Zakończyła się 45. podróż „apostolska”, podczas której Bergoglio odwiedził Indonezję, Papuę Nową Gwineę, Timor Wschodni i Singapur.

Możesz obejrzeć to wideo tutaj: https://rumble.com/v5ht2nd-bergoglio-w-singapurze.html   
https://cos.tv/videos/play/56041748037668864   
https://youtu.be/3eL-We2jScs   

24.09.2024

Biskup pomocniczy Schneider, apologeta uzurpatora papiestwa, w swoim wideo zwraca się do polskich katolików. Aby zniszczyć prawdę, stosuje dobrze znaną metodę. Uprzedza argumenty opozycji, mówiąc prawdę w sposób celowo sugestywny, wzbudzając tym samym zaufanie prawowiernych. Ale potem podaje fałszywy punkt wyjścia. Uczynił to w swojej ocenie heretyckiej deklaracji „Fiducia supplicans”.

Możesz obejrzeć to wideo tutaj: 
https://rumble.com/v5hbhyd-schneider-adwokat-bergoglio.html   
https://cos.tv/videos/play/55952291201848320   
https://youtu.be/Xo3BI3DGuiY   

«On to dla nas grzechem uczynił Tego, który nie znał grzechu,

abyśmy się stali w Nim sprawiedliwością Bożą»

Przed tym słowem znajdują się powiązane wersety, począwszy od wersetu 14: „Albowiem miłość Chrystusa przynagla nas, pomnych na to, że skoro Jeden umarł za wszystkich, to wszyscy pomarli. A właśnie za wszystkich umarł Chrystus po to, aby ci, co żyją, już nie żyli dla siebie, lecz dla Tego, który za nich umarł i zmartwychwstał. Tak więc i my odtąd już nikogo nie znamy według ciała; a jeśli nawet według ciała poznaliśmy Chrystusa, to już więcej nie znamy Go w ten sposób. Jeżeli więc ktoś pozostaje w Chrystusie, jest nowym stworzeniem. To, co dawne, minęło, a oto wszystko stało się nowe. Wszystko zaś to pochodzi od Boga, który pojednał nas z sobą przez Chrystusa i zlecił na posługę jednania. Albowiem w Chrystusie Bóg jednał z sobą świat, nie poczytując ludziom ich grzechów, nam zaś przekazując słowo jednania. Tak więc w imieniu Chrystusa spełniamy posłannictwo jakby Boga samego, który przez nas udziela napomnień. W imię Chrystusa prosimy: pojednajcie się z Bogiem!”.

25.09.2024

W jakiej sytuacji Bergoglio ustanowił na 1 października 2024 r. tzw. nabożeństwo pokutne? Swoją tzw. dogmatyczną deklaracją „Fiducia supplicans” już przekształcił Kościół katolicki w sektę New Age z programem antychrysta. Jej antyewangelią jest legalizacja sodomii i wszelkich wypaczeń LGBTQ, a także publiczna apostazja poprzez intronizację demona Pachamamy i precedensowe poświęcenie się szatanowi w Kanadzie.

Media watykańskie opublikowały obłudną wypowiedź: „Papież Franciszek nauczył nas, że trzeba także prosić o przebaczenie, wymieniać grzechy po imieniu, odczuwać ból, a także wstyd…”

Jednak niespodzianką dnia jest to, co Bergoglio zaczął nazywać grzechami. Jest to na przykład tzw. grzech używania doktryny jako kamieni. Kto walczy o zbawienie dusz i dba o przestrzeganie prawa Bożego, ten rzekomo popełnia grzech używania doktryny , tzw. rzucanie kamieniami. To zniekształcenie jest naprawdę diabelską manipulacją.

16.09.2024

Ekskomunika arcybiskupa Carla Marii Vigano jest przestępstwem prawnym i rażącym oszczerstwem. Jest rzeczą oczywistą, że ekskomunika jest nieważna i nieskuteczna! Należy zauważyć, że arcybiskup Vigano w żadnym wypadku nie mógł zostać ekskomunikowany przez Bergoglio, ponieważ nigdy nie był w jedności z tym arcyheretykiem. Arcybiskup pozostaje w jedności z Chrystusem i nauką katolicką, a nie z herezjami.

Możesz obejrzeć to wideo tutaj:  https://rumble.com/v5g69xx-refleksja-po-publikacji.html   
https://cos.tv/videos/play/55747424893309952   
https://youtu.be/wExcn6_Kppw   

13.09.2024

Arcybiskup Carlo Maria Vigano wyjaśnia, czym jest, a czym nie jest schizma:

„Schizma jest grzechem przeciwko jedności Kościoła. Dochodzi do niej wtedy, gdy ochrzczony odmawia podporządkowania się autorytetowi Papieża Rzymskiego i pozostania we wspólnocie wiary i miłości Kościoła katolickiego.

Możesz obejrzeć to wideo tutaj: https://rumble.com/v5fst5x-z-wywiadu-vigano.html   
https://cos.tv/videos/play/55678193961833472   
https://youtu.be/dKuVGunbHv8   

9.09.2024

Arcybiskup Vigano tak charakteryzuje obecną działalność niektórych bractw, np. Instytutu Chrystusa Króla:

„W przypadku Instytutu Chrystusa Króla Arcykapłana kwestia rytualna i ceremonialna zdaje się przeważać nad dogmatyczną i nie jest przypadkiem, że pośród ogólnego rozkładu wydaje się, że kanonicy z Gricigliano są wolni od opozycji i ostracyzmu. Nie stanowią oni problemu, gdyż w najmniejszym stopniu nie kwestionują nowego kierunku, a wręcz przeciwnie w swoich konstytucjach obszernie cytują dokumenty soborowe. Pozostałe instytuty również przetrwały”.

Możesz obejrzeć to wideo tutaj: https://rumble.com/v5fe1hn-fragmenty-vigano-2.html   
https://cos.tv/videos/play/55606715335086080   
https://youtu.be/bN87x4LNlCk   

8.09.2024

Arcybiskup Vigano komentuje opublikowaną wersję trzeciej tajemnicy fatimskiej:

„Tekst trzeciej części tajemnicy fatimskiej został przekazany przez s. Łucję biskupowi diecezji Leiria w 1944 r. Dotyczy on wizji, jaką miała trójka małych pastuszków w 1917 r. i która z woli Dziewicy Maryi miała się objawić w roku 1960. Tekst został przekazany Świętemu Oficjum w roku 1957, czyli za pontyfikatu Piusa XII. Jan XXIII przeczytał go 1959 roku zdecydował się go nie publikować”.

Możesz obejrzeć to wideo tutaj: https://rumble.com/v5fa9dg-fragmenty-vigano.html   
https://cos.tv/videos/play/55588907567846400   
https://youtu.be/QnpeukjA084   

«Wiedząc że kto wskrzesił Pana Jesusa,

i nas z Jesusem wskrzesi i postawi z wami».

Ten cytat z Pisma Świętego poprzedzony jest słowami: „Przechowujemy zaś ten skarb w naczyniach glinianych, aby z Boga była owa przeogromna moc, a nie z nas. Zewsząd znosimy cierpienia, lecz nie poddajemy się zwątpieniu; żyjemy w niedostatku, lecz nie rozpaczamy; znosimy prześladowania, lecz nie czujemy się osamotnieni, obalają nas na ziemię, lecz nie giniemy. Nosimy nieustannie w ciele naszym konanie Jezusa, aby życie Jezusa objawiło się w naszym ciele. Ciągle bowiem jesteśmy wydawani na śmierć z powodu Jezusa, aby życie Jezusa objawiło się w naszym śmiertelnym ciele. Tak więc działa w nas śmierć, podczas gdy w was – życie. Cieszę się przeto owym duchem wiary, według którego napisano: Uwierzyłem, dlatego przemówiłem; my także wierzymy i dlatego mówimy” (w. 7-13) Słowo Boże podkreśla jedność z Chrystusem ukrzyżowanym i nasze nieustanne wydawanie do śmierci Chrystusa. Oznacza to wyrzeczenie się własnej woli nawet w małych rzeczach przed obliczem Boga, czyli uświadomienie sobie, że Bóg mnie widzi i że tę małą rzecz czynię z miłości do Niego.

„A to rozumiejcie, że gdyby gospodarz wiedział,

o której godzinie złodziej ma przyjść,

nie pozwoliłby włamać się do swego domu”

Przed tym Słowem Życia Jezus powiedział: „Niech będą przepasane biodra wasze i zapalone pochodnie! A wy bądźcie podobni do ludzi, oczekujących swego pana, kiedy z uczty weselnej powróci, aby mu zaraz otworzyć, gdy nadejdzie i zakołacze. Szczęśliwi owi słudzy, których pan zastanie czuwających, gdy nadejdzie. Zaprawdę, powiadam wam: Przepasze się i każe im zasiąść do stołu, a obchodząc będzie im usługiwał. Czy o drugiej, czy o trzeciej straży przyjdzie, szczęśliwi oni, gdy ich tak zastanie” (w. 35-38).

Następnie Jezus podkreśla: „Bądźcie gotowi, gdyż o godzinie, której się nie spodziewacie, Syn Człowieczy przyjdzie”(w. 40).

„Bynajmniej, powiadam wam; lecz jeśli nie będziecie pokutować,

wszyscy tak samo zginiecie”.

Zanim wypowiedział te słowa, Jezus zapytał: „Czyż myślicie, że ci Galilejczycy byli większymi grzesznikami niż inni mieszkańcy Galilei, że to ucierpieli?”. Tak Jezus zareagował na wieść o Galilejczykach, których krew Piłat zmieszał z krwią ich ofiar. Jednocześnie podkreślił: „Bynajmniej, powiadam wam; lecz jeśli nie będziecie pokutować, wszyscy tak samo zginiecie”. I dodał: „Albo myślicie, że owych osiemnastu, na których zwaliła się wieża w Siloam i zabiła ich, było większymi winowajcami niż inni mieszkańcy Jerozolimy?” (w. 1-4). I powtórzył po raz drugi: „Bynajmniej, powiadam wam; lecz jeśli nie będziecie pokutować, wszyscy tak samo zginiecie”. Te słowa dotyczą każdego z nas.

Pokuta nie jest sprawą jednorazową, chociaż nawrócenie może tak – człowiek otworzy się na łaskę Bożą i nawróci się od ducha świata do Boga. Ale wtedy świat wciąż ciągnie go w dół i ponownie zmusza do posłuszeństwa swojemu systemowi, to znaczy, że człowiek stawia na pierwszym miejscu rzeczy materialne i zewnętrzne, nie troszczy się o swoją duszę i jej zbawienie. Dlatego trzeba wciąż na nowo pokutować.