BKP: Korekta Liturgii (Mszy Świętej)

14.09.2021

Novus Ordo oznaczało radykalną interwencję nie tylko w Liturgię, ale także w przestrzeń liturgiczną. To spowodowało zmianę ducha. Zaczęto podkreślać płaszczyznę  poziomą, zamiast pionowej – relację z Bogiem. Środkiem do tej duchowej przemiany było odwrócenie ołtarza wraz z kapłanem tzw. twarzą do ludu.

Biblijny model Świątyni Jerozolimskiej wyróżniał trzy przestrzenie:

1) miejsce stałej siedziby Boga – Święte Świętych,

2) przestrzeń, w której kapłani mogą składać codzienne ofiary Bogu,

3) przestrzeń dla ludzi.

ad 1) Analogicznie w Kościele Katolickim miejscem stałego pobytu Boga jest tabernakulum. W Kościele Wschodnim oddzielony jest ikonostasem.

ad 2) Podczas Liturgii kapłan powinien być, wraz  z ludem, zwrócony do tabernakulum  . W przestrzeni między tabernakulum a ołtarzem należy umieścić krzyż, najlepiej naturalnej wielkości, lub przymocować go do ołtarza.

Tyle o dostosowaniu przestrzeni liturgicznej.

Korekty w Liturgii

1) Podczas modlitwy nad darami jest niewłaściwie dwukrotne podkreślanie słowa „praca”. Korekta: „Błogosławiony jesteś, Panie Boże wszechświata, bo dzięki Twojej hojności otrzymaliśmy chleb, który Tobie  przynosimy, Ty go swoim Duchem uczynisz Ciałem Chrystusa”.

L: „Błogosławiony jesteś, Boże, teraz i na wieki”.

K: „…wino, które Ci przynosimy, Ty go swoim Duchem uczynisz Krwią Chrystusa”.

L: Błogosławiony jesteś, Boże, teraz i na wieki.

2) W kanonie rzymskim przed konsekracją dodaj: „…mocą Ducha Świętego, niech  się staną  dla nas Ciałem i Krwią…”

3) Przed puszczeniem części Hostii do kielicha, co wyraża tajemnicę Zmartwychwstania Chrystusa, kapłan zamiast mówić: „Przekażcie sobie znak pokoju”, powie:

K: „Chrystus zmartwychwstał!”

L: „On naprawdę zmartwychwstał!” (Śpiew antyfony: „Zmartwychwstał Pan, alleluja!”)

Korekta, gdzie kapłan modlił się cicho lub głośno i dwie chwile ciszy:

Śpiewając Sanctus, kapłan w ciszy odmawia pierwszą część (rzymskiego) kanonu. Następnie zaczyna głośno: „Prosimy Cię, Boże, uświęć tę Ofiarę pełnią swojego błogosławieństwa, uczyń ją doskonałą i miłą sobie, niech mocą Ducha Świętego stanie  się dla nas Ciałem i Krwią Twojego umiłowanego Syna, naszego Pana Jezusa Chrystusa”.

Po tym następuje pierwsza chwila ciszy (2-4 minuty klęczenia). Wtedy kapłan wstaje i kontynuuje głośno: „On bowiem tej nocy, której był wydany…”

Słowa ustanowenia, które w tradycji zachodniej są jednocześnie słowami konsekracji, niech  kapłan wypowiada w tym języku, w którym je wypowiedział sam Pan Jezus, a to powoli i wyraźnie.

Po przemienieniu Krwi Pańskiej kapłan klęka na oba kolana i następuje druga chwila ciszy. Po 2-5 minutach kapłan kończy adorację, wołając „Oto wielka tajemnica wiary”. Następnie kapłan wstaje i głośno kontynuuje Mszę św.

Wyjaśnienia:

Do pierwszej chwili ciszy

2-4 minuty: kapłan i lud klęczą, wzywają Ducha Świętego, śpiewając antyfonę „Veni Sancte Spiritus”

Uwaga dla wierzących:

Teraz myślami przenieś się do Wieczernika na Syjonu, gdzie Pan Jezus swoimi słowami ustanowił ten sakrament. Następnego dnia umarł na krzyżu za nasze grzechy, a potem zmartwychwstał. Pięćdziesiątego dnia zesłał Ducha Świętego do apostołów, modlących się w tym samym Wieczerniku. Również tutaj, w Wieczerniku na Syjonu, po raz pierwszy apostołowie w mocy Ducha Świętego złożyli pierwszą ofiarę liturgiczną. Następcy apostołów, biskupi i kapłani, od tego czasu przynoszą Bogu tę ofiarę Chrystusa za siebie i za grzechy ludu. Proś teraz  Ducha Świętego, aby zstąpił na ciebie w pełni, tak jak na apostołów. Powtórz kilka razy błaganie „Veni Sancte Spiritus”. Następnie powiedz z wiarą w duchu: „Przymuję tego samego Ducha Świętego, co apostołowie w Wieczerniku”. Powtórz kilka razy w myślach święte imię Jezus (Jehoszua-a-a-a).

Wtedy możesz również prosić Ducha Świętego, aby uobecnił  na tym ołtarzu ofiarę  Chrystusa na krzyżu. Uczyni to swoją wszechmocą poprzez słowa Chrystusa, które wypowiada kapłan.

Do drugiej chwili ciszy:

2-5 minut: kapłan i lud klęczą, śpiewają antyfonę „Jehoszua”

Uwaga dla wierzących:

Uświadom sobie, że ofiara Chrystusa na krzyżu jest teraz obecna. Jezus jest tutaj. W duchu stań pod Jego krzyżem w miejscu apostoła Jana obok Matki Jezusa. Jezus teraz cię widzi i mówi do ciebie: „Oto twoja matka”. Powiedz w duchu: „Przyjmuję”. Tak wypełniłeś testament Jezusa z krzyża.

Teraz spójrz w duchu na pięć ran Jezusa i wzbudź doskonały żal, który jest najbardziej potrzebny w chwili Twojej śmierci. W swoim duchu powtarzaj do każdej rany Chrystusa: „Jezu, Jezu, Jezu, zmiłuj się nade mną grzesznikiem”.

Następnie uświadom sobie tajemnicę chrztu – „przez chrzest zanurzyliśmy się w śmierci Chrystusa” (Rz 6). Pozostań w tej rzeczywistości przez chwilę i wzywaj imię Jezus (Jehoszu-a-а-а). Podczas długiego „a” uświadom sobie zanurzenie w śmierci Chrystusa, duchowe zjednoczenie z nią. Uświadom sobie swoją śmierć i przeżyj tę chwilę tak, jakby to była ostatnia chwila twojego życia. Razem z Jezusem oddajesz swojego ducha w ramiona Ojca Niebiańskiego.

Transliteracja słów konsekracji na alfabet łaciński

Uwaga do aktu skruchy na początku Liturgii:

„Uznajmy przed Bogiem, że jesteśmy grzeszni”.

W chwili ciszy uświadom sobie: „Jestem egoistą, który nie szuka woli Bożej, ale swojej własnej. Jestem hedonistą, który szuka przyjemności i grzeszne rozkosze. Jestem sędzią, potępiam innych, ale nie chcę widzieć ani przyznać się do swojej winy”. Potem głośno „Spowiadam się…”, „Niech się zmiłuje nad nami Bóg”.

Uwaga dla kapłana:

Święta Liturgia jest nieważnie sprawowana przez biskupa lub kapłana, który przyjął herezje i ducha, zaprzeczającego samej istocie Kościoła Chrystusowego. Taki, przez herezję, wykluczył się z Tajemniczego Ciała Chrystusa (por. Ga 1, 8-9).

+ Eliasz

Patriarcha Bizantyjskiego Katolickiego Patriarchatu

+ Metodiusz OSBMr          + Tymoteusz OSBMr

biskupi-sekretarze

Pobierz: BKP: Korekta Liturgii /Mszy Świętej/ (14.09.2021)