BKP: Jaka przyszłość czeka teologię Bergoglio?

19.12.2024

9-10 grudnia w Watykanie odbył się Międzynarodowy Kongres na temat przyszłości teologii, zorganizowany przez Dykasterię ds. Kultury i Edukacji. To absurd, że Dykasteria ds. Kultury decyduje o przyszłości teologii.

Jaki jest sens i cel teologii? Ma zapewnić poznanie podstawowych prawd niezbędnych do zbawienia. Dogmatyka wyjaśnia i chroni nauczanie prawowierne. Teologia moralna wyjaśnia zasady moralne zakorzenione w przykazaniach Bożych i same przykazania Boże. Zarówno dogmatyka, jak i Teologia moralna zależą od natchnionego Słowa Bożego. Częścią teologii jest Apologia, czyli obrona wiary i przykazań Bożych. Teologia związana jest z walką z herezjami, podważającymi filary naszego zbawienia, a także z walką z duchem świata. Centrum teologii stanowi odkupieńcza śmierć Jezusa Chrystusa, Syna Bożego, za nasze grzechy oraz Jego historyczne i realne zmartwychwstanie. Aby te głębokie prawdy przekazane nam w Piśmie Świętym mogły zostać zgodnie z prawdą wyjaśnione, nie wystarczy poznać Pismo Święte tylko zewnętrznie. Zgodnie z Tradycją apostolską i Ojców Świętych należy dostrzec prawdziwy sens Pisma Świętego i nie zniekształcać go, jak czyni to metoda historyczno-krytyczna w teologii, zwłaszcza po Soborze. Jest częścią modernizmu i otworzyła drzwi tej herezji wewnątrz Kościoła. Jej obecne przerzuty, podsycane heretycką nadpobudliwością Franciszka Bergoglio, są jedynie konsekwencją i świadectwem tego. Teologię heretycką należy nazwać po imieniu. Od prawie 60 lat zatruwa wszystkie szkoły teologiczne i jest nietykalna, ponieważ nawiązuje do Soboru Watykańskiego II. Wynika z tego, że Sobór Watykański II, choć używał wielu prawowiernych terminów i stwierdzeń, był w swej istocie heretycki. Otworzył drzwi panherezji modernizmu, a jednocześnie pogaństwu poprzez synkretyzm.

Teologię prawowierną mogą zreformować jedynie osobowości prawowierne, które także powinni cechować się świętością życia. Oznacza to, że muszą znać zasady duchowej walki nie tylko z grzechem, ale także z siłami ciemności. Aby tego dokonać, muszą czerpać w modlitwie światło i wiedzę od Boga, ponieważ ma to charakter nadprzyrodzony. A właśnie nadprzyrodzoność została usunięta z centrum chrześcijaństwa przez metodę historyczno-krytyczną. Droga prawdziwej reformy i odrodzenia Kościoła jest całkowitym przeciwieństwem drogi Bergoglio, która stała się ostatnim gwoździem do trumny.

W teologii świętej wyróżniali się Ojcowie Kościoła, tacy jak św. Bazyli, św. Grzegorz Teolog, św. Grzegorz z Nyssy, św. Augustyn, św. Hieronim, później św. Tomasz z Akwinu, św. Bonawentura i inni święci. Heretycy, ludzie niemoralni, czciciele demonów w żadnym wypadku nie mogą być prawdziwymi teologami prawowiernymi. Są herezjologami i konsekwencje ich działań są katastrofalne. Niestety jest to już cała armia teologów niemieckich, do której po Soborze należeli także Karl i Hugo Rahner, Hans Küng, Eugen Drewemann i inni. Ta niemiecka teologia wydała fatalne owoce w samych Niemczech i otworzyła drzwi dla tzw. kreatywność, którą obecnie promuje Bergoglio. Tam, gdzie podstawą są herezje, nie ma żywego Boga ani bezpiecznego zbawienia. Rządzi tam bóg ludzkiego ego z legalizacją grzechu i jego błogosławieństwem.

Nie można mówić o prawdziwej teologii, skoro Bergoglio 1.11.2023 r. w „Ad theologiam promovendam” wyszedł z aksjomatem zmiany paradygmatów, dodając, że wszystko, co jest sprzeczne z tym, co on stwierdził, jest nieważne. Tak niszczy podstawowe filary Kościoła katolickiego. Burząc filary wiary, może powoływać się na Sobór Watykański II i dokument „Nostra aetate”, zasłaniając się szacunkiem dla kultury innych narodów. W rzeczywistości jest to odstępstwo i bunt przeciwko Bogu.

Mówienie o teologii przyszłości na tej fałszywej podstawie jest robieniem głupców z prawowiernych katolików.

Cytat Bergoglio: „Gdzie”, „jak” i „dlaczego” teologia? Możemy się zastanawiać: Teologio, gdzie jesteś? Z kim idziesz? Co robisz dla ludzkości?”

Komentarz: Modernizm ze swoim tzw. naukowym podejściem do Pisma Świętego faktycznie zaprzecza temu, co nadprzyrodzone w Biblii. Kwestionuje także cuda Chrystusa, Jego odkupieńczą śmierć, historyczne zmartwychwstanie i ogólnie Boże natchnienie Pisma Świętego. Św. Pius X nazwał modernizm rynsztokiem wszystkich herezji. Ale te herezje ożyły dzięki Soborowi Watykańskiemu II, a owoce tej zatrutej teologii można wyraźnie zobaczyć na Bergoglio. Tu trzeba pokutować, tu trzeba zmienić myślenie – z herezji na prawowierność, z niewiary na wiarę w Chrystusa i Jego Ewangelię. Prof. Linnemann, uczennica R. Bultmanna, napisała po swoim nawróceniu w 1978 r.: „Dzieci Boże, jedno pokolenie po drugim, które chciały gorliwie służyć Bogu, przyprowadzaliśmy «przez ogień» i złożyliśmy je w ofierze temu molochowi teologii ateistycznej. Rezultatem są pokolenia uwiedzionych uwodzicieli. Kiedy w końcu się nawrócimy i porzucimy to bałwochwalstwo?… Kto wkracza na tę bezbożną drogę, nie ma już swobody w swoich decyzjach… To są siły demoniczne, pod których naciskiem znajduje się każdy, kto wkracza na tę drogę”.

Uczeń Chrystusa, który pozostanie wierny Chrystusowi i Jego Ewangelii, będzie znienawidzony przez świat. Bergoglio natomiast tworzy nierozerwalną jedność z duchem świata, a ponadto wprowadza tego ducha do serca Kościoła. Rezultatem jest śmierć duchowa. Tragedia polega na tym, że następcy apostołów, biskupi, zupełnie tego nie widzą.

Cytat Bergoglio: „…czy dziedzictwo teologiczne przeszłości może w dalszym ciągu odpowiadać na dzisiejsze wyzwania i pomóc nam wyobrazić sobie przyszłość”.

Komentarz: Bergoglio 1.11.2023 r. wydał heretyckie motu proprio „Ad theologiam promovendam”, w którym wprowadził zasadę zmiany paradygmatów, czyli likwidacji teologicznego dziedzictwa przeszłości. Konkretnie stwierdza: „Refleksja teologiczna wzywa do zwrotu, do zmiany paradygmatów, do odważnej rewolucji kulturalnej”. Na koniec napisał: „Zarządzam, aby wszystko, co zadecydowałem w tym liście apostolskim motu proprio, miało wartość stałą i trwałą, pomimo wszystkiego, co temu zaprzecza”. W ten sposób radykalnie przeciwstawił się Duchowi Prawdy, który jest autorem Pisma Świętego i przenika całą Tradycję Kościoła. Proces zmiany paradygmatów to stopniowa likwidacja Kościoła katolickiego w jego istocie, dlatego nietrudno wyobrazić sobie przyszłość.

Cytat Bergoglio: „Przychodzi mi na myśl pewien epizod z Drugiej Księgi Królewskiej. Podczas odbudowy Świątyni Jerozolimskiej pojawił się tekst… Król postanowił więc przekazać go kobiecie, Chuldzie, która natychmiast zrozumiała jego znaczenie i pomogła grupie uczonych – składającym się z mężczyzn – zrozumieć go”.

Komentarz: Ale Bergoglio ukrywa istotę tego słowa Bożego: „Tak mówi Pan: Oto sprowadzę zło na to miejsce i na jego mieszkańców, zgodnie ze wszystkimi słowami księgi, którą przeczytał król Judy. Ponieważ Mnie opuścili i kadzili innym bogom, znieważając Mnie tym wszystkim”. Paradoks polega na tym, że Bergoglio nie zwraca uwagi na karę za bałwochwalstwo, którego sam się dopuszcza. Intronizował demona Pachamamę w Watykanie (2019), poświęcił się szatanowi w Kanadzie i wprowadza pogańskie praktyki i ducha do świętej Liturgii, przykładem jest Msza Majów. W ten sposób ściąga karę Bożą na Kościół i narody. Po prostu nadużywa cytatów z Pisma Świętego, aby promować wyświęcanie kobiet.

Jeśli chodzi o kobiety w Kościele, nie tylko w Starym, ale także w Nowym Testamencie wspomina się o prorokiniach, na przykład o prorokini Annie czy czterech córkach diakona Filipa. Niektóre święte niewiasty otrzymały pośmiertnie tytuł Nauczycielki Kościoła, jak np. św. Katarzyna ze Sieny, św. Teresa z Ávili i inne. Ale święte kobiety mają w Kościele swoje własne zadanie. Bergoglio nie interesują jednak święte kobiety, interesuje go tworzenie chaosu i dlatego łamie tradycję kościelną.

Urząd nauczycielski w Kościele powierzono apostołom i ich następcom, a jednocześnie udzielanie sakramentów.

Cytat Bergoglio: „Są rzeczy, które rozumieją tylko kobiety… Teologia czysto męska jest teologią niepełną…”.

Komentarz: Jeśli chodzi o teologię, obowiązują słowa apostoła: „Nie pozwalam kobiecie nauczać” (1 Tm 2,12), dlatego nie może ona zajmować Urząd nauczycielski. Może nauczać katechizmu, jak to ma miejsce w praktyce Kościoła, jednak nawet święte niewiasty, które były prorokiniami lub Nauczycielkami Kościoła, były zawsze podporządkowane Urzędowi nauczycielskiemu, który Jezus powierzył apostołom i ich następcom. W nadchodzących dniach Bergoglio chce wprowadzić święcenia diakonis, kapłanek, a następnie biskupek, aby później oni mogli być i papieżycami. To jest droga do zniszczenia Kościoła od wewnątrz. „Nie Adam został zwiedziony, lecz zwiedziona kobieta popadła w przestępstwo” (1 Tm 2,14).

Cytat Bergoglio: „Pytanie jest takie: aby teologia pomogła przemyśleć na nowo, jak powinniśmy myśleć”.

Komentarz: Każdy już widzi, jak Bergoglio zmienia sposób myślenia. Pismo Święte określa sodomię jako obrzydliwość, katechizm jako grzech wzywający do nieba, ale Bergoglio legalizuje i błogosławi ten grzech. Czyniąc to, zaprzecza Pismu Świętemu i całej tradycji chrześcijańskiej. Jest to uderzający przykład zmiany sposobu myślenia.

Cytat Bergoglio: „… Skurczony, zamknięty i przeciętny sposób myślenia raczej nie jest w stanie wygenerować kreatywności i odwagi”.

Komentarz: Oto przykład manipulacji Bergoglio. Z góry wyśmieje każdego, kto będzie opowiadał się za niezmiennym prawowiernym nauczaniem zapewniającym zbawienie. Zdrowy rozsądek i krytyczny rozum, który nazywa grzech grzechem, nazwał „skurczonym, zamkniętym i jedynie przeciętnym sposobem myślenia”. Czyniąc to, de facto napiętnował wszystkich Ojców Kościoła, nauczycieli Kościoła i wszystkich świętych jako niezdolnych do kreatywności i odwagi. Ale pod terminem kreatywność kryje się bezgraniczna paplanina i wszelkiego rodzaju herezje, chaos, bezprawie, kościelna legalizacja niemoralności LGBTQ itp. Pod terminem odwagą kryje się odrzucenie sumienia, rozsądku i bojaźni Bożej oraz zanurzenie się w otchłań wiecznego potępienia.

Bergoglio drwi z teologii prawowiernej i twierdzi, że zamienia się ona w ideologię. O tych, którzy ją głoszą, mówi, że „sprowadzają ją do jednej idei, którą powtarzają – niczym papugi – obsesyjnie i celowo”. Tak jednak jest właśnie w przypadku Bergoglio, który z teologii uczynił herezjologię i niczym papugi obsesyjnie powtarza, że trzeba przyjąć tzw. uchodźców oraz przyjmować i słuchać osób LGBTQ w Kościele.

Cytat Bergoglio: „Dostosujcie swoje programy studiów z wyobraźnią, aby teologia była dostępna dla wszystkich”.

Komentarz: Pod sformułowaniem, że teologia musi być dostępna dla wszystkich, po raz kolejny ukryta jest legalizacja grzechu sodomii dokonana przez Bergoglio i głoszenie antypokuty. W takim przypadku programy studiów nie będą już opierać się na Piśmie Świętym i Tradycji, ale na nowych paradygmatach Bergoglio, które są sprzeczne z podstawowymi prawdami wiary. Dlatego katolicy, którzy nie oddzielają się od Bergoglio, idą z nim synodalną drogą apostazji ku wiecznej zagładzie. Rozwiązaniem ratunkowym jest wydostanie się z Babilonu Bergoglio.

+ Eliasz

Patriarcha Bizantyjskiego Katolickiego Patriarchatu

+ Metody OSBMr              + Tymoteusz OSBMr

biskupi-sekretarze

Pobierz: BKP: Jaka przyszłość czeka teologię Bergoglio? (19.12.2024)