Refleksja nad Mt 6:19

„Nie gromadźcie sobie skarbów na ziemi, gdzie mól i rdza niszczą i gdzie złodzieje włamują się, i kradną”

Nasza natura, zepsuta przez grzech pierworodny, nie myśli o skarbach w niebie, gdzie rdza nie niszczy, a złodzieje nas okradają, ale skłania się ku materializmowi. Widzi w nim zabezpieczenie na przyszłość, a nawet ma upodobanie w pysze życia i gardzi innymi, którzy nie mają majątku. W przypowieści o bogaczu, który chciał zburzyć swoje stodoły i zbudować większe, Jezus mówi: „Głupcze, jeszcze tej nocy zażądają twojej duszy od ciebie; komu więc przypadnie to, coś przygotował?”. Oczywiście tacy ludzie nie liczą się ze śmiercią ani końcem. W momencie ciężkiej choroby, a zwłaszcza w godzinie śmierci, doznają wielkiego szoku. Jeśli zachowują chrześcijańską wiarę, ale ich serce przywiązane do majątku, w godzinie śmierci im trudno będzie pozbyć się demona mamony. Jezus mówi wyraźnie: „Nie możecie służyć Bogu i mamonie”.

Kto z ludzi dziś gromadzi skarby w niebie? Powinien to być każdy praktyczny chrześcijanin. Nie oznacza to, że człowiek musi pozbyć się wszystkiego majątku i być jak żebrak. Oznacza to, że człowiek nie może przywiązywać się swoim sercem do majątku, ale musi jego odpowiedzialnie używać dla podtrzymania i szerzenia Królestwa Bożego, czyli dla prawdziwej misji. Normą dla każdego chrześcijanina jest szczere poszukiwanie woli Bożej, nawet w kwestii zarządzania posiadanym majątkiem, wiedząc, że zda sprawę i z tego, co zostało mu powierzone.

Nie powinniśmy gromadzić skarbów na ziemi, bo poddamy się władzy żądzy, a wtedy będziemy chcieli coraz więcej. Ale jest to droga, na której stopniowo zanika wiara, i jest zagrożone zbawienie.

Słowo Jezusa, że mamy pozyskiwać sobie przyjaciół niegodziwą mamoną, oznacza, że mamy używać majątków i środków finansowych, aby czynić dobro zgodnie z wolą Bożą. Jednocześnie gromadzimy skarby w niebie, gdzie złodzieje ich nie ukradną, a rdza ich nie zniszczy. Kluczem jest Jezusowe słowo: „Gdzie jest twój skarb, tam będzie i serce twoje”. Jeśli człowiek ma za swój największy skarb wieczne zbawienie, czyli bogactwo duchowe, które trwa wiecznie i którym jest sam Jezus, to gardzi ziemskimi skarbami, czyli wartościami, które są tymczasowe i o których mówi się, że może być od nich oddzielony nawet tej nocy. Co więcej, nikt nie zna dnia ani godziny, kiedy te materialne skarby zostaną mu odebrane.

Co więcej, w dzisiejszych czasach, kiedy planowany jest Wielki Reset i mają miejsce różne machinacje z finansami w bankach, a także są próby wprowadzenia waluty cyfrowej, może się zdarzyć, że najbogatsi ludzie, którzy mieli zabezpieczenie w pieniądzach i majątku, mogą z godziny na godzinę stać się żebrakami. Dlatego poleganie na ziemskich skarbach, czyli materialnym bezpieczeństwie, jest wielkim oszustwem i samooszukiwaniem. Bądźmy mądrzy, wykorzystajmy ten czas na gromadzenie skarbów w niebie, gdzie złodzieje nam ich nie ukradną.

Pobierz: Refleksja nad Mt 6:19