Instrumentum laboris dla biskupów i księży w czasie, gdy papież ściągnął na siebie anatemę

12. 11. 2023

Drodzy Biskupi i Kapłani!

Dla każdego z Was jest jasne i z każdym nowym dniem coraz wyraźniejsze, że urząd papieski okupuje człowiek, który ściągnął na siebie wielokrotną anatemę za publiczny bunt przeciwko Bogu i przykazaniom Bożym. Bergoglio niszczy wszelkie podstawy katolickiej wiary, a ponadto prowokacyjnie poświęcił się szatanowi w Kanadzie pod przewodnictwem czarownika. Jego droga jest nie tylko promowaniem błogosławieństwa związków homoseksualnych, ale także nadużywaniem struktury kościelnej, związanej z absolutnym posłuszeństwem, w celu przekształcenia kościoła Chrystusowego w synagogę szatana. Żaden papież nigdy tak demonstracyjnie nie rozgłaszał, że jest namiestnikiem Chrystusa na ziemi i następcą apostoła Piotra, jak Jorge Bergoglio. A jednocześnie nie jest ani namiestnikiem Chrystusa, ani następcą apostoła Piotra. Propaguje i legalizuje największe herezje i zbrodnie. Aby to rozpoznać, nie trzeba wyższego wykształcenia teologicznego. Rzeczywistość jego odstępstwa widzi nawet prosty wierzący, a nawet wielu niewierzących.

Wy, którzy jesteście szczerzy, pytacie: co powinniśmy zrobić, jak postępować w tej sytuacji sede vacante?

Bizantyjski Katolicki Patriarchat, będący głosem wzywającego na pustyni, przedstawia kilka wskazówek, jak postępować:

1) Biskup prawowierny powinien mianować w swojej diecezji prawowierny księży na kluczowe stanowiska. Wraz z tymi księżmi powinien opracować program przebudzenia, który powinni wdrożyć.

2) Ci księża upoważnieni przez biskupa powinni mieć w każdym dekanacie co najmniej 2-3 księży, z którymi będą w ścisłym kontakcie, i wspólnie z nimi opracowaliby strategię odnowy duchowej w poszczególnych parafiach.

3) Trzeba dla lepszej orientacji podzielić księży na kilka grup: Po pierwsze, tych, którym naprawdę leży na sercu zbawienie dusz nieśmiertelnych i którzy naprawdę postrzegają stan Kościoła. Następnie na księży, którzy mają dobrą wolę, ale są manipulowani przez kłamliwą atmosferę kościelną, tak że są w pewnym stopniu sparaliżowani. A potem na księży, którzy nieugięcie niszczą Kościół i tworzą istotną jedność z duchem Bergoglio. Są szczególnie aktywni i potrafią szybko zjednoczyć się w całej diecezji jak wataha wilków, aby manipulować zwłaszcza środkową warstwą kapłaństwa.

4) Szczerzy księża muszą także znaleźć w swojej parafii grupę mężczyzn, co najmniej trzech, i ustanowić system uczniostwa. Muszą spotykać się z uczniami przynajmniej raz w tygodniu i modlić się z nimi przynajmniej przez godzinę. Wtedy będą mogli rozwiązać dotkliwe problemy, które dotykają ich i innych wierzących. To centrum działania byłoby także źródłem duchowego przebudzenia w na wpół martwych parafiach. Następnie w niedzielę uczniowie powinni prowadzić wspólnoty braterskie w domach.

5) Ta podstawowa grupa w parafii, czyli podstawowa komórka odrodzenia, musi mieć swój własny program.

a) Godzina Święta

Podstawą jest to, aby każdy starał się zachować codziennie jedną godzinę modlitwy, a zwłaszcza tzw. Godzinę świętą od 20:00 do 21:00. Jeśli to możliwe, niech modli się z całą rodziną lub chociaż z jakimś członkiem rodziny. W Godzinie świętej od poniedziałku do środy należy odmawiać różaniec, wyznawać grzechy, wymawiać dziękczynienia i błagania, a także śpiewać. W czwartek należy rozważać cierpienie Pana według Drogi Krzyżowej, a w piątek ostatnie słowa Chrystusa z krzyża. W sobotę i niedzielę najlepiej jest rozważać tajemnice zmartwychwstania Chrystusa.

b) Świętowanie niedzieli

Należy przywrócić święcenie dnia siódmego, dnia zmartwychwstania Chrystusa. Idealnie jest już od 5:00 do 7:00 rozmyślać nad tym, co wydarzyło się w dniu zmartwychwstania Chrystusa, a także nad innymi wydarzeniami, związanymi ze zmartwychwstaniem Chrystusa. O godz. 8:00 lub 8:30 najlepiej jest rozmyślać nad prawdami związanymi z zesłaniem Ducha Świętego na apostołów.

Do obiadu wierzący powinni uczestniczyć w świętej Liturgii, którą sprawuje prawowierny ksiądz. Tam, gdzie nie jest to możliwe, mogą doświadczyć tego duchowo.

5) Duchowa treść drogi przebudzenia

Na pierwszym miejscu należy postawić podstawowe prawdy wiary. Kapłani powinni przeznaczyć półtora dnia na życie półmonastyczne, czyli na komunię braterską. W tym czasie mają czas na modlitwę, przynajmniej przez trzy godziny, a dodatkowo jeszcze jedną godzinę mogą poświęcić na rozważanie Słowa Bożego, które w niedzielę mają głosić wiernym. Jednocześnie tutaj jest miejsce na wzajemne zachęcanie i tworzenie duchowej jedności kapłańskiej osób poświęconych Bogu. Wtedy dostrzegą potrzebę pracy zespołowej, aby ocalić i odnowić dusze w powierzonym im regionie. W tej braterskiej wspólnocie będą także dzielić się doświadczeniami i programem tego, jak każdy z nich powinien formować uczniów w swojej własnej parafii. W niedzielę, dzień Pański, członkowie jednej lub kilku żywych komórek gromadzą się w domach, co oznacza utworzenie i rozwój kościoła domowego. Ośrodkiem przebudzenia duchowego powinna być wspólnota kapłańska, która spotyka się co tydzień, najlepiej od niedzielnego wieczoru do wtorku aż do obiadu, po czym wracają do domu.

6) Jaki jest pokarm duchowy dla wspólnoty kapłańskiej i Kościoła domowego? Potrzebna jest jasna wizja i jasny program. Kapłani mają głosić ewangelię zbawienia, to znaczy wskazywać realność grzechu w teraźniejszości, rzeczywistość współczesnych nałogów i niewolnictwa, a także wskazywać, jak się chronić zapobiegawczo lub z miłością proponować z wyprzedzeniem wyjście tym, którzy już weszli na śliską drogę.  Przede wszystkim trzeba postawić w centrum Jezusa i Jego odkupieńczą śmierć na krzyżu, który jest centrum naszego zbawienia, i stale podkreślać ten fundament. Należy także podkreślić rzeczywistości najistotniejsze dla nas i o których zapominamy, a mianowicie śmierć, sąd Boży i wieczność. Każdego należy prowadzić tak, aby skupiał się na celu, jakim jest życie wieczne. Musi mieć także świadomość niebezpieczeństwa, które mu zagraża – utraty życia wiecznego i wiecznego potępienia w piekle.

Nie można też zaniedbać wskazania wzorców prawdziwych bohaterów, którymi są święci męczennicy i święci.

Kapłani, a potem także ich uczniowie, powinni uwzględnić w programie głównym, wraz z modlitwami, jak praktycznie realizować naśladowanie Chrystusa i urzeczywistniać w życiu górskie przykazania Chrystusa, bo Ewangelią trzeba żyć, nie wystarczy tylko mówić o niej. Istotą Ewangelii jest zatracenie duszy dla Chrystusa i Ewangelii.

Mamy być codziennie przygotowani na śmierć, jak nas zachęca Pan Jezus. Oznacza to, że mamy być w łasce Bożej i nie możemy mieć na duszy ciężkiego grzechu.

Wierzący, którzy doświadczą nawrócenia i przyjmą praktyczny styl naśladowania, będą mogli wtedy ewangelizować między czterema oczami:, w rodzinie, wśród przyjaciół, znajomych, współpracowników, aby spełniło się: owce rodzą owce, a pasterz ma za zadanie prowadzić i pasać swoją trzodę, chronić ją przed złudzeniami i herezjami zagrażającymi duszom, a także dawać jej zdrową naukę, czyli prowadzić na dobre pastwiska.

7) Co powinien zrobić biskup jako główny pasterz?

a) Biskup wraz z grupą wiernych księży powinien przemyśleć aktualne listy pasterskie, w których systematycznie wyjaśniałby obecną sytuację, aby wierni mieli zdrową orientację. Ilekroć nastąpi duchowe przebudzenie, czyli życie, będzie walka, pojawią się problemy. Jeśli Kościół jest martwy, panuje fałszywy pokój. Duch sekty bergogliańskiej jest niezwykle aktywny i podstępny. Obrona prawdy wiary oznacza także przeciwstawienie się herezjom, a tego nie da się zrobić bez walki.

b) Niech biskup zaprzestanie wspominania w Liturgii nieważnego papieża i wezwie do tego samego księży.

c) Jeżeli z Watykanu, tj. za pośrednictwem nuncjusza, byłoby wysłano do biskupa prawowiernego zawiadomienie, aby przyjął wizytację watykańską, niech ją radykalnie odrzuci. Jeżeli otrzyma dekret z Watykanu, że „Ojciec Święty” nawołuje go do opuszczenia diecezji dla następcy wyznaczonego przez Watykan, niech w żaden sposób nie podporządkuje się takiemu nakazowi. On wyszedł już spod klątwy, anatemy, czyli spod podporządkowania odstępczemu Watykanowi z nieważnym papieżem, a powrót byłby krokiem samobójczym.

d) Niech kontynuuje program odnowy diecezji, czyli kapłaństwa, seminariów i parafii.

e) Biskup prawowierny nie ma obowiązku opuszczania diecezji po ukończeniu 75 roku życia. Niech tak pozostanie, jak było w Tradycji Kościoła przed reformą Pawła VI, aż do śmierci. W przeciwnym razie przez fałszywe posłuszeństwo dałby miejsce nielegalnemu likwidatorowi Bergoglio. Ten ma na celu rozerwanie i zniszczenie trzody Bożej. W żadnym wypadku prawowierny biskup nie powinien poddawać się rozkazom heretyka i jego sekty okupującej Watykan.

f) Wręcz przeciwnie, niech biskup zjednoczy się z innymi prawowiernymi biskupami w danym narodzie i zwróci się do władz lokalnych o zerwanie stosunków dyplomatycznych z Watykanem na tej podstawie, że Watykan nie jest już katolicki i nie może reprezentować prawdziwej katolickiej nauki ani wiary. Niszczy samą jego istotę i promuje program szkodliwy dla narodu. Ideologia sekty bergogliańskiej jest destrukcyjna, antykościelna i antyspołeczna.

g) Pytanie Konferencji Episkopatu:

Jeśli Konferencja Episkopatu jest kontrolowana przez zwolennika Bergoglia, niech poszczególni biskupi oddzielą się od tej konferencji. Ideałem jest, aby ta konferencja usunęła zwolenników Bergoglio, a cała Konferencja Episkopatu przyjęła nowy program, a mianowicie program odnowy w danym narodzie.

h) Biskup powinien także tworzyć wspólnotę braterską, jeśli to możliwe, z 2-3 innymi biskupami. Jeśli nie jest to możliwe, to z kilkoma wiernymi księżmi w swojej diecezji.

Drodzy biskupi i księża, w każdym razie musicie rozpocząć odnowę duchową. Bergogliański Watykan nieodparcie spada w przepaść. Jeśli nie zaczniecie jak najszybciej, pociągnie was za sobą.

+ Eliasz

Patriarcha Bizantyjskiego Katolickiego Patriarchatu

+ Metodiusz OSBMr               + Tymoteusz OSBMr

biskupi-sekretarze

Pobierz: Instrumentum laboris dla biskupów i księży w czasie, gdy papież ściągnął na siebie anatemę (12. 11. 2023)