Struktura katolicka, ale już nie wiara katolicka

22.06.2020

Mamy „katolicki” Watykan i Rzym, „katolickiego” papieża, kardynałów i biskupów, „katolickie” szkoły, seminaria i dyplomację, diecezje i parafie „katolickie”…, ale nie mamy już nauczania katolickiego, ani wiary katolickiej, ani katolickiego sentire cum Ecclesia.

Czym jest, a czym nie jest wiara katolicka? Wiara katolicka jest najkrócej wyrażona w katechizmie przez sześć podstawowych prawd:

1) Jest jeden Bóg.

2) Bóg jest sędzią sprawiedliwym, który za dobre wynagradza, a za złe karze.

3) Bóg jest w Trzech Osobach.

4) Syn Boży stał się człowiekiem i umarł na krzyżu dla naszego zbawienia.

5) Dusza ludzka jest nieśmiertelna.

6) Łaska Boża jest do zbawienia koniecznie potrzebna.

Obecnie najwyższy autorytet kościelny naruszył wszystkie podstawowe prawdy wiary katolickiej. Nowa wiara Kościoła katolickiego nie jest już katolicką.

Wróćmy do sześciu podstawowych prawd:

Punkt 1) Jest jeden Bóg.

Ta podstawowa prawda została niewłaściwie wykorzystana do heretyckiego twierdzenia, że ponieważ istnieje jeden Bóg, który stworzył świat,dlatego i poganie mają tego jednego Boga. Ale już nie mówi się, że chociaż Bóg stworzył ich wszystkich, poganie Go nie czczą. Czczą demony i szatana, a to jest diametralna różnica!

Ta herezja dotycząca jednego boga została przedstawiona przez Jana Pawła II gestem w Asyżu. Modlił się do tak zwanego jednego wspólnego boga z pogańskimi czarodziejami. Ale oni modlą się do demonów i diabła (patrz 1 Kor. 10:20).

Dziś urząd papieski jest okupowany przez heretyka i odstępcę Bergoglia. Ale katolicy nadal akceptują go jako namiestnika Boga na ziemi, mimo że przeciwstawia się Bogu herezjami. Uważają go za namiestnika Chrystusa, chociaż podobnie jak apostoł Judasz zdradził Chrystusa. Ślepo, pod „świętym” posłuszeństwem, przyjmują jego herezje jako nową wiarę. Ale taka wiara prowadzi do piekła. W każdej liturgii publicznie potwierdzają swoją jedność z tym bluźniercą i odstępcą. Bergoglio ma również na sumieniu herezję Abu Dhabi, która stwierdza, że wszystkie pogańskie kulty są pożądane przez Boga. Dlaczego więc Jezus umarł na krzyżu i po swoim zmartwychwstaniu powiedział: „Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody” (Mt 28:19); „Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony; a kto nie uwierzy, będzie potępiony”. (Mk 16:16)?

Kiedy papież Jan Paweł II wezwał pogańskich czarowników do Asyżu, nie wezwał ich do wyrzeczenia się demonów i nie ogłosił im jedynego prawdziwego Boga, Jezusa Chrystusa. Przeciwnie, chociaż wiedział, że poganie modlą się do demonów, jednoczył się z nimi w tym samym duchu, nadużywając słów „Ojcze nasz”. Czyniąc to, jako najwyższy autorytet kościelny przed Bogiem ściągnął klątwę na siebie i na Kościół i publicznie dał zły przykład wszystkim  katolikom. Dał im zgubny precedens. Nie modlił się o nawrócenie obecnych pogan, ale wraz z nimi tzw. modlił się o pokój, a jednocześnie był świadom, że oni zwracają się do swoich demonów w tej wspólnej „modlitwie”. Obecny był także Dalajlama, który recytował mantry (imiona demonów) i sam siebie uważa za wcielonego boga. Jan Paweł II mylił katolików, jakby modlił się z pogańskimi przywódcami i czarownikami do chrześcijańskiego Boga. To mistyfikacja. Ponadto przedstawił chrześcijaństwo i pogaństwo jako równe ścieżki do zbawienia. Położył odkupieńczą śmierć Pana Jezusa Chrystusa i kult demonów na jednym poziomie. Tym apostatycznym gestem ucieleśnił herezje Soboru Watykańskiego II i zlikwidował misję zbawczą. Jednocześnie postawił się tym przeciwko pierwszemu przykazaniu Bożemu z Dekalogu: „Nie będziesz miał innych bogów i nie będziesz ich czcić”. Bergoglio go kanonizował. Jan Paweł II i Sobór Watykański II przygotowali mu drogę do bałwochwalstwa z demonem Pachamamą. Na Synodzie dla Amazonii Bergoglio dokończył herezję synkretyzmu. W dokumentach zaprogramował likwidację bezkrwawej ofiary Chrystusa, łącząc ją z pogańskimi rytuałami. Jego program wyświęcania pogańskich czarownic i czarodziejów degraduje również  sakrament kapłaństwa Chrystusowego. Poprzez tak zwane nawrócenie ekologiczne głosi odstępstwo od Chrystusa do demonów. W rezultacie katolicka doktryna o jednym Bogu jest już zniszczona.

Punkt 2) Bóg jest sędzią sprawiedliwym, który za dobro wynagradza, a za zło karze.

„Sprawiedliwość Boga jest niczym innym jak Jego dobrocią. Wszak Bóg karze tylko po to, by naprawić człowieka i uczynić go szczęśliwym” (Święty Klemens z Aleksandrii). Z każdą karą Bóg chce zatrzymać człowieka na ścieżce grzechu, aby zaczął czynić pokutę i kroczyć drogą sprawiedliwości. Ale Bergoglio uparcie odrzuca pokutę, legalizuje i uświęca drogę grzechu. Głosi grzech (patrz Katechizm) zuchwałego polegania na Bożym miłosierdziu, a tym samym prowadzi wierzących na szeroką ścieżkę do wiecznego potępienia. Bergoglio nazywa miłosierdziem i miłością to, co jest naprawdę największym okrucieństwem, ponieważ przez swoje kłamstwa utrzymuje człowieka w ciężkim grzechu, a przez to w śmierci duchowej. Publicznie mówi homoseksualistom: „Kochaj siebie takim, jakim jesteś. Bóg bardzo cię kocha”. Bóg ale wręcz przeciwnie, aby odwrócić człowieka od grzechu sodomii, grozi karą wiecznego ognia (Juda 7) i dopuszcza wstyd i choroby (infekcje, AIDS…). Wszystko po to, aby się człowiek opamiętał , żałował za grzechy i uratował swoją duszę. Bergoglio, z pozycji głowy Kościoła, bezwstydnie kłamie. Postawił się przeciwko Bogu i przykazaniom Bożym, nawet w wiążącym dokumencie kościelnemu Amoris laetitia. Ściągnął na siebie klątwę według Gal 1: 8-9.

Gestem całowania stóp transseksualisty legalizuje i uprzywilejowuje grzeszną perwersję i staje się najsilniejszym czynnikiem jej masowego rozprzestrzeniania. To zbrodnia, krzyczącą o pomstę do nieba!

Punkt 3) Bóg jest w Trzech Osobach.

Heretyccy teologowie po Soborze Watykańskim II twierdzą, że nasz Trójjedyny Bóg ‒ Ojciec, Syn i Duch Święty ‒ jest identyczny z Allahem, który jednak jest najwyższym z 365 bożków Mekki. To stwierdzenie o tym samym bogu nie jest katolickie, ale heretyckie.

Punkt 4) Syn Boży stał się człowiekiem i umarł na krzyżu dla naszego zbawienia.

Metoda historyczno-krytyczna, która obowiązywała we wszystkich katolickich szkołach i seminariach po Soborze Watykańskim II, zaprzecza wszystkiemu nadprzyrodzonemu w Biblii. Dzieli Pana Jezusa Chrystusa na Chrystusa historycznego (tylko człowiek) i Chrystusa wiary (mit). Arcybiskup Zollich (2009), a wraz z nim Konferencja Episkopatu Niemiec popiera herezję, która niszczy podstawę chrześcijaństwa, twierdząc, że „Jezus nie umarł za nasze grzechy, ale tylko z solidarności z cierpiącymi”. Ta heretycka teologia zaprzecza historycznemu i faktycznemu zmartwychwstaniu Chrystusa , za pomocą zwrotów o zmartwychwstaniu nadhistorycznym lub symbolicznym (patrz kardynał Gerhard L. Müller, „Katholische Dogmatik: Für Studium und Praxis der Theologie”, 1995). To szokujące, że w latach 2012-2017  autor był prefektem Kongregacji Nauki Wiary.

Punkt 5) Dusza ludzka jest nieśmiertelna.

Obecny Kościół pod wpływem ducha herezji nie dba o zbawienie nieśmiertelnych dusz, nie głosi zbawczej doktryny i pokuty. Nie jest zainteresowany ratowaniem dusz. W ten sposób de facto zaprzecza nieśmiertelności ludzkiej duszy, rzeczywistości piekła i potrzebie zbawienia.

Punkt 6) Łaska Boża jest do zbawienia koniecznie potrzebna.

Kiedy odstępcze przywództwo Kościoła przedstawia heretycką anty-ewangelię i już nie nazywa grzechu grzechem, ani nie głosi Zbawiciela oraz prawdziwej pokuty i nawrócenia, łaska Boża, koniecznie potrzebna do zbawienia, jest dla nich tylko frazą. „Oni sami nie wchodzą i nie pozwalają wejść innym” (por. Mt 23, 13).

Wniosek:

Dziś struktura kościoła nie chroni, ale niszczy zbawczą wiarę. Sprowadziła klątwę ‒ przekleństwo Boże ‒ i podstępnie promuje, oprócz zmniejszenia ludzkości, swój koniec w jeziorze ognia. Dlatego jedynym wyjściem jest prawdziwa pokuta. Słowo Jezusa nadal obowiązuje: „Jeśli się nie nawrócicie, wszyscy zginiecie!” (Łk 13:3).

+ Metodiusz OSBMr    + Tyzmoteusz OSBMr

Biskupi-sekretarze Bizantyjskego Katolickiego Patriarchatu

Pobierz: Struktura katolicka, ale już nie wiara katolicka (22.06.2020)