„Zedrze On na tej górze zasłonę,

zapuszczoną na twarz wszystkich ludów,

i całun, który okrywał wszystkie narody.”

„Nastąpi w ów dzień to, iż Pan skarze wojsko niebieskie tam, w górze,

i królów ziemskich tu,  na dole”

Ta wypowiedź proroka Izajasza jest aktualna lub będzie aktualna w nadchodzących dniach. Czym jest wojsko niebieskie w górze? Apostoł Paweł wyjaśnia, że my nie toczymy walki przeciw krwi i ciału, lecz przeciw rządcom świata tych ciemności (kosmokratores), przeciw pierwiastkom duchowym zła na wyżynach niebieskich (Ef 6,10n), czyli przeciw tak zwanego wojska niebieskiego. Poprzez ten rząd światem wspomniane siły dążą do samozniszczenia Ziemi poprzez ludzi, którzy im służą, czyli poprzez swoje media. Wiemy, kim są ziemscy królowie. Dziś one zostały zastąpione tzw. systemem demokratycznym i różnymi ideologiami, takimi jak komunizm, faszyzm itp. Za takimi ideologiami stoi także duch, który poprzez określone struktury wpływa na myślenie i działanie ludzi. Pan obiecuje, że skarze siły ciemności „w ów dzień”. Nie ma wątpliwości, że „ów dzień” definitywnie nadejdzie w dniu Sądu Ostatecznego, ale może nadejść nawet przed sądem Bożym. Tak, jak faszyzm został ukarany, choć kosztem wielkich ofiar, tak i każdy inny „-izm” sprzeciwiający się Bogu, prędzej czy później zostanie ukarany i zniszczony.

„Nastąpi w ów dzień to, iż Pan skarze wojsko niebieskie tam,

w górze, i królów ziemskich tu, na dole.”

„Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, co zwiążecie na ziemi,

będzie związane w niebie, a co rozwiążecie na ziemi,

będzie rozwiązane w niebie.”

„Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, co zwiążecie na ziemi,

będzie związane w niebie, a co rozwiążecie na ziemi,

będzie rozwiązane w niebie”

Ta obietnica ma zastosowanie na kilku poziomach. Odnosi się do przywódców kościelnych, którzy zgodnie z nauką Kościoła mogą określić pewne wymagania Ewangelii i związać nasze sumienie rozporządzeniem kościelnym, np. stwierdzić, że jedzenie mięsa w piątek jest grzechem. Mogą też go rozwiązać i powiedzieć, że post w piątek można zastąpić np. modlitwą lub aktem pokuty. Jest to obszar, który dotyczy osób odpowiedzialnych przed Bogiem za Kościół na danym terenie.

Oczywiście dzisiaj władza kościelna może być rażąco nadużywana wbrew istocie i to już się dzieje. W takim przypadku na danych przedstawicieli kościoła, proporcjonalnie do ich przewinień, spadają najsurowsze kary, aż do ekskomuniki z Kościoła. To odnosi się to do tych, którzy dziś propagują sodomię i inne podobne niemoralności oraz nadużywają w tym celu władzy biskupiej lub papieskiej.

„Lecz oni nie pojmują i nie rozumieją, błąkają się w ciemnościach:

cała ziemia chwieje się w posadach.”

„Lecz oni nie pojmują i nie rozumieją, błąkają się w ciemnościach:

cała ziemia chwieje się w posadach”

Te słowa z Psalmu jest bardzo aktualne w dzisiejszych czasach. Dotyczą przede wszystkim tych, którzy sprawują władzę polityczną i kościelną, ale w pewnym stopniu dotyczą każdego z nas.

Co musimy robić, aby poznać, zrozumieć i chodzić nie w ciemności, ale w świetle? Musimy w naszym życiu poważnie liczyć się z Jezusem, ponieważ On jest Światłością świata. W Nim jest pełnia mądrości i wiedzy. Jeśli dajemy się kierować tylko tzw. mądrością mainstreamu i smartfonów, to nie wiemy absolutnie nic o rzeczach zasadniczych, takich jak zbawienie duszy, i nie rozumiemy, co powinniśmy dla tego zrobić, i jak pokonać kłamstwa i oszustwa. W tej ślepocie wtedy cała ziemia chwieje się w posadach.

„Każdego zaś, kto tych słów moich słucha,

a nie wypełnia ich, można porównać z człowiekiem nierozsądnym,

który dom swój zbudował na piasku.”

„Każdego, kto tych słów moich słucha,

a nie wypełnia ich, można porównać z człowiekiem nierozsądnym,

który dom swój zbudował na piasku”.

Jezus dodaje do tego: „Spadł deszcz, wezbrały potoki, zerwały się wichry i rzuciły się na ten dom. I runął, a upadek jego był wielki”. To jest ostrzeżenie Jezusa. Mówi się krótko: dom runął, a upadek jego był wielki. Dlaczego ten dom ludzkiego życia runął? Został zbudowany na piasku swoich marzeń, swoich planów, swoich żądań… Nie został zbudowany na skale, którą jest Chrystus i jego ewangeliczne żądania. Ale nie wystarczy je tylko usłyszeć, trzeba je realizować.

Jezus wspomniał o tej potrzebie realizacji słowa Bożego, kiedy kobieta w tłumie zawołała: „Błogosławione łono, które Cię nosiło…”. On powiedział: „Błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego i zachowują je” (Łk 11:27).

„Każdego więc, kto tych słów moich słucha i wypełnia je,

można porównać z człowiekiem roztropnym,

który dom swój zbudował na skale.”

„Każdego więc, kto tych słów moich słucha i wypełnia je,

można porównać z człowiekiem roztropnym,

który dom swój zbudował na skale”

Następnie Jezus kontynuuje: „Spadł deszcz, wezbrały potoki, zerwały się wichry i uderzyły w ten dom. On jednak nie runął, bo na skale był utwierdzony” (w. 25). Na końcu Kazania na Górze Jezus opowiada tę przypowieść o dwóch budowniczych. Jeden zbudowany na skale, a drugi na piasku. O tym, który budował na skale, mówi się, że nie tylko usłyszał słowo Boże, ale także wcielił je w życie. Dlatego gdy nadeszła próba życia, przedstawiona w przypowieści pod postacią wichru, burzy i fal morskich, nie runął, bo był utwierdzony na skale.