razem z Chrystusem i jak otrzymaliśmy nowe życie, pozostaje tajemnicą. Nie ma potrzeby o tym myśleć. Pismo Święte tak mówi, więc jest to rzeczywistość. Słowo Boże mówi: „Już nie ja żyję, lecz żyje we mnie Chrystus” i „jesteśmy żywą świątynią Ducha Świętego”. Jeśli jesteśmy uświęceni łaską Bożą, to wszystko, co Jezus zdobył dla nas na Golgocie i wszystko, co jest Jego, On daje nam, więc jest także nasze. Kiedy oddajemy się Jemu i jesteśmy z Nim zjednoczeni, to jeśli mamy Chrystusa, mamy w Nim wszystko. Św. Paweł mówi: „W Nim ukryte są wszystkie skarby mądrości i poznania”.

„Nie opuszczajmy naszych wspólnych zebrań, jak się to stało zwyczajem niektórych,
ale napominajmy jedni drugich,
i to tym bardziej, im wyraźniej widzicie, że zbliża się dzień Pański”

Przed tym wersetem jest napisane: „Trzymajmy się niewzruszenie nadziei, którą wyznajemy, bo godny jest zaufania Ten, który dał obietnicę. Troszczmy się o siebie wzajemnie, by się zachęcać do miłości i do dobrych uczynków”. Kiedy apostoł pisał ten list, te wspólne zebrania, były mniej więcej tak małe jak nasze. Ale dotyczyło to i dotyczy przede wszystkim małych grup modlitewnych, które dźwigały ciężar Kościoła i wołały do Boga o światło, siłę i zbawienie, jak to czynią dzisiaj.

Dostrzegamy, że biblijny wymóg koinonii, czyli stworzenia braterskiej wspólnoty, jest dziś bardzo aktualny. Chodzi o grupę wierzących mężczyzn, którzy gromadzą się na modlitwie i wołają do Boga za siebie i za powierzone im dusze. Jednocześnie starają się zachęcać siebie nawzajem, aby pośród tego świata, pomimo różnych nacisków, pozostali wierni Chrystusowi i przykazaniom, które nam dał. Przykazania Chrystusa nie są trudne, lecz w pewnych okolicznościach mogą wymagać wielkich poświęceń. Ale nagroda w niebie będzie tym większa, jeśli wytrwamy.

Najsurowszą karą kościelną za naruszenie dyscypliny kościelnej jest kościelna ekskomunika, czyli wykluczenie z organizacji kościelnej. Ale to jeszcze nie znaczy, że osoba ukarana jest wykluczona z Mistycznego Ciała Chrystusa. Przykładami są św. Joanna d’Arc, męczennik Jan Hus czy arcybiskup Lefebvre. Na nich była wygłoszona kościelna ekskomunika, ale Boża anatema na nich nie spadła. Nie zostali Bogiem wykluczeni z Mistycznego Ciała Chrystusa. Udowodniono, że Jan Hus nie głosił żadnych herezji. W rzeczywistości został spalony za pragnienie prawdziwej reformy kapłaństwa. Fałszywie oskarżona została również Joanna d’Arc i była spalona. Podobnie abp Lefebvre był Janem Pawłem II absurdalnie wykluczony z organizacji kościelnej za wierność nauce Chrystusa. Tak jak Joanna d’Arc została później zrehabilitowana, tak i ekskomunikowani Jan Hus i arcybiskup Lefebvre powinni zostać zrehabilitowani i kanonizowani przez Watykan.

„I my zatem mając dokoła siebie takie mnóstwo świadków,
odłożywszy wszelki ciężar, a przede wszystkim grzech, który nas łatwo zwodzi,
powinniśmy wytrwale biec w wyznaczonych nam zawodach”.

Przed tym wersetem Pisma Świętego w 11 rozdziale znajduje się przykład całego zastępu świadków. Rozdział ten kończy się słowami: „ A ci wszyscy, choć ze względu na swą wiarę stali się godni pochwały, nie otrzymali przyrzeczonej obietnicy,  gdyż Bóg, który nam lepszy los zgotował, nie chciał, aby oni doszli do doskonałości bez nas”.

A potem następuje werset, który będziemy powtarzać przez dwa tygodnie. Rozpoczyna się słowami: „I my zatem mając dokoła siebie takie mnóstwo świadków …” i  kontynuuje: „odłożywszy wszelki ciężar, a przede wszystkim grzech, który nas łatwo zwodzi, powinniśmy wytrwale biec w wyznaczonych nam zawodach”. Drugi werset wiąże się z pierwszym: „Patrzmy na Jezusa, który nam w wierze przewodzi i ją wydoskonala”. Dalej napisano: „On to zamiast radości, którą Mu obiecywano, przecierpiał krzyż, nie bacząc na jego hańbę, i zasiadł po prawicy tronu Boga.  Zastanawiajcie się więc nad Tym, który ze strony grzeszników taką wielką wycierpiał wrogość przeciw sobie, abyście nie ustawali, złamani na duchu.

„Jezus Chrystus wczoraj i dziś, ten sam także na wieki”.

Zanim Jezus wskrzesił Łazarza, który od czterech dni leżał w grobie, Marta powiedziała do Jezusa: „Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł”. Jezus jej odpowiedział: „Twój brat zmartwychwstanie”. Rzekła do Niego: „Wiem, że zmartwychwstanie w dniu ostatecznym”. Odpowiedział jej Jezus: „Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem”.

Jezus jest ten sam wczoraj, dzisiaj i na wieki. Ma więc tę samą moc i nawet dzisiaj może wskrzeszać umarłych, szczególnie umarłych duchowo. Może robić to samo, co robił, gdy był tutaj na ziemi. Kiedy czytamy żywoty świętych i męczenników, widzimy, że przed ich śmiercią, to znaczy podczas tortur, Pan dokonał przez nich wielkich cudów. Na przykład cuda z dzikimi zwierzętami, kiedy głodne lwy na arenie nie rozrywały ich na strzępy, ale lizały je i zachowywały się jak owce. Innym razem po ciężkich torturach i wtrąceniu do więzienia następnego dnia byli już zupełnie zdrowi. Tak było w przypadku wielu męczenników. Niektóre wrzucono nawet do pieca i wyszły bez szwanku. Widząc to wielu pogan zawołało: „Wielki jest Bóg chrześcijan!”. Dzięki tym cudom nawrócili się i wyznali Jezusa. Byli nawet gotowi znosić dla Niego tortury i śmierć. W życiu tych męczenników i świętych jest wzmianka o niektórych, którzy wskrzeszali umarłych. Nie własną mocą, ale sam Jezus uczynił to swoją boską wszechmocą.

19. 03. 2024

Media podają, że 19 marca 2024 roku ukazuje się autobiograficzna książka Bergoglio, licząca ponad 300 stron. Bergoglio wspomina w niej także o swojej rezygnacji i podkreśla, że jest to „odległa hipoteza”, ponieważ do rezygnacji rzekomo nie ma „poważnych powodów”.

Komentarz: Jeszcze w 2018 r. Bergoglio i jego siatka homoseksualna zostali publicznie wezwani do rezygnacji przez emerytowanego nuncjusza w USA C.M. Vigano, i to z bardzo poważnych powodów. Co więcej, rzeczywistość jest taka, że poprzez swoją pseudoewangelię (por. Ga 1:8-9) Bergoglio już sam wykluczył się z Kościoła. Więc nie może być jego głową, co potwierdza Pismo Święte, Ojcowie Święci, nauczyciele Kościoła i konstytucja dogmatyczna. Mimo to nadal nielegalnie okupuje urząd papieski.

Na stronach autobiograficznej książki poruszana jest także historia argentyńskiej dyktatury pod rządami generała Jorge R. Videli. Bergoglio powraca do wielokrotnie kierowanych pod jego adresem zarzutów, że sprzymierzył się z dyktaturą, dlatego w swojej książce świadomie przedstawia się jako wybawca zagrożonych dzieci i młodzieży.

11. 03. 2024

Okres Wielkiego Postu w tym niezwykłym czasie wielkiego odstępstwa jest czasem pilnej pokuty. Wypowiedź Jezusa o pokucie jest istotna dla każdego z nas. „Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. Metanoite – zmieńcie myślenie – i wierzcie w Ewangelię” (Mk 1:15). „Jeśli się nie nawrócicie, wszyscy podobnie zginiecie” (Łk 13:3).

Możesz obejrzeć to wideo tutaj: https://rumble.com/v4k9bnc-okres-wielkiego-postu.html   
https://www.bitchute.com/video/ihew7YBbL97E/   
https://cos.tv/videos/play/51471235589379072   https://youtu.be/Dbo-ocgggEY  https://ugetube.com/watch/cWTtU4TMyNtk31d   

Odziedziczony legowisko kłamstwa i zła w człowieku

Wyzwoleniu się spod władzy kłamstwa i zła, które jest częścią ludzkiego ego i jednocześnie dziedzictwem pierwszego grzechu służą dwa potężne środki – to wewnętrzna modlitwa i koinonia. Z legowiska zła w człowieku lub z duchowego nasienia węża piekielnego, inspirowanego przez szatana i demony, powstało całe zło w historii ludzkości, wszelkie zbrodnie, wojny, morderstwa, tyrania i okrucieństwa. To legowisko zła w człowieku, które obecnie prowadzi jednostki i ludzkość do eksterminacji, usuwa sumienie i zaślepia rozum do totalnej głupoty, tak że dziś człowiek już nie wie, że mężczyzna jest mężczyzną, a kobieta kobietą. Niesie to za sobą opętanie przez  siły demoniczne. Legowisko zła w duszy wciąga człowieka pod postacią jego tak zwanego dobra i jego prawdy na wieczne potępienie w piekle. Ten program jest częścią pierworodnego grzechu – tak zwanego starego człowieka.

Możesz obejrzeć to wideo tutaj: https://rumble.com/v4ke3cu-rok-szabatowy-3.html   
https://cos.tv/videos/play/51487320488055808   
https://youtu.be/i3v-TW71iW4   

„Bez wiary zaś nie można podobać się Bogu.

Przystępujący bowiem do Boga musi uwierzyć,

że Bóg jest i że wynagradza tych, którzy Go szukają”

Werset ten jest częścią dobrze znanego 11 rozdziału Listu do Hebrajczyków. Poprzedza go pięć następujących wersetów: „Wiara zaś jest poręką tych dóbr, których się spodziewamy, dowodem tych rzeczywistości, których nie widzimy. Dzięki niej to przodkowie otrzymali świadectwo. Przez wiarę poznajemy, że słowem Boga światy zostały tak stworzone, iż to, co widzimy, powstało nie z rzeczy widzialnych. Przez wiarę Abel złożył Bogu ofiarę cenniejszą od Kaina, za co otrzymał świadectwo, iż jest sprawiedliwy. Bóg bowiem zaświadczył o jego darach, toteż choć umarł, przez nią jeszcze mówi. Przez wiarę Henoch został przeniesiony, aby nie oglądał śmierci. I nie znaleziono go, ponieważ Bóg go zabrał. Przed zabraniem bowiem otrzymał świadectwo, iż podobał się Bogu” (Hbr 11:1-5) Następnie w tym rozdziale przedstawiono wzorce wiary, takie jak Abraham, Mojżesz, prorocy, i zwrócono uwagę, że przez wiarę nie tylko jesteśmy zbawieni, ale przez wiarę Bóg dokonuje także niezwykłych cudów.

Drodzy kapłani, uświadomcie sobie swoje powołanie od Boga i wagę waszej wewnętrznej relacji z Bogiem w czasie katastrofalnego odstępstwa od Chrystusa.

Możesz obejrzeć to wideo tutaj: https://rumble.com/v4jfx9b-rok-sabatyczny-2.html   
https://cos.tv/videos/play/51377565276607488   
https://youtu.be/2KNwjOu7r58   

Cztery ostatnie słowa krzyża

Struktura drugiej godziny modlitwy wewnętrznej

5 minut: 4 podstawowe prawdy (śmierć, sąd, wieczność, miłosierdzie Boże)

10 minut: współukrzyżowanie

5 minut: przyjęcie Matki Jezusa

5-10 minut: wprowadzające motywacyjne słowo do czterech ostatnich słów na krzyżu

Możesz obejrzeć to wideo tutaj: https://rumble.com/v4ingbc-podstawy-modlitwy-2.html   
https://cos.tv/videos/play/51290118299882496   
https://youtu.be/P_Zk6wHH_Sk