Kardynał Müller jest heretykiem /Część 2/

20.04.2020

Do B) Cytaty i odpowiedzi na wypowiedzi Müllera z książki „Dogmatyka Katolicka”

Kardynał Müller, który przedstawia się dzisiaj jako silny konserwatysta, w czasach, gdy jeszcze nie był biskupem, napisał podręcznik dogmatyki, który z pewnością nie jest konserwatywny. Książka została wydana w 1995 roku pod tytułem „Katholische Dogmatik: Für Studium und Praxis der Theologie”. Następnie została opublikowana w wielu wydaniach i tłumaczeniach i nadal jest używana do studiowania teologii. Tutaj w rozdziale 5 sekcja 3 Müller mówi o zmartwychwstaniu Pana Jezusa Chrystusa w taki sposób, że je całkowicie odrzuca i zaprzecza, ale ze swoich złudzeń kard. Müller nigdy nie czynił pokuty.

Cytat: „Biorąc pod uwagę, że synoptycy nie mogą i nie chcą zapisywać wydarzenia wielkanocnego w jasnym scenariuszu w sposób, zgodny z aktami notarialnymi, ale raczej świadczą o objawieniu, które jest dostępne tylko przez wiarę …”

Odpowiedź: Twierdzenie, że wydarzenie Chrystusowego objawienia po Jego zmartwychwstaniu było dostępne tylko przez wiarę, jest kłamstwem. Apostołowie nie wierzyli ani kobietom, ani nawet gdy ukazał im się sam Chrystus. Dlatego jadł przed nimi i wezwał ich, by Go dotknęli. Tomasz nie wierzył apostołom przez tydzień, dopóki nie włożył palca do ran Chrystusa. Twierdzenie zatem, że wydarzenie objawienia Chrystusa było dostępne tylko przez wiarę, jest całkowicie sprzeczne z rzeczywistością. Przeciwnie, niewierzący apostołowie spotkali się z rzeczywistością zmartwychwstałego Chrystusa i jako świadkowie rozpowszechnili tę prawdę o naszym zbawieniu na całym świecie.

Jeśli Müller twierdzi, że ewangeliści nie mogą w jasny sposób opisać zmartwychwstanie Chrystusa, tym samym twierdzi, że w Ewangeliach nie chodzi o skuteczne fakty, ale jedynie o ich wymyślone uwagi. W ten sposób zaprzecza prawdziwości Ewangelii. Jeśli, jak dalej mówi, nie chcą one rejestrować faktów, to za co Müller uważa Ewangelie? Za garść kłamstw i mitów?

Müller twierdzi, że apostołowie nie są świadkami prawdziwej rzeczywistości, to znaczy, że tak naprawdę nie spotkali zmartwychwstałego Pana. Degraduje ich do swego rodzaju wizjonerów. Ale to jest manipulacja i oszustwo ze strony Müllera. Chodzi tu o złudzenie relatywizmu i modernizmu. Müller nie wierzy, że Chrystus powstał w ciele. Wiara chrześcijańska w jego prezentacji straciła sens, ponieważ przedstawia ją w taki sposób, że nie ma nic wspólnego z faktami. Według jego heretyckiej koncepcji wiara jest jedynie wewnętrznym subiektywnym doświadczeniem, niezależnym od rzeczywistości.

Cytat: „Należy wziąć pod uwagę literacki charakter synoptycznych ewangelii wielkanocnych. Nie chcą być protokołowym zapisem zewnętrznie niedostrzegalnego zdarzenia przez zaangażowanych świadków”.

Odpowiedź: Fakt, że zeznania pojedynczych świadków, ewangelistów, nie są protokołowym zapisem, to nic nie zmienia na rzeczywistości zmartwychwstania. Z ich oświadczeń możemy sami utworzyć zapisy w formie protokołów poprzez użycie tej samej metody, co sędziowie śledczy. Na podstawie ustaleń i świadectw opracujemy wiarygodny obraz tego, co i jak wydarzyło się w związku ze zmartwychwstaniem Chrystusa. Czynią to uczciwi teologowie.

Müller używa terminu „zewnętrznie niedostrzegalne zdarzenie” i ponownie tym udowadnia, że prawdziwą obecność zmartwychwstałego Jezusa wśród apostołów uważa jako prywatne objawienie, które jest zewnętrznie niedostrzegalne. To złudzenie. Ewangeliści, wręcz przeciwnie, świadczą o jasnych faktach.

Cytat: „Zamiast tego (apostołowie) chcą zaświadczyć o zbawczym działaniu Boga w Jezusie za pomocą środków literackich, znanych już ze Starego Testamentu (takich jak „plan objawienia”) oraz używanych do odtworzenia Bożego objawienia słowem i czynem”.

Odpowiedź: To bluźnierstwo i zaprzeczenie objawienia Boga jako takiego. Objawienie zmartwychwstałego Chrystusa jest oparte na udowodnionych faktach, na wydarzeniach historycznych. Müller przewiduję dokładnie odwrotny proces. Twierdzi, że najpierw są myśli, z których autor stworzy historię, aby zademonstrować swoje myśli. Ale to jest wielkie złudzenie! Jeśli objawienie zmartwychwstałego Chrystusa nie jest prawdziwe, to nie ma prawdziwego objawienia Boga w Ewangelii ani w całym Piśmie.

Cytat: „Rosnące zainteresowanie o przekształconą cielesność zmartwychwstałego Pana można zaobserwować w poszczególnych poziomach tradycji i ustaleniach redakcyjnych wielkanocnej historii w Mk i powiązanych Ewangeliach Mt i Łk, wreszcie w następnej linii tradycji i w Jn”.

Odpowiedź: Co oznacza ta następna linia tradycji w Jn? Według Müllera Jan nie był świadkiem zmartwychwstania Chrystusa, ale zanotował jakąś wywijającą się kolejną linię ludzkiej tradycji. Müller całkowicie zaprzeczył wiarygodności apostołów ‒ naocznych świadków zmartwychwstania Chrystusa! Wbrew temu apostoł Jan zaświadcza: „To wam oznajmiamy, cośmy usłyszeli, co ujrzeliśmy własnymi oczami, na co patrzyliśmy i czego dotykały nasze ręce” (1 J 1, 1).

Co Müller rozumie przez „ustalenia redakcyjne”? Apostołowie, zdaniem Müllera, nie byli naocznymi świadkami, ale tylko jakimiś dziennikarzami, którzy zajmowali się redagowaniem pewnego rodzaju opowieści? Jednak takie redakcje w żadnym wypadku nie mogą być słowem Bożym! Według Müllera chrześcijaństwo jest wybudowane na pewnego rodzaju niestabilnej podstawie, a apostołowie i tysiące męczenników umierali za te redakcyjne fantazje.

Cytat: „Nie jest to jednak dowód na rzekomo rosnącą reifikację (utrwalenie) lub urzeczywistnienie wiary w zmartwychwstanie, ale wyraz delimitacji przeciwko doketystycznemu lub egzystencjalistycznemu osłabieniu wiary wielkanocnej”.

Odpowiedź: Innymi słowy, zdaniem Müllera, ewangeliści nie chcą wydawać swoje teksty jako rejestrujące fakty, ale jeśli się ktoś wyrazi, że są to tylko pobożne myśli i marzenia o nierzeczywistości, tak by się temu przeciwstawili. Według Müllera Ewangelię należy interpretować jako bajkę, ale w taki sposób, aby otwarcie nie powiedzieć, że jest to bajka, ponieważ ten niewierzący egzegeta straciłby wpływ i nie byłby w stanie dalej swoich czytelników kłamać. Bajki nikogo nie interesują. Nie mają wpływu na ludzi. Na ludzkie życie wpływają fakty, co się wydarzyło, ponieważ jeśli coś się wydarzyło raz, oznacza to, że może się zdarzyć po raz drugi. Jeśli Bóg rzeczywiście dokonał cudu, może dokonać go ponownie. Jeśli Chrystus naprawdę zmartwychwstał, oznacza to, że my również powstaniemy. Nie podoba się to jednak tak zwanym teologom typu Müller. Oni muszą stworzyć pewne fakty-niefakty, w które sami nie muszą wierzyć, ale mogą wykorzystać je jako narzędzie do kontrolowania „zwykłych wierzących”.

Cytat: „Ostatnim poziomem odniesienia dla wydarzenia wielkanocnego jest relacja Ojciec-Syn, która stała się widoczna w Jezusie z Nazaretu i jego pośrednictwie w Duchu Świętym”.

Odpowiedź: Co to znaczy? Müller po raz kolejny udowadnia, że umieścił spotkanie apostołów ze zmartwychwstałym Jezusem na poziomie prywatnego objawienia, aby mógł z łatwością dodać do niego kolejny poziom odniesienia. Müller stawia chrześcijaństwo w świetle całkowicie niewiarygodnej fantazji.

Cytat: „Wielkanocna kerygma nie próbuje wskazać zupełnie wyjątkowego zjawiska biologicznego…”

Odpowiedź: W Wielki Piątek nasz Zbawiciel cierpiał za nas straszliwą mękę i ostatecznie umarł za nasze zbawienie na krzyżu. Swoim chwalebnym zmartwychwstaniem potwierdził, że jest nie tylko prawdziwym człowiekiem, ale także Synem Bożym. Co za absurd i rażące bluźnierstwo, które degraduje zmartwychwstanie pod pojęcie „zjawiska biologicznego”? Jest to dowód na to, że teologowie typu Müller nie mają nawet przebłysku szacunku i relacji z Panem Jezusem Chrystusem jako swoim Zbawicielem. Co ci ludzie chcą powiedzieć nam, chrześcijanom? Degradują tylko, bluźnią i kwestionują fundamentalne prawdy wiary. Taką teologią uśmiercają chrześcijaństwo! Tacy teologowie są heretykami, oszustami religijnymi i duchowymi mordercami.

Cytat: „… ale w świetle tego wydarzenia, dać świadectwo eschatologicznej samokomunikacji Boga w Jego boskim imieniu „Ojciec, Syn i Duch” (Mt 28:19) i udostępnić go wszystkim ludziom przez wiarę”.

Odpowiedź: Müller ponownie manipuluje i celowo ucieka od istoty przez nonsensowne sformułowanie, że zmartwychwstanie Chrystusa było „samokomunikacją Boga”. Apostołowie nie mieli świadczyć „o eschatologiczej samokomunikacji Boga”, ale mieli głosić nawrócenie i pokutę dla odpuszczenia grzechów i zbawienia, które jest w Chrystusie ukrzyżowanym i zmartwychwstałym (Łk 24, Dz 2, 32). Zmartwychwstanie jest wyraźnym dowodem boskości Jezusa i że Jego śmierć była dla nas wykupieniem.

Cytat: „Wskrzeszenie Jezusa z martwych i objawienie synostwa Słowa Ojca w zbawionej ludzkiej naturze Jezusa z Nazaretu jest wydarzeniem, dla którego nie ma analogii ani podobieństw”.

Odpowiedź: To kłamstwo. Istnieje wiele podobieństw zarówno do zmartwychwstania Chrystusa, jak i objawienia Jego Bóstwa w Jego uwielbionej ludzkiej naturze. Bóstwo Chrystusa zostało objawione nie tylko podczas Jego zmartwychwstania. Pan Jezus był świadkiem Swej boskości poprzez niezliczone cuda, dokonywane równie na płaszczyźnie fizycznej (uzdrowienie i zmartwychwstanie umarłych), jak i na płaszczyźnie duchowej (wypędzanie demonów, nawracanie grzeszników). Między innymi cuda te przygotowały uczniów do wiary w Jego prawdziwe zmartwychwstanie. Kiedy Jezus uciszył burzę na morzu, uczniowie padli u Jego stóp, oddali Mu pokłon, mówiąc między sobą: „Kto to jest, że wiatr i morze są Mu posłuszne?” W Cezarei Filipowej Bóstwo Słowa objawiło się w ludzkim ciele Piotrowi, który wyznał: „Ty jesteś Chrystusem, Synem żywego Boga”. Na Górze Przemienienia chwała boskości Chrystusa pojawiła się na Jego ludzkim ciele. Zmartwychwstanie Chrystusa było wówczas kulminacją wszystkich tych cudów i potwierdzeniem Jego boskości. A jeśli była to ich kulminacja, oznacza to, że istnieje pewne podobieństwo między wszystkimi cudami Chrystusa, pewien wspólny mianownik, i to jest moc Boża, a także pewien wspólny cel, a mianowicie doprowadzenie ludzi do zbawczej wiary w boskość Chrystusa.

(ciąg dalszy w następnej części)

+ Eliasz

Patriarcha Bizantyjskiego Patriarchatu Katolickiego

+ Metodiusz OSBMr                   + Tymoteusz OSBMr

Sekretarze Biskupi

o. Václav o. David

Pobierz: Kardynał Müller jest heretykiem /Część 2/ (20.04.2020)