Lwów (Ukraina), 1 maja 2011

W filmie Ut unum sint (2004), Papieska Rada ds. Popierania Jedności Chrześcijan donosi oficjalną pozycje Watykanu wobec modlitwy pokoju w Asyżu słowami: “Podczas tego spotkania oni (poganie) modlili się oddzielnie, ale w tym samym duchu”. Prawda jest taka, że modlili się razem – nawet z papieżem. Modlili się w tym samym duchu, ale nie był to Duch Chrystusa. Był to duch antychrysta.

Jan Paweł II zamknął te tzw. modlitwy o pokój modlitwą Ojcze nasz. W ten sposób umieścił pogaństwo i kult demonów w równym stopniu z kultem jedynego prawdziwego Boga. W Asyżu, poganie nie tylko modlili się, ale również kadzili oraz przynosili ofiary demonom. Pierwsi chrześcijanie i tysiące misjonarzy Chrystusowych woleliby zginąć śmiercią męczenników, niż okazać jednym ziarnem kadzidła czci bożkom i demonom pogańskim. Słowo Boże mówi: “Ależ właśnie to, co ofiarują poganie, demonom składają w ofierze, a nie Bogu.” (1 Kor 10:20).

Śmierć i Zmartwychwstanie Chrystusa

/modlitwa kontemplacyjna/

Pobierz: Nowe wydanie książki modlitewnej do świętowania niedzieli

format doc ,        format pdf (wersja do druku)

Wszystkie filmy obejrzyj na:       kanale Youtube 

Wstęp

Duchowe zmartwychwstanie Kościoła nastąpi poprzez przywrócenie świętowania dnia zmartwychwstania – niedzieli.

Pierwsi chrześcijanie mieli cztery główne filary duchowe: a) nauczanie apostolskie, b) wspólnotę braterską (koinonia), c) wspólną modlitwę, d) Eucharystię (por. Dz 2,42). Wszystkie te cztery elementy muszą zostać zrealizowane w dniu całkowicie poświęconym Bogu. Nie wystarczy samo uczestnictwo w Boskiej Liturgii (Eucharystii), potrzebne są także spotkania w małych wspólnotach (komórkach). Również tutaj przykładem są dla nas apostołowie i pierwsi chrześcijanie, którzy nie tylko chodzili do świątyni, ale także spotykali się w domu.

Przedstawiamy wzór modlitwy dla świętowania Dnia Zmartwychwstania, jednak na początku przedstawiamy refleksję nad męką i śmiercią naszego Pana i Zbawiciela.

Ostatnia wieczerza

1) Rozmyślania nad Słowem Bożym:

W czwartek wieczorem Jezus razem z apostołami znajduje się w wieczerniku. Pascha powiązana z obrzędem ofiarowania Baranka i z wieczerzą paschalną. Te święta przypominają wyjście Izraela z niewolnictwa faraona egipskiego. Jezus przyszedł, żeby uwolnić ludzkość z niewoli grzechu i diabła.

Najpierw Jezus umył nogi apostołom. Tym samym podał im przykład pokory i miłości. Potem przestrzega apostołów przed duchem zdrady, za którym kryje się diabeł.

Dalej Jezus mówi o miłości: „Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich”.

Mówi także o Duchu Świętym: „Jeszcze wiele wam mam do powiedzenia, ale teraz znieść nie możecie. Gdy zaś przyjdzie On, Duch Prawdy, doprowadzi was do całej prawdy”.

1) Rozmyślania nad Słowem Bożym:

Uwięzienie: Apostoł-zdrajca przyprowadził do Getsemani kohortę oraz strażników z latarniami od arcykapłanów i faryzeuszów. Też przystąpił do Jezusa i zdradziecko pocałował Go. Wtedy żołnierze pojmali Jezusa.

Przed Annaszem: Przyprowadzili Go do arcykapłana Annasza. On pytał się Go o wiele rzeczy. Jeden ze strażników uderzył Jezusa w twarz.

Przed Kajfaszem: Annasz wysłał związanego Jezusa do arcykapłana Kajfasza. Kajfasz rzekł do Niego: „Poprzysięgam Cię na Boga żywego, żebyś powiedział nam: Czy Ty jesteś Mesjasz, Syn Boży?” Jezus mówił: „Ty powiedział”. Wtedy najwyższy kapłan rozdarł swoje szaty i rzekł: „Oto teraz słyszeliście bluźnierstwo”. Tłum ludzi krzyczał: „Winien jest śmierci”. Wówczas zaczęli pluć Mu w twarz i bić Go pięściami, a inni policzkowali Go.

GOLGOTА

1) Rozmyślania nad Słowem Bożym:

„Przyprowadzono też dwóch innych złoczyńców, aby ich z Nim stracić. Gdy przyszli na miejsce, zwane Czaszką, ukrzyżowali tam Jego i złoczyńców, jednego po prawej, drugiego po lewej Jego stronie. Lecz Jezus mówił: «Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią»” (Łk 23,32-34).

„Gdy przyszli na miejsce zwane Czaszką, ukrzyżowali tam Jego…”

1) Rozmyślania nad Słowem Bożym:

„Jeden ze złoczyńców, których tam powieszono, urągał Mu: «Czy Ty nie jesteś Mesjaszem? Wybaw więc siebie i nas». Lecz drugi, karcąc go, rzekł: «Ty nawet Boga się nie boisz, chociaż tę samą karę ponosisz? My przecież sprawiedliwie, odbieramy bowiem słuszną karę za nasze uczynki, ale On nic złego nie uczynił». I dodał: «Jezu, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa». Jezus mu odpowiedział: «Zaprawdę, powiadam ci: Dziś ze Mną będziesz w raju»” (Łk 23,39-43).

„Jezu!…” – łotr spojrzał na udręczoną twarz Jezusa zalaną krwią: rany od kija na nosie, na prawej stronie twarzy; na powiekach i brwiach, obrzęk policzków, krwawienia z nosa, siniaki i urazy skóry, twarz zalewa krew z naczyń na głowie, przebitych cierniem. Krew wypływa także z Jego ran na dłoniach i stopach. Łotr słyszy drwiny i bluźnierstwa żołnierzy oraz drugiego łotra, wiszącego na krzyżu. Słyszy bluźnierstwo dumnej hierarchii. On jednak, świadom własnego grzechu, spojrzał Jezusowi w oczy, uwierzył w Niego i z wiarą zwrócił się do Niego ze słowami: „Jezu! Wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa”. Jednocześnie tym publicznie przyznał, że Jezus jest rzeczywiście Synem Bożym, który przebacza grzechy i czyni nas uczestnikami Królestwa Bożego. Było to uroczyste i publiczne wyznanie Jezusa przed Jego wrogami, którzy z Niego drwili.