Rozważania nad Słowem Życia J 15,8

«Ojciec Mój przez to dozna chwały,

że owoc obfity przyniesiecie i staniecie się Moimi uczniami»

Jak Ojciec dozna chwały? Że owoc obfity przyniesiemy. Ale nie przyniesiemy obfitego owocu, podejmując obfite działania niezależnie od woli Bożej. Jeśli w naszym problemie jesteśmy niezależni od Jezusa, to znaczy, jeśli nie trwamy w Nim, a On w nas, lecz trwamy jedynie w naszej woli, w naszych wyobrażeniach i emocjach, to możemy jedynie stworzyć obfity chaos, który nie przyniesie żadnego pożytku Królestwu Bożemu. Możemy przynosić owoc tylko wtedy, gdy trwamy w Chrystusie i jesteśmy Jego uczniami. Ale dla każdego ze swoich uczniów Jezus stawia warunek: „Kto nie wyrzeka się wszystkiego, nie może być Moim uczniem”. Nie oznacza to, że musimy pozbywać się materialnych środków do życia itd. Konieczne jest jednak, abyśmy w danej sytuacji zawsze wyzbywali się własnej woli, która nie chce podporządkować się woli Bożej, a to wiąże się z pewną próbą wiary. Owoc, który wtedy przynosimy – ten duchowy owoc – pozostaje na całą wieczność.

Widzimy tu, że wciąż wracamy do jednego: bez modlitwy, która prowadzi do wewnętrznej ciszy i w której zyskujemy siłę do wyrzeczenia się własnej woli, nie będziemy wydawać owoców duchowych. Przynoszenie owoców i bycie uczniami Chrystusa to nasz program w tym krótkim okresie czasu, którego doświadczamy tu na ziemi, zanim przejdziemy do wieczności. Owoce lub wartości, które mają wieczny charakter, zyskujemy przez to, co tu znosimy i czego jesteśmy w stanie się wyrzec (czyli tego, co nie jest wolą Bożą).

1. Co się dzieje, gdy przynosimy owoc? J 15,8

2. Jakie są owoce Ducha Świętego w życiu chrześcijanina? Ga 5,22-23

3. Co musimy czynić, aby stale przynosić owoc? 2 P 1,5-8

4. Co jeszcze obiecuje Jezus Chrystus tym, którzy za Nim idą? Mt 4,19

Pobierz: Rozważania nad Słowem Życia J 15,8