Rozważania nad Słowem Życia Rz 8,1

«Dlatego teraz nie ma żadnego potępienia dla tych, którzy są w Chrystusie Jezusie,

którzy chodzą, nie według ciała, ale według Ducha.»

Te wersety biblijne z Listu do Rzymian stanowią kontynuację poprzednich. Apostoł woła w nich: „Nieszczęsny ja człowiek! Któż mnie wyzwoli z ciała, co wiedzie ku śmierci?”. W rozdziale 8 powiedziano, że ci, którzy są w Chrystusie Jezusie, są wyzwoleni. Prawo Ducha życia w Chrystusie Jezusie uwalnia od prawa grzechu i śmierci. Proces naszego wyzwolenia w każdej nowej sytuacji dokonuje się raz po raz tylko w Chrystusie Jezusie.

Prawo grzechu jest mechanizmem, z którym nie jesteśmy w stanie walczyć o własnych siłach. Prawo Ducha życia działa w tych, „którzy chodzą, nie według ciała, ale według Ducha” (Rz 8,1).

Co to znaczy chodzić według ciała?

Oznacza to prowadzenie stylu życia, który stawia na pierwszym miejscu fałszywy sens życia. Człowiek otwiera się na próżność, akceptuje różne półprawdy i kłamstwa, z którymi w istocie się utożsamia i je promuje. Jednocześnie zagłusza głos sumienia w sobie, nie chce przyjąć obiektywnej prawdy, nie chce podporządkować się prawom Bożym i woli Bożej. To fałszywa droga, która prowadzi do zagłady.

Co to znaczy chodzić według Ducha?

Oznacza to wchodzenie w obecność Boga poprzez krótkie przystanki, czyli uświadomienie sobie, że Bóg mnie widzi, a jednocześnie oddawanie Mu raz po raz naszych grzechów – samowoli, przejawów egoizmu, lenistwa, niewiary… Jeśli to czynimy, to w tym momencie krew Chrystusa oczyszcza nas z wszelkiego grzechu (J 1,7). Po tym pierwszym kroku pokuty możemy już budować wewnętrzną jedność z Chrystusem, który potężnie działa w nas swoją mocą (por. Ef 3,20).

Ktokolwiek uwierzył w Chrystusa, zaczął służyć prawu Bożemu swoim umysłem. Ale grzech pierworodny, źródło zła w nas, powoduje wewnętrzną sprzeczność. I chociaż pragniemy dobra, czynimy zło. Dlaczego? Z powodu nieczystości naszego sumienia i dlatego, że nie pozostajemy w aktywnej jedności z Chrystusem poprzez posłuszeństwo wiary. Z tego powodu prawo Ducha życia nie może działać w nas i przez nas, ale automatycznie działa prawo grzechu. Człowiek jest przekonany, że kiedy realizuje swoje dobro i krzewi swoją prawdę, taka jest wola Boża! Ale nie zawsze tak jest. Aby wypełnić wolę Bożą, chrześcijanin musi wejść w śmierć Chrystusa przez wiarę. Co to oznacza? Kosztem wyrzeczenia się nawet swojej dobrej woli i swojej prawdy, daje przestrzeń Duchowi Bożemu. Jeśli chrześcijanin nie nauczy się wyrzekać swojej woli, to znaczy, jeśli nie praktykuje tego w modlitwie wewnętrznej, to nie jest w stanie działać właściwie w różnych sytuacjach. Podobnie jest, gdy sportowiec nie trenuje, ale chce wygrywać w zawodach. Tak się stanie, jeśli zamiast modlitwy wewnętrznej będziemy jedynie teoretyzować na temat Pisma Świętego lub wypowiedzi świętych.

Zasada wyrzeczenia się własnej woli jest niezbędna nie tylko w relacjach z Bogiem, ale także w relacjach międzyludzkich. Dwoje ludzi, na przykład mąż i żona, nie stworzy jedności, jeśli każde z nich uparcie obstaje przy swojej prawdzie i własnym dobru. Z tego powodu zawsze powstaje większy lub mniejszy konflikt. Ani jedno, ani drugie nie chce ustąpić w ramach dobra wspólnego.

Jeśli poprzez aktywną wiarę i czujność w chwili próby i podejmowania decyzji wejdziemy w jedność z Chrystusem, wówczas działa prawo Ducha i zwyciężamy. Jeśli pozostajemy w sobie i próbujemy coś zrobić tylko o własnych siłach, wówczas przegrywamy. Tutaj działa prawo grzechu i śmierci.

Te dwa przeciwstawne prawa, prawo Ducha i prawo grzechu, nie mogą działać jednocześnie. Zawsze może działać tylko jedno. Jeśli człowiek jest w sobie – w swoim ego – wówczas działa prawo grzechu, ale prawo Ducha Bożego nie działa. Ale jeśli człowiek jest w Chrystusie przez wiarę, wtedy prawo Ducha działa, a prawo grzechu jest nieaktywne.

Pobierz: Rozważania nad Słowem Życia Rz 8,1